Babyboomers laten honderden miljarden aan erfenissen na – en de ongelijkheid is al zo groot, schreef deze krant in een analyse. Hebben hun kinderen recht op dat geld, of moet de ‘sterftaks’ misschien omhoog? Volkskrantlezers klommen in de pen om te reageren.
En weer wordt beargumenteerd dat over het bezit dat als erfenis wordt doorgegeven al belasting is betaald. Maar toch niet door de erfgenaam zélf, is al jarenlang mijn reactie in discussies hierover. Als mij – naar verwachting – ooit een smak geld in de schoot geworpen wordt, betaal ik daar met alle plezier heel veel belasting over. Doen we in Nederland ook nog eens mooie dingen mee, maar dat terzijde.
Nanette Haze, Nijmegen
In de zeventiger jaren van de vorige eeuw werd beleid ingezet om meer families dan de oude rijke in staat te stellen familiekapitaal op te bouwen – al was het maar in hun eigen huis of op de spaarrekening. Dat lijkt nu succes te hebben, waardoor een grotere groep families een beetje financiële onafhankelijkheid dreigt te krijgen. Toch opmerkelijk dat er dan nu stemmen opgaan om die toch uiterst bescheiden ‘rijkdom’ af te romen.
Ben Ale, Delft
Nu ik als babyboomer (geboren in 1955) mijn huis voor de helft heb afbetaald en genoeg spaargeld heb om datzelfde huis te laten opschilderen, lees ik dat iedereen onder de vijftig, plus de Volkskrant, zich likkebaardend verheugt op mijn erfenis. Ik vraag me serieus af wat te doen. Zal ik die paar ton straks nalaten aan mijn kinderen zoals ik van plan was? Of toch de laatste ijsberen in Alaska bekijken met een grote bontkraag om mijn nek en een knappe personal assistant aan mijn zijde? Nu kan het nog.
Donna van den Dungen, IJmuiden
Het zal mij niet verbazen als er naar aanleiding van dit artikel een flink aantal veelal boze brieven zullen binnenkomen. Het is mij wel gelukt om het zonder boos te worden te lezen. Wat echter niet wil zeggen dat ik er geen kritiek op heb.
Als je een alinea begint met vet gedrukt: ‘Hoeveel miljarden de komende jaren...’ dan suggereer je enorme bedragen, terwijl de modale erfenis van die vermaledijde babyboomers heel vaak een soms slechts gedeeltelijk afgelost huis is van een paar ton. En dan ook nog, zoals dan verder op wel wordt aangestipt, te verdelen over meerdere erfgenamen. En voor dat huisje heb ik wel meer dan 40 jaar moeten werken.
Ook vind ik dat de stelling: ‘Voor de ontvanger van de erfenis is het ‘onverdiend vermogen’, geld dat niet verdiend is met werken’ wel erg ongenuanceerd is. Er zijn talloze voorbeelden van kinderen die vele jaren soms al op jonge leeftijd een substantiële bijdrage aan de ‘enorme rijkdom’ van hun ouders hebben bijgedragen door in de zaak van hun ouders te werken. In middenstandsbedrijven, als ook in de agrarische sector, is dat niet zelden het geval tot op de dag van vandaag.
En dan de terugkerende stelling dat een gezonde levensstijl geen eigen keuze en verantwoordelijkheid is, maar exclusief voorbehouden zou zijn aan de hoogopgeleide alsook meer vermogende klasse. Ik geef toe ze zijn zeldzaam, maar ik heb er gekend: eenvoudige fabrieksarbeiders, die niet rookten, niet dronken en mede daardoor een respectabele leeftijd bereikten in goede gezondheid. Maar het is niet verkeerd om deze discussie weer eens te voeren.
Gerrit Riethorst, Arnhem
Met belangstelling, maar ook met groeiende ergernis, las ik het artikel over erfenissen De stroom van erfenissen wordt een vloedgolf. Het is een zeer duidelijk verhaal over erfenissen van ouders naar kinderen en de ongelijkheid van schenkers en ontvangers met vermogen ten opzichte van degenen zonder al te veel vermogen.
Geen woord wordt echter gerept over de grote ongelijkheid in de tarieven erfbelasting en vrijstelling die een kind of kleinkind betreft, en de tarieven voor (achter-)nichten en -neven. In Nederland is 40 procent van de huishoudens een eenpersoonshuishouden. Hoeveel daarvan geen kinderen hebben, is mij niet bekend. Zij die zonder kinderen zijn, betalen al hun hele leven de hoofdprijs aan landelijke en gemeentelijke belastingen en dit wordt met deze ‘sterftaks’ voortgezet na hun dood.
Een paar rekensommen: een kind dat 152.368 euro erft, betaalt 12.718 euro belasting. Een nicht die datzelfde bedrag erft, betaalt 44.913 euro belasting, een verschil van 32.195 euro. Een kind dat 25.000 euro erft, hoeft geen erfbelasting te betalen, een nicht die hetzelfde bedrag erft, moet 6.702 euro afstaan. Dat zijn wel erg grote verschillen voor exact hetzelfde bedrag aan ‘onverdiend vermogen’.
Als er dan toch al naar ‘eerlijkere of gelijkere verdeling’ wordt gekeken mag het gelijktrekken van deze tarieven van mij het beginpunt zijn.
Veronique Schaaf, Amstelveen
In de ‘boomer’-reacties van onder meer dhr. Vons en mw. Wit naast het bovengenoemde artikel zeggen zij tegen een verhoging te zijn op de erfbelasting, omdat daar al belasting over is betaald. Als reeds ‘goed bedeelde’ millennial wil ik daar graag een kanttekening bij maken.
Voor het gros van de nalatenschappen geldt dat deze voor het leeuwendeel bestaan uit de overwaarde van de vrijgekomen woning; die vaak voor een fractie is aangeschaft ten opzichte van de huidige verkoopprijs. En juist over dit leeuwendeel is nog nooit een euro belasting betaald. Dit inzicht lijken deze boomers zich helaas niet realiseren.
Tom Arends, Amersfoort
De meeste babyboomers zijn gewone mensen die in de jaren ’70 een huis hebben kunnen kopen via een premiekoopwoning door het beleid van Joop den Uil. Met pijn in de buik hebben vele de stap gewaagd.
Zo ook wij. Een aantal jaren gingen wij niet met vakantie en andere luxe was er ook niet bij. De hypotheek kon toen maar voor 5 jaar worden vastgesteld, na de eerste 5 jaar was de rente ongekend hoog: 11,75 procent, dat viel niet mee.
Nu na een werkzaam leven van 48 jaar hebben we het goed. Raar dat de opbrengst van onze woning nu met iedereen moeten delen.
Corrie van der Helm, Zoeterwoude
Volgens mij wordt ten onrechte gesteld dat over de erfenis al (inkomsten)belasting is betaald. Immers het vermogen zit voor een groot deel in de eigen woning en over de waardevermeerdering van die woning is geen (inkomsten)belasting betaald. Het lijkt mij niet meer dan fair dat de erfgenamen een redelijke erfbelasting betalen zodat de inkomensongelijkheid niet nog verder toeneemt.
Daarnaast denk ik dat belasting(vrijstelling) op nalatenschap voor personen met of zonder kinderen gelijk gesteld zou moeten worden. Dit kun je doen door de eerste twee erfgenamen, vrienden bijvoorbeeld, hetzelfde vrijstellingsbedrag toe te kennen als (klein)kinderen. Het lijkt me in ieder geval goed om te onderzoeken hoe de erfbelasting kan worden aangepast aan de huidige maatschappelijke ontwikkelingen.
Carla Smeets, Almere
Een erfenis is inkomen. Het is logisch dat je inkomstenbelasting betaalt over inkomsten. Het feit dat de erflater hier al belasting over heeft betaald, kan geen reden zijn voor een ander en in dit geval een veel lager belastingtarief. Als ik een loodgieter inhuur en betaal met geld uit mijn vermogen, waar ik al belasting over heb betaald, vindt iedereen het ook logisch dat de loodgieter belasting betaalt over die inkomsten?
Frits van Oostenbruggen, Breukelen
Het is vreemd dat slechts summier wordt gewezen op de estate planners die erop toezien dat grotere erfenissen buiten het bereik van de fiscus worden gehouden. Dat dit al geldt bij relatief kleine erfenissen, ten opzichte van bijvoorbeeld een Heineken-erfenis, laat de website van countus mooi zien: je zou 2 miljoen belastingvrij kunnen erven door middel van een slimmigheidje.
Op deze manier worden de vermogensverschillen van generatie op generatie doorgegeven, terwijl de kleinere erfenissen wel belast worden en men zinspeelt op verdere verhoging van die belasting.
Nick de Bray, Lewedorp
De verwachte erfenissen van de babyboomers vergroten de ongelijkheid op onder andere de woningmarkt. De genoemde ongelijkheid is inderdaad onwenselijk. De aangedragen oplossing, verhoging van de erfbelasting, gaat echter niet werken. De afgelopen 20 jaar hebben nieuwe belastingregels kansenongelijkheid niet verminderd. En gaan we dat belastinggeld dan steken in een verhoging van de huursubsidie? Dat levert nog steeds geen koophuis op voor wie dat nu ook niet heeft.
Het genoemde gemiddelde vermogen van 4 ton zit veelal in huizen. Huizenbezit zorgt dus voor vermogensopbouw voor huidige en toekomstige generaties. Dat is ook de sleutel voor de oplossing: maak hypotheken weer bereikbaar voor lagere inkomens. Bang dat ze niet (kunnen) betalen? Ze betalen toch ook huur? Ja, er moeten wel meer huizen komen, anders heb je nog geen koophuis. Echter, ook dat los je niet op met een belastingverhoging maar met politieke durf.
Lusie Laan, (millenial), Spanbroek
Over dit artikel
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Alinea
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant