Wie de grootste olympiër aller tijden is? Je zou kunnen zeggen: Michael Phelps (23 keer goud). Maar ook die Amerikaanse topzwemmer kreeg niet voor elkaar wat de Cubaanse worstelaar Mijaín Lopez nu wel gelukt is: vijf Spelen achter elkaar winnen op hetzelfde onderdeel.
Als er naast atletiek nog één sport met recht olympisch mag worden genoemd, is het wel worstelen. Het Grieks-Romeins worstelen grijpt terug op varianten die al tijdens de Oudheid werden georganiseerd. Bovendien staat het al vanaf de eerste editie in 1896 op het programma van de moderne Olympische Spelen (behalve in 1900 toen de Spelen net als nu in Parijs werden gehouden).
Het Internationaal Olympisch Comité zal daarom zijn handen dichtknijpen dat uitgerekend een Grieks-Romeins worstelaar nu de succesvolste olympiër ooit is, al kun je bakkeleien over de maatstaven. Dinsdagavond won de Cubaan Mijaín Lopez (41) als eerste een vijfde gouden olympische medaille op hetzelfde onderdeel. Daarmee doet hij het beter dan bijvoorbeeld zwemmer Michael Phelps (vier keer goud op 200 meter wisselslag) en atleet Carl Lewis (vier keer goud op het verspringen).
Joram Bolle is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Lopez versloeg in de finale van het superzwaargewicht (130 kilo) bij het Grieks-Romeins worstelen de Chileen Yasmani Acosta. De twee kennen elkaar goed. Acosta is eigenlijk Cubaan. Hij keerde in 2015 na een toernooi in Chili niet meer terug naar Cuba, iets wat het autoritaire Cubaanse regime niet waardeert. Zijn vertrek werd waarschijnlijk mede ingegeven door de concurrentie van Lopez. Per gewichtsklasse mag een land maar één worstelaar afvaardigen naar de Spelen.
‘Ik wilde goud winnen, maar tegelijkertijd niet echt omdat het Mijaín is, een legende in het mondiale worstelen’, aldus Acosta na afloop. ‘Hij heeft me advies gegeven in elke fase, dus hij is alles voor me: een rivaal, een vriend, een broer.’ Het zijn vriendelijke woorden voor een man die ook wel ‘El Terrible’ wordt genoemd – maar die bijnaam slaat vooral op zijn sportloopbaan. Lopez’ vrienden en broers omschrijven hem in interviews als ‘joviaal’, ‘vriendelijk’ en een ‘grappenmaker’.
Het was bijna niet eens van een olympische worstelcarrière gekomen. Lopez groeide op in Herradura, een dorp op zo’n 140 kilometer afstand van Havana. Hij heeft twee broers van wie er één roeide en één bokste. Die laatste broer, Michel, won op de Spelen van 2004 brons.
Mijaín zag meer in worstelen, waar hij op zijn tiende mee begon. In een interview met persbureau AFP vertelden zijn ouders een paar jaar terug hoe hij van jongs af aan achter dieren aanrende en fruitdozen tilde op de akkers in de bergen. Zo werd Mijáin ‘El Purro’ (‘de sterke jongen’).
Op zijn dertiende liep hij een dubbele beenbreuk op. Zijn vader Timoteo verbood hem vanaf dat moment nog langer te worstelen, maar Mijaín negeerde het: ‘Wat een fout zou ik hebben begaan’, aldus Timoteo jaren later.
Twintig jaar geleden nam Mijaín Lopez voor het eerst deel aan de Spelen. In Athene kwam hij toen niet verder dan een vijfde plek, maar op alle volgende edities van de Olympische Spelen was hij telkens de beste. Het feit dat het superzwaargewicht in de loop der jaren werd aangepast van 120 naar 130 kilo maakte hem weinig uit.
Met zijn vierde gouden medaille op hetzelfde onderdeel werd Lopez vier jaar geleden in Tokio de succesvolste olympische worstelaar ooit. Ook de Japanse Kaori Icho won vier keer goud, maar in verschillende gewichtsklassen.
Lopez’ plan was om na Tokio stoppen. Hij kwam terug op die beslissing en meldde zich voor deelname aan de Spelen in Parijs, al had hij moeite zich te motiveren toen zijn vader vorig jaar overleed: ‘Ik voelde de drive niet meer waarmee ik altijd een toernooi inging. Mensen zien me altijd naar Spelen gaan met plezier, met competitiedrang, maar dat gevoel had ik niet meer’, vertelt hij op de website van de Olympische Spelen.
Hij kwam er bovenop, maar heeft sinds Tokio geen wedstrijden meer geworsteld. Daar was in Parijs weinig van te merken, al moest hij in het toernooi voor het eerst sinds 2008 weer een score van een tegenstander toestaan.
Voor de finale had Mijaín zijn moeder Leonor gebeld: ‘Ik zei hem dat ze beiden Cubaan zijn, maar dat Yasmani uitkomt voor Chili. Ze zijn al heel lang vrienden. Buiten de mat mag hij zijn excuses aanbieden, maar op de mat moet hij winnen.’
Het hele dorp keek mee, moeder Leonor op de veranda van haar huis, waar ook een altaar staat voor vader Timoteo. Ze konden juichen.
Een zesde gouden medaille zal er niet komen. Na zijn gewonnen finale in Parijs deed Lopez zijn schoenen uit en liet ze achter op de mat, in de wereld van het worstelen een aankondiging dat de eigenaar met pensioen gaat. Nu is het aan andere topatleten om te kijken of ze hem kunnen evenaren.
De Amerikaanse zwemmer Katie Ledecky won deze Spelen voor de vierde keer goud op de 800 meter vrije slag. In totaal heeft ze al negen olympische titels gewonnen en ze is pas 27.
Vincent Hancock won in Parijs voor de vierde keer goud bij het kleiduivenschieten. De 35-jarige Amerikaan deed dat echter niet vier keer achter elkaar. In Rio in 2016 won hij niet.
Kogelstoter Ryan Crouser, ook een Amerikaan, is in Parijs voor de derde keer achtereen kampioen geworden bij het kogelstoten. Om Lopez te kunnen achterhalen zal hij echter wel zeker tot zijn 39ste door moeten gaan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant