Met het aantreden van de nieuwe Hamas-leider Sinwar, blijft het zaak dat de wereldleiders beseffen dat de organisatie onder hem alles behalve gematigd is.
De overgang van het leiderschap van Hamas van de door Israël gedode Ismail Haniyeh naar Yahya Sinwar, die bekendstaat als ‘de slager van Khan Younis’ , toont aan dat de scheiding tussen de politieke en militaire vleugels van Hamas een illusie is.
Ondanks hun verschillende publieke imago’s delen beide leiders dezelfde extremistische agenda. De keuze voor Sinwar als leider onderstreept bovendien dat het zinloos is iets te verwachten van de ‘diplomatieke inspanningen’ van Hamas die niet primair zijn gericht op het bestrijden van terrorisme.
Over de auteurs |
Amanda Kluveld is universitair hoofddocent geschiedenis aan de Universiteit Maastricht. Eliyahu Sapir is universitair docent Politieke Wetenschappen aan de Universiteit Maastricht.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Sinwars verleden spreekt boekdelen. Hij zat 22 jaar in Israëlische gevangenissen voor terroristische aanslagen op zowel Israëli’s als Palestijnen, waaronder de wrede foltering en moord op personen die beschuldigd werden van samenwerking met Israël. Meer recentelijk orkestreerde Sinwar de genocidale aanvallen op 7 oktober tegen Israël, die resulteerden in bijna 1.200 burgerdoden en duizenden gewonden en honderden gijzelaars. Zijn daden illustreren zijn onwrikbare toewijding aan geweld, een erfenis die vergelijkbaar is met die van zijn voorganger, Ismail Haniyeh.
Ondanks de typering in de westerse media van Haniyeh als een gematigder figuur, werd ook diens ambtstermijn gekenmerkt door extremisme en geweld. De zogenaamde ‘stem van het compromis’ prees Osama bin Laden na de aanslagen van 11 september 2001. Bovendien sanctioneerde Haniyeh de foltering en executie van mede-Palestijnen.
Door de valse dichotomie te presenteren tussen een politiek en diplomatiek Hamas aan de ene kant en een militair Hamas aan de andere kant, wist de terreurorganisatie politieke legitimiteit te verwerven en daarmee internationale controle van bijvoorbeeld de Unhcr, het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Mensenrechten, Amnesty International en het Internationaal Strafhof (ICC) te vermijden.
In werkelijkheid opereren de militaire en politieke vleugels van Hamas samen, waarbij politieke leiders vaak militaire operaties aanwakkeren of sanctioneren. Dankzij deze beeldvormingvan een gematigd en tweevoudig leiderschap kon Hamas zijn operaties voorbereiden en voortzetten, gesteund door de bovengrondse maatschappelijke integratie met behulp van sociale voorzieningen voor een door Hamas zelf arm gehouden Palestijnse bevolking, waarmee steun en sympathie werden verworven voor terroristische acties.
In het licht van deze harde realiteit is het van essentieel belang voor wereldleiders en belanghebbenden om de mythe van een gematigd Hamas door te prikken. Hamas bleek in staat een façade van politiek engagement te behouden, terwijl het zijn terroristische activiteiten voortzette met als doel de vernietiging van de staat Israël en zijn inwoners.
Sinwars promotie tot het leiderschap, met een voorgeschiedenis gekenmerkt door gruweldaden, laat geen twijfel over de doelstellingen van Hamas en zijn toewijding aan terrorisme. Ook de door Hamas publiekelijk ingemasseerde woorden als ‘gematigd’, ‘gesprekspartner’ en ‘gerespecteerd’, helpen om deze pijnlijke werkelijkheid te verhullen. Al wordt de blik van beleidsmakers en bewindspersonen misschien nog niet vertroebeld door deze misleidende eufemismen, ze hebben wel grote invloed op de media, waar hetzelfde Hamas-perspectief doorklinkt met dezelfde termen.
Het negeren van de brute continuïteit tussen Sinwar en Haniyeh ondermijnt niet alleen het begrip van de organisatie, maar brengt ook de inspanningen voor een duurzame vrede in gevaar. De tijd van wensdenken is voorbij: helderheid en vastberadenheid zijn van het grootste belang tegenover zo’n forse tegenstander. Alleen door een goed begrip van Hamas’ leiderschap en haar gecoördineerde strategie kan de complexiteit van het Israëlisch-Palestijnse conflict worden aangepakt en worden gewerkt aan een duurzame vrede.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant