Home

Opinie: Mikael uitzetten is een keuze: voor harteloze symboolpolitiek

Zeven fractievoorzitters roepen minister Marjolein Faber op de Armeense Mikael niet uit te zetten. ‘Er is geen wet die het kabinet tegenhoudt Mikael in Nederland te laten blijven. Als het kabinet dat niet doet, is dit een politieke keuze – de verkeerde.’

Honderden mensen waren op 7 augustus op de been om hun solidariteit te betuigen met Mikael. Het 11-jarige jongetje uit Amsterdam woont al zijn hele leven in Nederland. Over een paar weken zou hij naar de middelbare school gaan. Maar minister Faber wil hem en zijn moeder uitzetten naar Armenië, een land waar hij nog nooit is geweest.

Hebben we dan niets geleerd van het toeslagenschandaal? Wetten zijn wetten en regels zijn regels, zeker, maar de menselijke maat mogen we nooit uit het oog verliezen. En wie de menselijke maat mede leidend laat zijn, zal snel tot het inzicht komen dat Mikael - die hier is opgegroeid, naar school gaat en vrienden heeft - thuis moet kunnen blijven.

Volgens het kabinet geldt hier ‘eigen schuld, dikke bult’, omdat de moeder van Mikael zich aan de autoriteiten zou hebben onttrokken. Dus moet het kabinet Mikael wel uitzetten naar Armenië. Minister Faber (Asiel en Migratie) beweert dat ze niets kan doen om de uitzetting te voorkomen. Maar volgens experts zit het anders.

Over de auteurs

Frans Timmermans (GroenLinks-PvdA), Rob Jetten (D66), Jimmy Dijk (SP), Esther Ouwehand (Partij voor de Dieren), Mirjam Bikker (ChristenUnie), Laurens Dassen (VOLT), Stephan van Baarle (DENK)

Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.

Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.


Marlou Schrover, hoogleraar aan de Universiteit Leiden, meent dat het kabinet nog steeds gebruik kan maken van de mogelijkheid iemand een verblijfsvergunning te verlenen. Ook Carolus Grütters, senior onderzoeker migratierecht, zegt dat de minister alsnog kan besluiten dat Mikael en zijn moeder in Nederland mogen blijven, als de persoonlijke situatie van iemand dat vereist. Al heeft de bewindspersoon met de IND afgesproken dat ze geen gebruik maakt van deze discretionaire bevoegdheid, de wet geeft haar alle ruimte om in te grijpen. Alleen: dat wil ze simpelweg niet.

PVV-leider Wilders reageerde op X op het besluit van Faber: ‘eindelijk een minister die de rug recht houdt’. Een Amsterdams jongetje van 11 jaar wordt het land uitgezet, zodat de minister kan laten zien dat zij de rug recht houdt. Mikael en zijn moeder worden zo een pion in een politiek spel.

Je kunt streng zijn, maar dan moet je ook rechtvaardig zijn. Het uitzetten van Mikael en zijn moeder zal op geen enkele manier bijdragen aan een beter Nederlandzoals het kabinet zegt na te streven. Het is niets meer of minder dan harteloze symboolpolitiek. Ook omdat in soortgelijke zaken wel een verblijfsvergunning is verleend.

Er is ook hoop. Mikael en zijn moeder staan niet alleen, zo liet de solidariteitsmars zien. En ook online en in de media klinken overal steunbetuigingen, van links tot rechts.

Vijf jaar geleden vond de regering uiteindelijk een oplossing voor Lili en Howick, twee tieners die waren opgegroeid in Nederland en ook naar Armenië zouden worden uitgezet. Mensen begonnen een petitie en kerken hielden marathondiensten. Als we ons laten horen, kunnen we andere coalitiepartijen overtuigen hun menselijke kant te laten zien. Want wetten en regels in ons land maken we samen.

Er is veel verdeeldheid over migratie in de samenleving en de politiek. Maar over sommige zaken moeten we het eens kunnen zijn: Een 11-jarig jongetje, hier geboren en getogen. zetten we niet op een vliegtuig naar een land waar hij nog nooit is geweest. Dat onze migratieregels wel zo kunnen uitpakken, laat zien dat we deze regels moeten aanpassen. Te lang heeft de politiek weggekeken voor een definitieve en sluitende oplossing voor kinderen die hier geboren en getogen zijn, zonder verblijfstitel.

Daarom zal het verhaal van Mikael ook niet het laatste zijn, zolang de
politiek hier geen eerlijk gesprek over voert. Als we grip op migratie willen, dan zullen we een effectief, realistisch en humaan migratiebeleid moeten voeren. Daarbij hoort dat we de procedures verbeteren en voorkomen dat regels in individuele gevallen onmenselijk uitpakken. Maar over betere regels staat helaas niks in de plannen van de nieuwe regering.

Een interessant voorstel zou zijn om naar Duits voorbeeld de discretionaire bevoegdheid in eerste instantie te leggen bij een speciale commissie, waarin onder meer IND, juridische experts en vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties zitting hebben. Mikael droeg een t-shirt met daarop de tekst ‘geen afkomst maar toekomst’. Hij is een Amsterdammer, zijn toekomst ligt in Nederland.

Een woordvoerder van minister Faber noemde de overheid tegenover persbureau ANPeen ordinaire beleidsmachine’, maar als mensen vermalen worden tussen de wielen van diezelfde machine, dan moet en kan de minister deze mensen helpen. Er is geen wet die het kabinet tegenhoudt om Mikael alsnog in Nederland te laten blijven. Als het kabinet dat niet doet, is dit een politieke keuze – de verkeerde keuze.

Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next