Zeven fractievoorzitters hebben bij minister Marjolein Faber gepleit om de 11-jarige Mikael in ons land te laten blijven. Lezers reageren.
Het 11-jarige jongetje Mikael dreigt te worden uitgezet naar Armenië. De linkse partijen vragen in de Volkskrant aan minister Marjolein Faber (PVV) om in deze kwestie een uitzondering te maken.
Tot de ondertekenaars van dit stuk behoren de fractieleiders van D66 en ChristenUnie. Mag ik hen eraan herinneren dat zij, als zittende partijen in het kabinet-Rutte III, akkoord gingen met het afschaffen van de discretionaire bevoegdheid van de staatssecretaris die wel een uitzondering maakte voor de kinderen Howick en Lili in 2019?
Het is links, dat in een poging geen kiezers te verliezen aan populistisch rechts, al jarenlang meewerkt aan het verder inperken van rechten voor asielzoekers. Dat Rob Jetten en Mirjam Bikker zich nu positioneren als voorstanders van de rechten van kinderen van uitgeprocedeerde asielzoekers is veelzeggend: alles voor de beeldvorming.
Ook Frans Timmermans valt hier symboolpolitiek te verwijten: in het verkiezingsprogramma van GroenLinks-PvdA staat dat de partij een ‘menswaardige en eerlijke opvang’ nastreeft voor asielzoekers. ‘Dat betekent ook dat mensen die geen asiel krijgen, écht terugkeren.’ Volgens deze lezing moet Mikaels moeder dus wel degelijk terug naar Armenië.
Het zijn de linkse partijen in de Tweede Kamer die jarenlang de rechtse retoriek en angst voor asielzoekers hebben genormaliseerd, juist door ook te beloven dat de regie over asielmigratie behouden moet blijven. Asielzoekers zijn welkom onder de voorwaarde dat we afspreken hoeveel er dan in Nederland mogen blijven. Maar nu het strikte uitzetbeleid van uitgeprocedeerde asielzoekers ineens het gezicht van een kind krijgt, gaat het toch een stap te ver.
Aan alle linkse partijen in de Tweede Kamer dan ook de oproep om nu eens écht kleur te bekennen.
Sven Schellekens, Amsterdam
Symboolpolitiek heeft ook hier twee gezichten, waarvan de gezamenlijke briefschrijvers namens de linkse partijen er maar één belichten. Namelijk in de zin van: kijk mij (de minister voor Asiel) eens flink zijn, ondanks de protesten rond het geworteld zijn in Nederland van Mikael, de menselijkheid en de emoties.
De rechterkant is: ik laat als minister voor Asiel zien dat het steeds weer inroepen van emoties en menselijkheid in elk specifiek en individueel geval, onder gelijktijdige en hardnekkige weigering naar het grote geheel te kijken, niet meer werkt. De moeder van Mikael komt er ronduit voor uit dat de zaak rond de eveneens Armeense Lilli en Howick voor haar een inspiratiebron vormde.
Rianne Bruggeman, Tilburg
‘Er is geen wet die het kabinet tegenhoudt Mikael in Nederland te laten blijven’, schrijven zeven fractievoorzitters in de Tweede Kamer. Het bijzondere is echter dat er een Kamerbesluit is genomen om de juridische beslissing hierover neer te leggen bij de directeur-generaal van de IND. Kabinet en de minister voeren nu alleen maar het besluit van de Kamer uit.
De Tweede Kamer kan dus beter hand in eigen boezem steken in plaats van het kabinet en de minister hierop aan te spreken. De Tweede Kamer wilde dat het systeem zo werkt dat de menselijke maat in deze gevallen niet meetelt in het te nemen besluit. En het blijkt te werken.
Best bijzonder kennelijk, een besluit dat precies werkt zoals bedoeld. Maar dat wel bijzonder kindonvriendelijk is, in het bijzonder voor Mikael zelf.
Wellicht is het mogelijk deze jongen onder te brengen in een pleeggezin en zijn moeder terug te sturen naar Armenië.
Kees de Jong, Utrecht
De voltallige linkse oppositie roept op om de in Nederland geboren Mikael niet uit te zetten. Als Sifan Hassan nu eens met minister-president Dick Schoof gaat praten over Mikael?
Gewoon tijdens een rondje Catshuis lopen samen. Ik hoop dan op een sportief besluit.
Arjan de Roon, Elst
Het pleidooi van de politieke oppositie om Mikael een verblijfsvergunning te verlenen, raakt vrijwel iedereen in het hart. Behalve asielminister Marjolein Faber. Zij verliest de menselijke maat uit het oog, duidelijk aangespoord door haar politiek leider.
Misschien nog een cynisch argument dat Faber, als moeder van twee zoons, wel aanspreekt. Als Mikael door zijn moeder was mishandeld, was hij, volgens alle Nederlandse regels en protocollen, door de Raad voor de Kinderbescherming in een pleeggezin ondergebracht. En had hij als minderjarige asielzoeker een verblijfsvergunning gekregen.
Wrang inderdaad, maar regels zijn regels, Marjolein Faber.
Remko Nods, Hoorn
Zelfs de grootste vreemdelingenhater moet toegeven dat het uitermate dom is om een talentvol, in Nederland geboren kind het land uit te gooien omdat zijn moeder licht gesjoemeld heeft.
Door personeelstekort loopt het land vast. Wie asfalteert de A2, wie verwisselt straks de luier van Geert Wilders, Marjolein Faber en van mijzelf? Wie vervangt al die vervroegd uittredende politieagenten?
Uit puur eigenbelang, geef dat kind een verblijfsvergunning.
Chris van der Spek, Enschede
Alweer een paginagroot artikel over Mikael. Zou u ook aandacht willen besteden aan Nederlandse dakloze jongeren, die niet eens een ouder hebben die naar ze omkijkt? Er zijn kinderen die het enorm veel slechter hebben dan deze jongen. Meten we met twee maten?
Wij vangen nu een vriend van onze zoon op. Moeder heeft hem uit huis gezet, vader kent hij niet. Over een paar maanden heeft hij waarschijnlijk pas zicht op woonruimte.
Als je een zwerfkat ziet, bel je de stichting Kat in Nood op en ze komen hem meteen ophalen. Voor jonge mensen is er niets; ja, de straat en de criminaliteit.
Het is tenhemelschreiend.
Roelien Postma, Drachten
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant