Sport lost de grote problemen niet op, maar voor de wereld – en Frankrijk in het bijzonder – boden de Olympische Spelen een zeer welkome afleiding.
De Olympische Spelen van 2024 waren een groot succes voor Nederland, met een daverende zege van Sifan Hassan op de slotdag. Ze waren ook een enorm succes voor Frankrijk. De Spelen lieten Parijs schitteren, in al zijn historische grandeur. Van de schermwedstrijden in Grand Palais tot de wielrenners die naar de Sacré-Coeur klommen. Nog nooit vormde de gaststad zo’n fraai decor voor de sportwedstrijden.
Natuurlijk waren er schaduwzijden, zoals de ‘sociale schoonmaak’ die daklozen uit de stad verwijderde. Radicaal- en extreemrechts probeerden een cultuurstrijd uit te lokken rond de openingsceremonie en het mannelijke uiterlijk van de Algerijnse bokser Imane Khelif. Maar het rumoer verstomde snel, omdat de Spelen sterker waren dan de X-ridders die alles aangrijpen om het vuurtje van hun intolerante wereldbeeld verder op te stoken.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Nationalisme werd overstemd door sportief multiculturalisme. Alle westerse landen vaardigden sporters af met een migratieachtergrond. In de stadions werd intense rivaliteit gecombineerd met sportiviteit en generositeit. In veel gevallen omhelsden winnaars en verliezers elkaar na de finish.
Het is verleidelijk om in de Spelen een model voor de wereld te zien, zoals de Parijse burgemeester Anne Hidalgo deed. ‘We kunnen samen zijn en gelukkig zijn, we kunnen plezier ontlenen aan het ontmoeten van mensen die heel anders zijn dan wij zelf’, aldus Hidalgo. ‘De boodschap van extreemrechts is verpletterd door de Spelen.’
Dat is helaas een misvatting. Terwijl Groot-Brittannië een voorbeeldige multiculturele equipe naar Parijs afvaardigde, vielen op het eiland zelf racistische relschoppers moskeeën en hotels met asielzoekers aan. Tijdens de Spelen ging het bloedvergieten in Oekraïne en Gaza gewoon door.
Voor Frankrijk zelf waren de Spelen een oppepper. Veel Fransen vinden dat hun land in verval is, maar het kan wel degelijk een mondiaal evenement organiseren waarop het trots kan zijn. De Franse bevolking, zo vaak tot klagen en protest geneigd, liet zich erdoor meeslepen.
Maar het effect zal tijdelijk zijn. De politieke problemen van Frankrijk zijn nog even groot als voor de Spelen. Gouden medailles leiden niet tot de vorming van een regering die op een meerderheid in de Assemblée Nationale kan rekenen.
Sport lost de problemen van de wereld niet op, maar leidt de aandacht even af. Dat was de grote waarde van deze Spelen. In deze zorgwekkende en gewelddadige tijd boden zij de wereld twee weken lang een superieure vorm van escapisme.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant