De hockeysters wonnen al alles wat er te winnen valt. Toch was de vreugde vrijdagavond weer gigantisch na de gewonnen olympische finale tegen China. Niet alleen omdat het onverwachts spannend was, maar vooral ook omdat dit de medaille van het plezier is.
Met een plastic bekertje met champagne in zijn hand observeert bondscoach Paul van Ass zijn speelsters na de zenuwslopende finale tegen China, die werd gewonnen via shoot-outs. Zij weten door de vreugde even niet meer waar ze het zoeken moeten. Van Ass blijft rustig, zoals hij dat eigenlijk altijd is.
In de aanloop naar de Olympische Spelen vertelde Van Ass in gesprek met NU.nl dat hij in Parijs een gouden medaille wilde winnen waarop alle speelsters trots kunnen zijn. "Dat is de ultieme prestatie, beter dan dat zal het nooit meer worden."
Toen wist hij nog niet dat uitgerekend het China van coach Alyson Annan in de finale de tegenstander zou zijn. De Australische coach werd na de Spelen van Tokio weggestuurd door de Nederlandse hockeybond, omdat onder haar bewind sprake was van een angst- en zwijgcultuur bij de vrouwenploeg.
Nog geen twee jaar geleden stond Van Ass voor het eerst op het veld met de hockeysters. Hij had jarenlang met mannen gewerkt en gaf heel eerlijk toe dat hij weinig wist van het vrouwenhockey. Van Ass was zoekende: "Hoe voorzichtig moet ik zijn? Kan ik mijn grapjes nog wel maken?"
Toch was de keuze van de hockeybond voor Van Ass een logische. Hij heeft meermaals aangetoond dat hij de kwaliteit heeft om een hecht team te smeden. Dat bewees hij in het hockey én in het bedrijfsleven.
Bovendien is Van Ass niet bang om grote keuzes te maken. Zo liet hij in 2012 als mannenbondscoach "hoge bomen" Taeke Taekema en Teun de Nooijer afvallen. Nu liet hij Eva Drummond-de Goede, Lidewij Welten en Margot van Geffen thuis.
Het trio was verbonden aan het verleden waarmee Van Ass moest afrekenen. Een verleden waarin volgens de huidige bondscoach vooral angst bestond om dingen fout te doen.
Vanuit de kleedkamer klonk vrijdag vlak voor de finale geen oppompende muziek, maar een feestnummer. Aanvoerder Xan de Waard en Maria Verschoor hadden dat nummer uitgezocht, op verzoek van Van Ass. De coach wil vlak voor wedstrijden altijd iets onverwachts doen.
"Ik heb ook weleens ballonnen opgeblazen of feestjes gemaakt", zegt Van Ass. "Voor de halve finale van het EK zei ik: 'We kappen nu met over hockey lullen. Ik ben er klaar mee.' Al die meiden stonden te dansen en wij, de staf, gingen meedansen. Dan krijg je een heel ander sfeertje."
Het is heus niet zo dat alles vrijblijvend is. Discipline en structuur zijn van groot belang, en nodig. Zelfs bij de ploeg die sinds 2017 geen groot toernooi meer verliet zonder de hoofdprijs.
Maar het is wel typerend voor de bevrijding die Van Ass zijn speelsters gunt. Hij zorgt ervoor dat het plezier terug is en hij is constant bezig om de spanning bij zijn ploeg weg te halen. Van hem mogen ze wél fouten maken.
Na de winst op China is het niet het moment om over het verleden te praten. Dat deden de speelsters überhaupt zelden. Naar buiten toe zijn zij elkaar nooit afgevallen. Dat doen ze ook niet op een van de mooiste avonden van hun leven.
"Dit is de ultieme uitkomst", zegt Anne Veenendaal. "We hebben, zoals iedereen hier (in de mediazone, red.) elke keer herhaalt, een onwijs moeilijke tijd gehad als team. Maar we hebben enorm hard gewerkt om het goed te krijgen. Dat het dan zo mag eindigen, is de kers op de taart."
Of de 63-jarige Van Ass na het succes langer bij de hockeysters blijft, weet hij nog niet. "Daar ga ik rustig over nadenken", vertelt hij. "Ik heb de bond laten weten dat ik niet wegloop. We moeten even rustig gaan zitten over het grotere plan."
Ondertussen gaan de dankwoorden van de speelsters een voor een uit naar Van Ass. Het is mede aan hem te danken dat nu alle speelsters een gouden plak hebben waar ze trots op kunnen zijn.
Source: Nu.nl algemeen