Noortje en Bregje de Brouwer bemachtigden zaterdagavond als eerste Nederlanders ooit een medaille in het synchroonzwemmen: brons. Maar die omschrijving maakt ze niks uit, de medaille wel.
Noortje en Bregje de Brouwer kozen in Parijs voor Nederlandse historie, met hun streven schilder Vincent van Gogh te eren in hun oefeningen in het water, maar dat ze zelf vervolgens historie schrijven maakt de synchroonzwemmers niks uit. Zaterdagavond werd de eeneiige tweeling derde in het klassement van de technische en vrije kür. ‘We zijn vooral blij met de medaille’, zegt de eeneiige tweeling, in koor.
Hun strak naar achter getrokken haren glimmen van de gelatine, het hulpmiddel dat ervoor zorgt dat hun haren uit hun gezicht blijven bij de ingewikkelde oefeningen onder water. De geel met groen en blauwe bloemen in hun haar, een haarstuk noemen ze dat, passen bij hun badpak. Het was hun coach Esther Jauma die adviseerde: doe wat met de cultuur van Nederland op de Spelen. Dus lieten ze zich inspireren door de Sterrennacht van Vincent van Gogh.
Over de auteur
Lisette van der Geest is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft over olympische sporten als schaatsen, zwemmen en tennis.
Pas na hun wedstrijd kwam het besef, zegt Noortje (25) zaterdagavond laat, nadat ze hun medaille opgehaald hebben. ‘Ergens weet je dat er veel mogelijk is, maar nog niet alle landen wilden zich de afgelopen maanden laten zien, dat zit in je achterhoofd’, zegt ze, doelend op de tactiek van concurrenten om hun uitvoeringen zo lang mogelijk geheim te houden.
De twee zussen maakten vrijdag al indruk op de technische kür, waar ze als derde eindigden. De winst ging naar het Chinese duo Wang Liuyi en Wang Qiangi, ook een tweeling. Het synchroonzwemmen kent opvallend veel tweelingen in het duet. Dat is geen toevalligheid, er wordt in sommige landen zelfs speciaal op geselecteerd. Het is makkelijker werken met mensen met nagenoeg dezelfde anatomie. Tegen Trouw zei hun trainster Jauma in aanloop naar de Spelen: ‘Soms maken ze allebei precies dezelfde fout, waardoor het er toch weer hetzelfde uitziet.’
De zussen staan voor de tweede keer op de Spelen, in Tokio werden ze negende, maar sinds dit jaar behoren ze tot de top van de wereld. In februari werden ze in Doha, bij de WK, tweede – ook dat was nog nooit eerder door Nederlandse synchroonzwemmers gedaan.
Daarna werd Noortje gediagnosticeerd met diabetes. Toen ze de diagnose kreeg, dacht ze direct: maar wat heeft dit voor gevolgen voor de Spelen? ‘Maar al snel hoorde ik: er zijn meerdere topsporters met diabetes op de Spelen. Dat stelde gerust.’ Ze spuit insuline, het is nog steeds een zoektocht naar de juiste afstelling. ‘Er is veel veranderd. Vooral na dit seizoen moeten we ook even de tijd nemen om dat allemaal te beseffen en het lichaam goed in te stellen, zodat de suiker in balans is’, zei Noortje.
Met hun WK-succes – ook al een historische prestatie – nam ook de aandacht van buitenaf en daarmee ook de druk toe. ‘Waren we echt zo goed?’, kunnen ze zich nog steeds afvragen. Toen eerder deze week mensen goedbedoeld tegen ze zeiden: ‘Kom terug met die medaille, hè.’ Keken zij elkaar vervolgens aan en zeiden: ‘Oké, rustig blijven. We moeten onszelf niet extra druk geven.’
Toen chef de mission Pieter van den Hoogenband in de ochtend langs het ontbijt liep, stopte hij bij de tweelingzussen. ‘Goed gedaan gisteren’, zei hij. Maar wat vooral bijbleef was zijn tip om met de druk om te gaan, zegt Bregje. ‘Hij zei: hou het klein, focus op wat je kunt.’ Noortje: ‘Dat hebben we geprobeerd te doen.’ Om in aanloop naar een wedstrijd minder last te hebben van spanning, werken ze met een psycholoog, die ook in Parijs aanwezig was om te helpen.
Maar hun historische prestatie, daar geven ze dus niks om. Bregje: ‘Het zou alleen maar beter zijn als er meerdere synchroonzwemmers ons voor waren gegaan.’ Laat het synchroonzwemmen maar groter worden, vinden zij. Ze willen inspireren.
‘Het zit niet in onze gedachte van: we hebben hier historie geschreven. Maar het is natuurlijk ontzettend gaaf’, zegt Noortje, voordat ze aangeeft dat ze door moet lopen. De gelatine uitspoelen met heel warm water. ‘Als dit blijft zitten krijg je heel erg hoofdpijn. Het zit gewoon niet lekker en we willen ook niet zo naar het Holland Huis, je wordt al vaak genoeg raar aangekeken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant