Chinese handelaren in goedkope spullen klagen steen en been over Temu. Om de prijzen zo laag mogelijk te houden, zet het e-commerceplatform hen onder grote druk. De marges zijn laag, de boetes hoog. ‘Temu buit ons uit.’
Lin zit tussen rekken vol iPadhoezen, twijfelend welke hij zal nemen. Hij doet inkopen in Huaqiangbei, de immense elektronicamarkt van Shenzhen, waar veel groothandelaars hun waar inslaan. Hij heeft tassen bij zich vol telefoonhoesjes, draadloze oortjes en andere goedkope spullen die online razend populair zijn. Maar Lin moet goed kiezen: hij verkoopt zijn spullen op Temu, waar elke eurocent telt.
De 25-jarige Lin handelt sinds eind vorig jaar op het Chinese e-commerceplatform dat met rasse schreden de wereld verovert. Opgericht in 2022 had Temu afgelopen mei al 480 miljoen gebruikers in 65 landen. In Nederland was de webshop de meeste gedownloade app van 2023. Als voltijds e-commercehandelaar, een baan waar hij na zijn studie per toeval in rolde, kon Lin niet wegblijven van het nieuwe platform.
Over de auteur
Leen Vervaeke is correspondent China voor de Volkskrant. Zij woont in Beijing. Eerder was ze correspondent België.
Maar Temu bezorgt Lin veel kopzorgen. ‘De marges zijn heel laag, en de concurrentie intens’, zegt hij. Lin verkoopt vooral elektronica-accessoires, met marges van 1 tot 2 renminbi (13 tot 26 eurocent) per product. ‘Het systeem van Temu vergelijkt automatisch prijzen, en stuurt je voortdurend aanmaningen om je prijzen te verlagen. Als je weigert, krijg je beperkingen opgelegd.’ Lin verkoopt liever in andere webshops. ‘AliExpress is beter. Temu buit de handelaars meer uit.’
Rijkste Chinees
De eigenaar van Temu, de 44-jarige Colin Huang, is met een vermogen van bijna 49 miljard dollar de rijkste Chinees. Hij is daarmee de 69-jarige Zhong Shanshan voorbijgestreefd, die veel inkomsten vergaarde uit de verkoop van mineraalwater en vaccins. Dat blijkt uit de miljardairsindex van persbureau Bloomberg. Huang was aanvankelijk actief in de game-industrie. Omdat succes daar uitbleef, begon hij in 2015 het webwinkelbedrijf Pinduoduo, dat buiten China bekendstaat als Temu.
De succesfactor van Temu is bekend: de spotgoedkope prijzen. Die kan de Chinese verkoopsite aanbieden dankzij hoge volumes, lage kosten en agressieve marketing. Temu biedt zo veel kortingen dat het op sommige producten geld toelegt, waardoor het in korte tijd heel veel klanten kan werven. Maar achter Temu’s dumpprijzen gaat nog een verklaring schuil: een systeem dat fabrikanten en handelaars in China tot almaar lagere prijzen dwingt.
In de elektronicastad Shenzhen, waar veel fabrikanten en handelaren al jaren met Amazon en AliExpress werken, is Temu in opmars. Het bedrijf trekt verkopers aan met de belofte dat zij zelf niets hoeven te doen. Ze kunnen hun producten in een van de magazijnen van Temu leggen, en het bedrijf doet de rest – van marketing tot verzending en betaling. In ruil daarvoor onderwerpen de verkopers zich aan een hypercompetitief systeem, waarover ze weinig controle hebben.
Het begint bij de prijsbepaling. Lin moet zijn telefoonhoezen en draadloze oortjes op Temu tegen messcherpe prijzen aanbieden, lager dan op concurrerende e-commerceplatforms, anders weigert Temu zijn producten. Het idee is dat de dunne marges bij Temu – zo’n 10 tot 20 procent, tegenover 33 procent bij Amazon – tot hogere verkoopvolumes leiden, en dus tot hogere winst. In de praktijk pakt dat voor veel handelaren heel anders uit.
Temu heeft namelijk ook een veilingsysteem, waarin fabrikanten op populaire producten kunnen bieden. Wie het product voor de laagste prijs wil maken, wordt gepromoot in de Temu-app en kan goed verkopen. Fabrikanten die hetzelfde product al in Temu’s magazijn hadden liggen, tegen een hogere prijs, zien hun verkoop dan inzakken. Aangezien onverkochte producten na dertig dagen op eigen kosten moeten worden teruggenomen, kunnen zij niet anders dan hun prijs ook laten dalen.
‘Ik had een product met een marge van 26 eurocent, maar Temu dwong me de prijs te verlagen tot ik maar 6 eurocent meer had’, zegt Lin bijvoorbeeld. Hij verkoopt zijn spullen op meerdere e-commerceplatforms, maar Temu vindt hij het lastigst. ‘Mijn producten liggen in hun magazijn, en als ik mijn prijs niet verlaag, draai ik zelf op voor de retourkosten. Soms moet ik met verlies verkopen om van mijn voorraad af te komen. Het is constante competitie, die weinig ruimte laat voor winst.’
Het gevolg van de neerwaartse prijsdruk is dat veel verkopers op Temu op de kwaliteit beknibbelen, om toch enige winstmarge te behouden. ‘Een typisch voorbeeld is dat fabrikanten bij een gewatteerde jas minder vulling gebruiken’, zegt Ed Sander, e-commercespecialist en auteur van de nieuwsbrief Tech Buzz China. ‘Ik heb op een gegeven moment zelf vijftien producten gekocht op Temu, en daarvan waren er vier van slechte kwaliteit.’
Ook daar is Temu’s systeem op berekend. Wie te veel slechte recensies of klachten krijgt van klanten, krijgt hoge boetes. Het leidt tot een enorme druk op verkopers, en een enorm verloop: zo’n 50 procent van de verkopers op Temu houdt het niet vol, aldus Tech Buzz China. ‘Ik heb dit jaar van veel mensen gehoord dat ze met Temu gestopt zijn’, zegt Lin. ‘Ze werden geconfronteerd met zware boetes en een hoge retourgraad. Ze hadden niet de energie om met Temu om te gaan.’
Temu zegt zelf dat het systeem misschien niet gunstig is voor tussenhandelaars als Lin, maar wel voor fabrikanten, die dankzij hen rechtstreeks op internationale markten kunnen verkopen. Maar op de elektronicamarkt van Huaqiangbei valt op dat veel fabrikanten niets met Temu te maken willen hebben. Ze praten probleemloos over Amazon en AliExpress, maar klappen dicht als ze ‘Temu’ horen. Temu heeft een slechte naam, en verkopen op Temu lijkt iets om je voor te schamen.
‘Temu is een plek voor goedkope spullen, zoals toiletpapier, aanstekers en natte doekjes’, zegt Wu Qiming, die elektronische gadgets als oordopjes en smartwatches fabriceert. ‘Die markt is in China zo verzadigd dat sommige fabrieken bijna failliet gaan, en via Temu kunnen ze tenminste nog overleven. Maar elektronica op Temu is van lage kwaliteit. Die is vooral afkomstig van fabrieken die overtollige voorraden hebben, en van hun oude producten willen afkomen.’
Wu heeft een fabriek aan de rand van Shenzhen en een groothandel in Huaqiangbei. Op zijn winkelpui staan de namen van alle grote e-commercespelers, inclusief Temu, maar dat lijkt al achterhaald. ‘We hebben sinds een half jaar een account op Temu, maar we zijn er alweer bijna mee gestopt’, zegt hij. ‘Hun regels zijn veel te streng. Ze laten alles bepalen door hun prijsevaluatiesysteem, en geven je geen enkele controle. Het is alsof je je lot in hun handen legt.’
Ondanks alle klachten van fabrikanten kan Temu zijn aanbod uit China blijven uitbreiden. Afgelopen mei zaten 180 duizend Chinese verkopers op het platform, twee keer zo veel als vijf maanden eerder. De binnenlandse consumptie in China zit in het slop, door de aanhoudende vastgoedcrisis, en veel Chinese fabrieken kampen met overcapaciteit. Zij verkopen hun producten waar ze maar kunnen, desnoods voor dumpprijzen. Daar maakt Temu handig gebruik van.
Ook Ed Sander waarschuwt dat Temu niet onderschat moet worden. De binnenlandse versie van de app – Pinduoduo – is een enorm succes, en zet veel concurrenten onder druk. De koers naar een almaar lagere prijs blijkt, ondanks dito kwaliteit, toch veel consumenten te verleiden. ‘Bij Pinduoduo hebben ze daarin een evenwicht gevonden, en ik denk dat ze dat bij Temu ook zullen doen’, zegt Sander. ‘In het begin lachte iedereen Pinduoduo uit, nu wil iedereen Pinduoduo kopiëren.’
Veel Chinese fabrikanten zien het met lede ogen aan. Ze zitten zelf niet op Temu, maar voelen wel de impact van de prijsvechter. ‘De verkopers op Temu stelen foto’s van onze website, en kopiëren onze producten’, zegt Luke, die zich met zijn Engelse naam voorstelt. Hij heeft een bedrijf dat feestproducten maakt en via Amazon verkoopt. In zijn kantoor – een leegstaande zaak in een winkelcentrum – zitten medewerkers Halloweenkostuums in Amazon in te voeren, in de hal staan plastic kerstbomen.
‘Ze verkopen dezelfde producten, maar dan voor de helft van de prijs’, zegt Luke. ‘Je kunt er niets aan doen, maar we voelen het effect. De hele markt gaat naar beneden. Onze omzet is nog steeds hoog, maar onze winst is lager.’
Wat verderop in het winkelcentrum, waar zowat alle oorspronkelijke shops zijn vervangen door e-commercebedrijfjes, zit Wu Wan (28) aan een bureau omringd door kartonnen dozen. Hij produceert Tiffany-lampen, gemaakt van kleurrijk glas-in-lood, en verkoopt die ook via Amazon. Hij peinst er niet over om ze op Temu te plaatsen. ‘Op Temu zijn dit soort lampen van plastic gemaakt’, zegt hij. ‘Maar onze lampen zijn van puur glas.’
Ook Wu ondervindt de invloed van Temu. Toen de koopjessite in 2022 in de Verenigde Staten begon, halveerde zijn verkoop via Amazon. Inmiddels gaat het weer beter, en zit de verkoop op 80 procent van wat die voorheen was. ‘De klanten hebben gezien dat de kwaliteit op Temu slecht is’, zegt Wu. Hij wijst op zijn computerscherm naar zijn account op Amazon, met 165 recensies. ‘Ze komen terug omdat ze betrouwbaarheid willen.’
Volgens Wu is Temu maar voor één ding goed: snel geld verdienen. ‘Mijn neef zit op Temu’, zegt hij. ‘Met zijn vorige account had hij een omzet van 600 duizend renminbi (77 duizend euro), maar hij moest zowat de helft aan boetes betalen, omdat hij zo veel klachten kreeg. Je kunt je voorstellen hoe slecht de kwaliteit was. Dat account is nu gesloten, maar hij heeft er goed aan verdiend. Hij heeft nu acht nieuwe accounts gemaakt, om hetzelfde te doen. Maar ik wil dat niet. Snel geld is slecht geld.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant