Twee jonge atleten uit Nederland maakten dinsdagavond indruk in de 1.500 meterfinale bij de Olympische Spelen van Parijs. Kamergenoten Niels Laros en Stefan Nillessen genoten met volle teugen, ook doordat ze de unieke ervaring met elkaar konden delen.
Nillessen lijkt vlak na zijn gesprek met de Nederlandse pers voor het eerst een beetje te beseffen wat er net gebeurd is. "Dit is echt ziek", zegt de 21-jarige Groesbeker in de kelder van het Stade de France tegen niemand in het bijzonder. "Écht ziek."
Twee jaar geleden was Nillessen nog voetballer in de jeugd van Groesbeekse Boys en tapte hij om geld te verdienen biertjes in de kroeg.
Nu mag hij zich de nummer negen van de olympische 1.500 meter noemen. Met zijn tijd van 3.30,75 in de eindstrijd haalde hij bijna vier seconden van het persoonlijk record waarmee hij een paar dagen geleden aan de Spelen begon (3.34,32).
En dan kan hij dat succes ook nog vieren met zijn trainingsmaatje Laros. Het negentienjarige toptalent deed het nog beter in de razendsnelle finale. Hij eindigde als zesde en verpletterde zijn nationale record (van 3.31,25 naar 3.29,54).
"Het was echt fantastisch om hier voor 80.000 man zo dicht bij de medailles te finishen", zegt Laros, die 1,74 seconden tekortkwam voor brons. "Dit moet de olympische droom zijn."
Laros was een paar uur voor de race al vol vertrouwen. "We liepen met z'n drieën - Stefan, coach Tomasz Lewandowski en ik - het stadion in. Dat was met de borst naar voren. Het was een lekker gevoel dat we met twee Nederlanders in de finale stonden."
Laros en Nillessen zorgden met hun finaleplaatsen voor een unicum, want het was niet eerder voorgekomen dat er twee Nederlanders op de Spelen in de eindstrijd van de 1.500 meter stonden.
De twee jonge atleten trainen sinds een jaar samen en hebben vanaf moment één een goede klik. "We hebben dezelfde kuthumor", zegt Laros lachend. "Stefan is een geweldige gast, we kunnen heel goed met elkaar opschieten."
Die goede band tussen de kamergenoten in het olympisch dorp hielp de afgelopen dagen enorm. "Ik vond het heel relaxed dat ik de hele dag kon optrekken met iemand die precies hetzelfde doormaakte", vertelt Laros. "We deelden het gevoel van zenuwachtig zijn voor de finale, van geen hap naar binnen geschoven krijgen bij het eten. Maar we konden ook samen grapjes maken om de spanning eraf te halen."
Volgens Nillessen gaan hij en Laros goed samen omdat ze allebei nuchter in het leven staan. "Dat is prettig. We stonden als gasten van 19 en 21 opeens op de Spelen. Dat kan al snel te veel worden. Dan helpt het als je allebei lekker relaxed bent. Vlak voor de race zeiden we tegen elkaar: 'Holy shit, gast. We staan gewoon in de olympische finale. Geniet ervan.'"
Na de beste race van hun leven lopen Laros en Nillessen naar de tribunes vol Nederlandse fans in de bocht na de finish. "Toevallig zaten de ouders van Stefan daar", zegt Laros. "Maar ik wilde vooral nog wat langer in het stadion zijn. Al die mensen, zoveel in het oranje; die sfeer wilde ik echt even goed in me opnemen."
Nillessen noemt het "een soort ereronde". "Niels en ik hebben het hele jaar samen hard gewerkt om goed te presteren op het juiste moment. Dít moment", vertelt hij.
"En dan stonden we daar met z'n tweeën allebei met een dik persoonlijk record. Het was puur genieten. We zijn jong, dus natuurlijk dromen we van meer. Maar hier kunnen we dik tevreden mee zijn."
Source: Nu.nl algemeen