Sydney McLaughlin-Levrone is de favoriet voor de olympische titel op de 400 meter horden. Femke Bol moet hopen dat de Amerikaanse onder de olympische druk bezwijkt en niets heeft om op terug te vallen.
Vlak voordat de atleten voor hun races het Stade de France betreden, staan ze in de callroom, in feite niets meer dan een wachtkamer. Met een schuin oog zag Femke Bol daar dinsdagavond vlak voor haar halve finale op de 400 meter horden de race van Sydney McLaughlin-Levrone. Ze probeerde er niet te veel op te letten. ‘Uit een halve finale kun je ook niet heel veel halen.’
Bovendien, Bol was druk bezig met haar eigen wedstrijdvoorbereiding. Wat wint ze ermee om op de kampioen van Tokio te letten? ‘Ik ben dan met mijn eigen race bezig.’
Bol neemt het donderdag om 21.25 uur op tegen McLaughlin-Levrone en zes andere vrouwen.
Wie wel met extra aandacht naar McLaughlin keek, was bondscoach Laurent Meuwly. ‘Ik bekijk het, en ik analyseer het vanzelfsprekend ook. Dat doen we niet alleen met de races hier, maar met alle races van McLaughlin. Het is voor een coach altijd handig om informatie over de tegenstand te hebben. Of ik dat ook met Femke deel, verschilt per keer. Soms geef ik tips. Als ik denk dat het voor haar niet zo interessant is, houd ik het voor mezelf.’
Wat Meuwly opviel in de halve finale van McLaughlin? ‘Die race was echt een rommeltje. We hebben daarin echt niet gezien wat ze in de finale zal doen’, zegt de coach. Het opvallendst was het passenritme van de Amerikaanse wereldrecordhoudster. Soms zette ze 14 stappen tussen twee horden, soms 15, en soms dribbelde ze vlak voor de horde en kwam dan uit op 16.
Toen McLaughlin zich in 2020 aansloot bij haar huidige coach Bob Kersee, oud-trainer van onder anderen Florence Griffith-Joyner en Allyson Fenix, was zijn vaststelling dat ze moest gaan lopen ‘als een man’. De meeste vrouwen zetten op de 400 meter horden 15 passen tussen de horden, bij de mannen komen 14 stappen veel voor.
Over de auteur
Erik van Lakerveld is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft met name over olympische sporten als schaatsen, atletiek en roeien.
Grote stappen, snel thuis. Dat is de gedachte. Maar het is fysiek zwaar en technisch lastig om zulke lange passen vol te houden. Maar McLaughlin kreeg het onder de knie en past sindsdien een nieuw passenpatroon toe. Het eerste deel van de race zet ze 14 stappen, daarna schakelt ze over naar 15. Met die aanpak werd ze olympisch kampioen, verbeterde ze al vijfmaal het wereldrecord, dat nu op 50,65 staat.
Bol ging haar een paar jaar later achterna. Ze benutte de winter van 2022-2023 om het ritme - van 14 passen tot de zevende horde en 15 tussen de drie laatste horden - aan te leren, de zomer erna om het in wedstrijdverband in te slijpen. Ze werd overtuigend wereldkampioen in Boedapest, waar McLaughlin niet deelnam, en hapte hele brokken uit haar persoonlijk record tot ze afgelopen juli zelfs 50,95 op de klok bracht.
Het gat met McLaughlin lijkt steeds kleiner te worden, is op papier nog maar 0,3 seconden. Desondanks denkt Meuwly nog altijd dat de Amerikaanse het olympisch goud zal pakken voor Bol. ‘Met fouten liep McLaughlin hier een tijd van 52,13. Als Femke diezelfde fouten maakt, zou ze die tijd nooit halen.’
Als McLaughlin haar wedstrijd goed indeelt, de horden netjes neemt en er echt voor gaat, dan kan ze heel dicht in de buurt van de 50 seconden komen, denkt Meuwly. ‘Het komt op de details aan, maar ze kan zeker vijf of zes tienden sneller.’
Maar, en dan speelt er een lach om de mond van Meuwly. Als het gaat om de details en om perfectie, dan ziet de Zwitser een zwakke plek in McLaughlins olympische voorbereiding. Ze heeft dit seizoen het ideale passenritme nog niet toegepast, in elk geval niet in races. ‘Dat is heel interessant. Donderdag zal waarschijnlijk de eerste keer zijn.’
Het ritme dat naar goud moet leiden is bij McLaughlin geen automatisme, merkt Meuwly op. ‘En het is straks een olympische finale. Dan is de druk hoog, de verwachtingen hooggespannen. Dan is talent alleen soms niet genoeg’, zegt Meuwly. Dan komt het aan op een solide basis, een ingesleten strategie om op terug te vallen.
In de series bij de Olympische Spelen hanteerde Bol ook een ander passenpatroon, schakelde na de vijfde horde van 14 naar 15 stappen. Maar verder deed ze alle keren dat ze dit seizoen de 400 meter horden liep precies wat ze donderdagavond wil doen. Het enige verschil was haar vorm. Nu is ze volgens Meuwly beter dan ooit tevoren. Bol zelf is wat minder stellig. ‘Ik hoop het.’
Ze kijkt uit naar het treffen met McLaughlin. Pas twee keer eerder liepen ze tegen elkaar: bij de Spelen in Tokio en bij de WK in 2022 in Eugene. Tweemaal was McLaughlin de snelste. Bol weet dat de kans op herhaling groot is. ‘Maar ik ga er alles aan doen zo goed mogelijk te zijn, om in de laatste 100 meter samen te zitten. Ik moet eerst heel goed op mijn eigen horden focussen en ook de scherpte en adrenaline van tegen haar lopen gebruiken.’
Het komt erop aan om toe te slaan als McLaughlin zich verslikt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant