Tim Rowberry moest zondag bij de Olympische Spelen zijn tranen wegslikken na de bijzondere gouden medaille van Sifan Hassan. De coach was geëmotioneerd omdat het hoofddoel van de topatlete na een lange weg bereikt was.
"Er zijn deze Spelen veel ups en downs geweest. Om dan op deze manier te eindigen, met een gouden medaille op het onderdeel dat we het belangrijkste vonden, is echt geweldig", zei Rowberry ruim een uur na de finish. "Voor deze titel zijn we naar Parijs gekomen."
Hassan sprintte zondag op het Esplanade des Invalides naar de derde olympische titel uit haar carrière en haar eerste van deze Spelen. De winst op de marathon kwam na een ongelooflijk druk schema.
De Nederlandse had al 20 kilometer gelopen in Parijs (de series en de finale van de 5 kilometer en de finale van de 10 kilometer) en daarmee twee keer brons veroverd.
"Poeh, dit is wat", vertelt Rowberry, terwijl hij het even te kwaad krijgt. "Ik kan niet zeggen dat ik helemaal verrast ben door wat Sifan heeft laten zien, maar ik ben wel geëmotioneerd. Ik weet dat je gek moet zijn om te hopen dat ze hier drie medailles kon winnen. Maar toch hoopte ik daar vooraf op. Ook al is het heel zwaar geweest."
Rowberry werkt al sinds 2018 met Hassan. Hij weet dus beter dan wie dan ook dat ze een atlete is die extreme uitdagingen nodig heeft.
"Ik ben blij dat Sifan de kans heeft gekregen om de 5.000 en 10.000 meter te combineren met de marathon. Ik weet niet of alle nationale bonden dat hadden toegestaan. Het was mijn werk om uit te vogelen hoe het zou kunnen lukken."
Die taak was niet makkelijk, vertelt de Amerikaan. "Dit is een van de zwaarste jaren die ik als coach heb meegemaakt. Ik heb zo vaak gedacht: ik moet stoppen met deze baan."
"Sifan en ik hebben veel discussies gehad over hoe we het succesvolst konden zijn. Maar dat laat vooral ook zien dat we dit heel graag wilden. En uiteindelijk kwamen we altijd tot een overeenkomst."
Ook tijdens de Spelen had Rowberry het druk met het managen van het unieke programma van Hassan. De lastigste uren waren na de 10 kilometer van vrijdagavond.
Hassan was teleurgesteld dat ze als titelverdedigster 'slechts' brons had gepakt. En ze had slechts 34 uur om zich voor te bereiden op haar laatste race, over 42,195 kilometer.
"Na de 10 kilometer moest ik haar echt pushen", zegt Rowberry. "Ik wist dat ze het niet leuk zou vinden, maar ik benadrukte steeds: je moet voldoende eten naar binnen krijgen. Nu meteen. En je moet herstellen." Lachend: "Zij probeerde haar emoties te verwerken en ik dacht: kun je dat niet doen terwijl je in het ijsbad zit?"
Tijdens de marathon kreeg Rowberry even een hartverzakking toen Hassan na 28 kilometer op een steile heuvel moest lossen uit de kopgroep.
"Maar gelukkig liepen de andere atletes niet echt weg. Ik wist dat dat Sifan een goede kans zou maken in een sprint. Zo pakte het ook uit. Sifan was zo bang voor de marathon. En nu is ze de olympisch kampioene."
Source: Nu.nl algemeen