De magisch-realistische tocht die hoofdpersonage Rá door Colombia onderneemt is er voor de toeschouwer een tussen hoop en vrees.
Het staat er echt, in het officiële document dat de thuisloze tiener Rá ontving op zijn postadres in de onderbuik van Medellín. Het stuk grond dat de Colombiaanse regering ooit van zijn oma heeft afgepakt, wordt nu in het kader van een landelijke restitutieregeling teruggegeven aan haar nabestaanden – aan hem, dus.
Voor de kansloze, door de maatschappij uitgespuugde protagonist van Los reyes del mundo lijkt daarmee opeens een heel ander leven binnen bereik te liggen. Geen wonder dat Rá (Carlos Andrés Castañeda) meteen aan de lange reis naar dat afgelegen perceel in de Andes begint, samen met drie boezemvrienden en zijn onbetrouwbare, zelfzuchtige broer. Een tocht tussen hoop (voor de jongens) en vrees (van de toeschouwer) die door cineast Laura Mora Ortega tot pure filmpoëzie is verheven.
Over de auteur
Kevin Toma schrijft over film in alle soorten en maten, met een speciaal oog voor filmmuziek en een passie voor horror.
Als koningen zonder koninkrijk, zo benadert Mora Ortega de helden van haar tweede speelfilm, en zo laat ze hen ook vertolken door haar hoofdrolspelers. Het zijn jongens van 15 tot 22 jaar oud, zonder enige acteerervaring, die duidelijk in dezelfde sociale omstandigheden zijn opgegroeid als Rá, Culebro, Sere, Winny en Nano, en hun spel een fysieke en emotionele onontkoombaarheid geven.
Gebiologeerd door hun energie, saamhorigheid en ongeremde vertoon van masculiniteit, laat de film zich van de ene weergaloze scène meesleuren naar de volgende. Met de durf van mensen die niets te verliezen hebben, staan Rá en zijn maten met hun machetes te springen op rijdende vrachtwagens, of haken ze hun fatbikes in volle vaart vast aan de opleggers. Mora Ortega weet op zulke momenten van geen wijken, terwijl ze de opwinding van die op de trucks springende jongens nog tastbaarder maakt door het geluid weg te draaien, op het gesuis van de wind na. Dichterbij kun je als kijker niet komen.
Die vitaliteit houdt het scenario van Mora Ortega en María Camila Arias de hele film vast, ook in de vredige scènes en al helemaal wanneer de euforie plaatsmaakt voor vijandigheid en wreedheid. Los reyes del mundo speelt zich grotendeels af in Bajo Cauca, een prachtige maar onherbergzame regio die door drugssmokkel en andere vormen van criminaliteit wordt geplaagd. Het is slechts een kwestie van tijd voordat het geweld toeslaat. Ook dan dompelen Mora Ortega en cameraman David Gallego je onder in de gebeurtenissen, vertrouwend op de kracht van suggestie en het beperkte perspectief van de jongens, die niet weten wat hen overkomt.
Als toeschouwer zoek je soms eveneens naar houvast, alleen al door de surreële en magisch realistische accenten. Herhaaldelijk ziet Rá een wit paard: een symbool van hoop, of een onheilsteken? Huiveringwekkend is de scène waar hij aan de bejaarde buren van zijn oma de weg vraagt, en de camera intussen in een ononderbroken take door hun huis dwaalt – het blijkt een krot waar alles is overwoekerd, ingestort en weggerot. Alsof Rá, zonder het te beseffen, met geesten staat te praten.
Dat is nog het knapst aan Los reyes del mundo: hoe de afschuwelijke realiteit de schoonheid krijgt van een droom die elk moment uit elkaar kan barsten.
Drama
★★★★★
Regie Laura Mora Ortega
Met Carlos Andrés Castañeda, Davison Florez, Brahian Acevedo, Cristian Campaña, Cristian David Duque
103 min., in 32 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant