Met zijn juichgebaren, uitspraken en spel is Duco Telgenkamp een opvallende verschijning op de hockeyvelden. Een profiel van de spits, die Nederland donderdagavond naar de olympische titel hoopt te schieten. "Hij weet soms zelf niet eens wat hij doet."
Het doet denken aan Manchester City-spits Erling Haaland, de manier waarop Telgenkamp zijn doelpunt viert in de halve finale tegen Spanje. De 1,82 meter lange spits springt op imposante wijze zeker een meter de lucht in.
Als zijn ploeggenoten stoppen met juichen, pakt de 22-jarige Telgenkamp met zijn vinger achter zijn rechteroor nog even zijn moment. Het is een beeld dat je langs de hockeyvelden eigenlijk nooit ziet.
De bravoure is nooit ver weg als Telgenkamp in de buurt is. Hij hockeyt zoals hij praat. En andersom. Zo was hij de man van de uitgesproken teksten op het EK vorig jaar, zijn eerste titeltoernooi met Oranje. "Mijn tijd is nu aangebroken" en "ze moeten bang van me worden" klonk het.
Toch is het nog geen vier jaar geleden dat Telgenkamp twijfelde of het tophockey bij hem paste. Hij had moeite met keuzes die coaches maakten. "Maar ik ben zelf ook niet de gemakkelijkste, dus ik steek ook mijn hand in eigen boezem."
Zijn toenmalige coach, Erik van Driel, weet nog goed hoe Telgenkamp op zeventienjarige leeftijd zoekende was bij HDM in Den Haag. "Hij was een vrij introverte jongen, die boos, nukkig en gefrustreerd kon rondlopen op momenten dat het niet ging zoals hij wilde."
Terwijl veel van zijn huidige ploeggenoten als eerste op de lijst stonden bij de Nederlandse jeugdteams, was dat voor Telgenkamp niet weggelegd. "Ik had het idee dat ik me niet helemaal thuis voelde in een groep", vertelt Telgenkamp. "Ik moest mezelf aanpassen om in een soort vormpje te passen."
Volgens Telgenkamp verwachtten coaches dat hij 'type B' werd, terwijl hij 'type A' was. "Dan moet ik me voor jou (die coach, red.) aanpassen. Daar had ik helemaal geen zin in. Daar voelde ik me al oncomfortabel door. En al helemaal als ik dan word beoordeeld op het type dat ik eigenlijk niet ben."
"Daar had ik heel veel moeite mee. Later kwam ik erachter dat het helemaal niet gezond was. Je moet lekker jezelf kunnen zijn en loop dan maar een paar keer tegen een muur aan. Niemand heeft het recht om jou te willen veranderen, al helemaal niet op zo'n jonge leeftijd."
Bondscoach Jeroen Delmée begint voorzichtig te lachen als hem wordt gevraagd naar Telgenkamp. "Ja, ook ik vind hem nog steeds soms lastig te lezen", zegt de oud-verdediger. "Soms weet ik niet wat er in zijn hoofd rondgaat. Maar soms wil ik het ook niet weten."
Delmée haalde Telgenkamp in 2023 bij de selectie. Bij zijn debuut maakte hij meteen twee doelpunten. Op het door Nederland gewonnen EK werd hij topscorer met zes goals. Ook verdiende Telgenkamp een overstap naar Kampong, waarmee hij afgelopen seizoen landskampioen werd.
De Telgenkamp van nu is niet heel veel anders dan de Telgenkamp van vier jaar geleden. "Maar hij heeft wel op een gegeven moment de knop omgezet", zegt Van Driel. "Duco heeft zichzelf voorgenomen dat hij zelf kan bepalen of het leuk wordt, waar hij ook is."
Delmée: "Hockeyen kan hij wel. Maar het gaat er ook om hoe je je profileert in een groep. Je draagt allemaal hetzelfde shirt en je kan niet in je blote bast door het hotel lopen. Dat heeft met fatsoen te maken en als jonge jongen moet je daarop worden aangesproken. Maar ook wat dat betreft is hij een snelle leerling."
Verdediger Lars Balk staat op trainingen bij Oranje en Kampong met regelmaat tegenover Telgenkamp. "Als je ziet hoe groot, sterk en snel die gast is, dat is ongelooflijk", zegt hij. "En je weet ook nooit wat je kan verwachten. Hij weet zelf namelijk niet eens wat hij gaat doen."
Zelf noemt Telgenkamp zich nog weleens "wat laks", maar volgens oud-spits Roderick Weusthof maakt juist die mindset hem zo goed. "Voor zijn leeftijd is hij ongekend professioneel bezig met zijn voeding", zegt het bestuurslid van Kampong. "Hij doet echt alles om de beste te worden."
Ook wat dat betreft lijkt Telgenkamp dus op de voetballer die hij imiteert bij het juichen. "Ik ben ooit met die sprong begonnen, omdat ik voor mijn eerste wedstrijd in de hoofdklasse een documentaire over Haaland had gekeken. Ik vond het er wel vet uitzien."
Telgenkamp beweert dat hij zelf nooit van tevoren bedenkt hoe hij gaat juichen. "Ik ben vaak een beetje pissig als ik scoor. En doe dan wat op gevoel." En dus is het nog even de vraag hoe hij donderdagavond reageert bij een eventueel doelpunt in zijn grootste wedstrijd ooit, de olympische finale tegen Duitsland.
Source: Nu.nl algemeen