Na een jarenlange systematische en stoïcijnse voorbereiding waren daar zondag de emoties bij Harrie Lavreysen. Met drie gouden medailles om zijn nek is 'Harries hattrick' een feit. "Nee, ik ben niet vaak emotioneel. Maar nu wel."
Lavreysen heeft zijn gouden medaille van de keirin net ontvangen als hij de rechterzak van zijn ceremoniejasje openritst. Hij haalt er een tweede gouden medaille uit. Vervolgens voelt hij ook in zijn linkerzak. Ook daar zit een gouden plak verstopt.
Het is eigenlijk een absurd beeld, zo beseft de 27-jarige Lavreysen na afloop. Maar, benadrukt hij: die medailles zaten er nog niet in toen hij naar de baan ging. "Ik ga dat niet jinxen", zegt hij. "Ik heb ze er vlak voor de ceremonie in gedaan."
Als even later voor de derde keer deze week in het velodroom in Saint-Quentin-en-Yvelines het Wilhelmus klinkt, krijgt Lavreysen het even te kwaad. "Nee, ik ben niet vaak emotioneel", zegt hij. "Eigenlijk bijna nooit. Maar nu wel."
Waarom? "De spanning en emoties van de afgelopen week valt in een keer van me af. Na de teamsprint en de sprint probeerde ik het weg te stoppen. Ik wilde goed blijven slapen en was constant verder aan het kijken. Nu ben ik er klaar mee."
Al jaren weegt Lavreysen zijn ontbijt tot op de gram nauwkeurig af, maar in de aanloop naar de Spelen in Parijs ging hij nog een stapje verder. Of "extremer", zoals hij het zelf noemt. Lavreysen leefde de hele week op basis van een Excelsheet.
Alles rondom de wedstrijden was uitgewerkt. Tot op de minuut nauwkeurig was uitgewerkt hoelang een coolingdown moest duren. "En dan maakt het niet uit of ik een makkelijke of moeilijke rit heb gehad", zegt hij. "Het ging er niet om wat fijn voelt, maar het ging erom waar ik het beste van word."
Op de vorige Spelen gebeurde het nog wel eens dat Lavreysen een avond van tevoren bedacht hoe laat hij aan zijn warming-up ging beginnen. Ook in Tokio was hij aanvankelijk op weg naar een gouden hattrick, maar op het laatste onderdeel greep hij brons in plaats van goud.
"Ik kan veel wedstrijden op gevoel doen. Zo van: even lekker zien hoe het loopt", zegt Lavreysen. "Maar op de Spelen is de druk zo hoog en moet alles kloppen. Daarom wilde ik geen energie verspillen aan andere dingen. Als ik aan alles heb gedacht, heb ik rust."
In de aanloop naar de Spelen was Lavreysen honderden keren naar 'Harries hattrick' gevraagd. Nu die taak volbracht is, kan hij een ding constateren. "Drie medailles om je nek zijn best zwaar", zegt zelfs de krachtpatser uit Luyksgestel.
Lavreysen mag zich met in totaal vijf olympische titels de succesvolste Nederlandse olympiër ooit op de Zomerspelen noemen. Alleen schaatslegende Ireen Wüst veroverde vaker olympisch goud.
En ook in het baanwielrennen zijn er niet veel meer die vaker wonnen. Alleen de Britten Chris Hoy en Jason Kenny hebben meer gouden plakken. Lavreysen is niet bezig met de lijstjes, maar zijn feitenkennis heeft hij op orde. "Zij hebben er zes en zeven", zegt hij.
"En Wüst? Zes?", vraagt hij. De aanwezige journalisten knikken, waarna Lavreysen een stilte laat vallen. Hij lijkt écht niet zo goed te weten wat hij met al die lijstjes en records moet. Toch zal hij er met Los Angeles over vier jaar de komende tijd nog veel aan herinnerd worden.
Source: Nu.nl algemeen