Jeroen (Jan Kooijman) is van de ‘drietjes’: drie keer seks, dan nooit meer iets laten horen. Sanne (Sophie van Oers) vindt dat een ‘armzalig seksleven’, zegt ze op de pre-wedding van Jeroens beste vriend. Jeroen wil dan wel weten ‘wat mevrouw zelf op haar cv heeft staan’. Sanne: ‘Dat is vrij kort’. Jeroen is scheidingsadvocaat en getuige op het Italiaanse huwelijk dat weddingplanner Sanne organiseert. Hij gelooft niet in monogamie en vindt trouwen onzin. Sanne is dol op huwelijken, maar heeft de ware nog niet gevonden. Jeroen vindt ze een harteloze player. ‘Welterusten, Jeroen.’
Je gelooft het nooit: een half uur later liggen die twee met elkaar in bed.
Toscaanse bruiloft, verschenen in 2014 en maandagavond weer eens uitgezonden op NPO 3, voelt niet alleen gedateerd vanwege de overgeacteerde zinnetjes, vanwege Kooijman in de casanova-rol die hij gevoelsmatig heel de jaren tien vertolkte, of vanwege de grappen over botox die destijds nog pikant waren. De film laat vooral zien hoe kortgeleden het is dat een Toscaanse bruiloft exclusief was – iets voor Yolanthe en Wesley, een rijkeluisfenomeen, iets om een film over te maken.
Over de auteur
Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist. Voor de Volkskrant schrijft ze essays en reportages en doet ze eens in de vijf weken dienst als tv-recensent.
Sinds Toscaanse bruiloft is trouwen in Italië een pijlsnel inflatietraject ingegaan: waren het de eerste jaren na de film nog vooral influencers die de geijkte setting gebruikten voor een Instagramwaardig huwelijk, inmiddels lijkt het op mijn socialemediakanalen alsof er elke week weer een andere kennis in Italië trouwt. De stappen zijn welbekend: ceremonie in een kapelletje, diner met lange tafels in een palazzotuin, de bruid in drie verschillende witte outfits, de bruidegom in een antieke auto. Een aankleedsessie, rehearsal dinner en afterparty die allemaal net zo uitgebreid gefotografeerd, gefilmd, en gelivestreamd worden als het jawoord zelf. Om uiteindelijk op te bouwen naar de perfecte Instagramcarroussel, aftermovie, Whatsapp-profielfoto en fotocollage aan de muur. Later volgt nog een setje analoge beelden.
Het huwelijk is de afgelopen jaren uitgegroeid tot het best uitgedachte, strakst geplande en exorbitant duurste moment in het leven van de zelfbewuste millennial: het enige moment waarop ze zich schaamteloos kunnen gedragen als influencer. De trouwerij is de ultieme zichtbare samenkomst van sociaal kapitaal, persoonlijke smaak en zakelijke slagkracht: hoeveel superleuke mensen kan jij over laten vliegen voor een weekendje feesten in een driedimensionaal Pinterestmoodboard? Ondertussen kan niemand tegen zoveel opzichtige zelfpromotie zijn: het gaat hier om líéfde, en wat is er nou mooier dan dat?
Jeroen maakt het bont in Toscaanse bruiloft. Niet alleen blijkt de aanstaande van zijn vriend een van zijn ‘drietjes’, hij besluit ook nog te trouwen met haar zus. Maar je gelooft het nooit: uiteindelijk is het toch de maagdelijke, romantische Sanne die ongeleid projectiel Jeroen haar jawoord geeft. Na het zien van Toscaanse bruiloft kan het echt niemand meer verbazen dat 40 procent van de huwelijken strandt. Gelukkig stopt de film meteen na de ceremonie. Precies zoals een Instahuwelijk nooit met een Instascheiding wordt opgevolgd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant