In een sfeer van extreme spanning heeft Ajax zich na een reeks van 34 strafschoppen geplaatst voor de play-offs van de Europa League. Het won van Panathinaikos, vooral dankzij geweldige reddingen van de 40-jarige doelman Remko Pasveer en de beslissende strafschop van Anton Gaaei. Alsof het zo moest zijn.
Ongekend en zelden vertoond was deze ontknoping in de Johan Cruijff Arena. Al die strafschoppen. Vijf reddingen van doelman Remko Pasveer, waarvan de laatste op een inzet van oud-Feyenoorder Tonny Vilhena. De ontlading na de beslissende bal van uitgerekend de Deen Anton Gaaei, vorig jaar vaak bekritiseerd, hetgeen leidde tot psychische problemen. De gelatenheid bij trainer Francesco Farioli tijdens de reeks, nu hij geen invloed meer had. De twee missers van Brian Brobbey op ‘matchpoint.’ De rust van Mika Godts.
De serie was de apotheose van een avond die niet ten einde leek te komen. Het zij gezegd: soms swingde Ajax donderdag tegen Panathinaikos. Af en toe. Soms oogde het spel ouderwets verschrikkelijk. In die goede momenten was lekker voetbal te zien, in de eerste helft met name. Goed verdedigen, onder leiding van de steeds betere Josip Sutalo. Snel omschakelen naar de aanval. Lef tonen aan de bal, creatief proberen te zijn.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant.
Maar ja, toen viel bijna uit het niets de 0-1 van invaller Tete, drie minuten voor tijd uit een schuiver in een vol strafschopgebied, en was de stand over twee duels gelijk. Verlenging dus, op het moment dat Ajax allang de beslissende treffer had kunnen maken. Ontluisterend was het verval na de 0-1.
Het eindigde dus alsnog met spanning, met steeds vervelender gedrag van beide kanten, met ontelbaar veel strafschoppen. Ajax speelt nu in de play-offs voor de entree in de Europa League tegen de Poolse kampioen Jagiellonia Bialystok. Eerst uit, volgende week donderdag. Bij verlies doet Ajax mee in de Conference League. Europees voetbal is verzekerd.
Razendsnel combineren behoort tot het idioom van trainer Francesco Farioli. Werken ook. Rennen. Sprinten. Met elkaar voetballen. Moe worden, echt doodmoe, zodat ook het publiek naar huis gaat met een voldaan gevoel en denkt: ja, die jongens hebben hun uiterste best gedaan. Dat de Italiaan zowel spits Brian Brobbey als aanvaller Steven Bergwijn op de bank hield, is veelzeggend. Ook voor de conditionele staat waarin de internationals blijkbaar verkeren. De trainer acht ze nog steeds niet fit genoeg. Brobbey, luidkeels toegezongen door het publiek, viel pas in tijdens de eerste helft van de verlenging. Bergwijn pas in het laatste deel van de extra tijd. De een miste twee strafschoppen, de ander benutte er twee.
In de periodisering tijdens de conditionele opbouw van het seizoen wisselt Farioli veel, per wedstrijd. ‘Er is geen Farioli-voetbal’, zei Farioli woensdag nochtans, in de aanloop naar de wedstrijd. ‘Ons voetbal is een kwestie van puzzelstukjes leggen. Het is zaak een platform te creëren, door een gemeenschappelijke taal te spreken.’
Zo is hij, als poëet onder de trainers. Nou vooruit, dan noemen we het geen Farioli-voetbal, maar voetbal van Farioli, en met dat voetbal gaat het langzaam de goede kant op, in de wetenschap dat de weg naar succes lang is. Heb vertrouwen in het proces, zou Farioli zelf zeggen, de 35-jarige architect die op de rokende puinhopen van de twee laatste seizoenen een nieuw bouwwerk mag plaatsen.
Het is in elk geval een spel met een idee, met een plan, met combinaties van de buitenkant naar binnen. Met ballen terug op aanvoerder Jordan Henderson, die dan een mooie, indraaiende voorzet gaf. Rechtsachter Devyne Rensch maakte meterslange sprints, om rechtsbuiten Steven Berghuis de keuze te kunnen geven. Naar binnen trekken en schieten of de bal meegeven. Jorrel Hato toonde op links flair aan de bal en durfde het avontuur te zoeken. Kenneth Taylor groeit in vorm en vermogen. Maar na de rust en in de verlenging was het een stuk minder, en mocht Ajax blij zijn de strafschoppen te bereiken.
Het jammerlijke is vooral dat de selectie een best aardig niveau heeft, maar bepaald niet overloopt van kwaliteit, als gevolg van mislukt transferbeleid in de laatste seizoenen. Ajax houdt vooralsnog de hand op de knip op de transfermarkt. Sommige spelers kunnen niet helemaal uitvoeren wat de bedoeling is, door slechte aannames of verkeerde keuzes. Carlos Forbs is als linksbuiten zo vlot, dat hij altijd wel een paar keer gevaarlijk is. Te vaak verspeelt hij de bal knullig of geeft hij een onbegrepen voorzet. Nee, dan is Mika Godts, zijn vervanger, een rasvoetballer. Minder snel, maar meesterlijk aan de bal.
Geregeld stierf een in aanzet prachtige aanval in schoonheid. Toch amuseerde het publiek zich best, en daarmee ook ruim twintig aan Amsterdam gelinkte, door de club uitgenodigde olympische sporters op de tribunes. Saai was het nooit. Af en toe trok een zucht van verlichting door de rangen, bijvoorbeeld toen Youri Baas een aanname met lef liet volgen door een bijna fataal slaapje. Of toen doelman Remko Pasveer gewaagd uit zijn doel kwam om een lobje van Djuricic onschadelijk te maken.
Het was bijzonder dat het lang 0-0 bleef, en niet alleen door een spetterend schot van Berghuis op de kruising. Ajax kreeg veel kansen en Panathinaikos een paar, waarvan het er eentje benutte. Chuba Akpom had een keer of drie kunnen scoren. Farioli, die de spits prijst om zijn werklust, zag dat Akpom ook wat pech had bij talloze pogingen om een bevrijdend doelpunt te maken. Hij verliet na een uur zichtbaar gefrustreerd het veld.
Door de stand hielden de Grieken, die af en toe vaardig combineerden, hoop op de 0-1, die dus ook viel. Door Brobbey en Bergwijn, die mogelijk bij Ajax vertrekt, lang aan de kant te houden, nam Farioli ook een risico. Bij Farioli zit logica anders in elkaar dan bij anderen, wat hem tot een interessante persoon maakt. Hij hoopt dat iedereen bij Ajax het proces vertrouwt. Net zoals hij dat doet. Met dank aan de oneindige strafschoppenserie krijgt het proces een positieve impuls.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant