De baansprinters prolongeerden dinsdag niet alleen hun olympische titel. Roy van den Berg, Harrie Lavreysen en Jeffrey Hoogland verpulverden hun concurrentie op de teamsprint met een sensationeel wereldrecord. "Een 41'er rijden is stoer, maar een 40'er.."
Van den Berg, Lavreysen en Hoogland zaten dinsdag rond 12.00 uur bij elkaar op de kamer in het hotel, op zo'n half uur rijden van het centrum van Parijs. Het drietal sprak hardop uit dat het hen "wel leuk" leek om onder de 41 seconden te rijden.
"40,9 bekt ook wel lekkerder dan 41,2", zegt Van den Berg. Zes uur later is in het Velodrome in Saint-Quentin-en-Yvelines de eerste 40'er ooit een feit. Het Nederlandse drietal houdt niets heel van de concurrentie en noteert 40,949.
Drie kwartier na de gouden race weet Van den Berg in de extase alleen nog niet welke tijd hij met zijn twee ploeggenoten precies heeft gereden. "40,494? Ooh, dat klinkt wel heel lekker, toch?"
"Een 41'er is al stoer natuurlijk. Dat hebben nu een paar landen gedaan", zegt de 35-jarige Van den Berg. "Maar een 40'er, dat heeft nog niemand gedaan. Ach, wat is het lekker dat ons dat dan hier lukt."
Al jaren hebben Van den Berg, Lavreysen en Hoogland het over de perfecte race. Het zijn perfectionisten pur sang. En dus maakt het niet uit of het een training, EK, WK of de Olympische Spelen is. Juist die mindset heeft ze al vijf wereldtitels en het olympisch goud in Tokio gebracht.
Maar toch was er nog nooit sprake van de perfecte race. Tot dinsdagavond. In de eerste ronde verbeterde het Nederlandse drietal met 41,191 al het eigen wereldrecord. "Maar het was nog steeds een beetje rommelig", vertelt Hoogland.
"De finale was vervolgens in mijn ogen perfect", vervolgt de 31-jarige Hoogland. Hij fietst ondertussen met het goud om zijn nek uit op de rollenband. "Onder de 41 rijden was een stoute droom. Iets magisch. Maar iedereen heeft gewoon top gereden. Met zijn drieën zijn we uitzonderlijk."
Lavreysen probeert naast Hoogland aanvankelijk nog naar verbeterpunten te zoeken. De 27-jarige krachtpatser uit Luyksgestel is misschien wel de meest perfectionistische van de drie.
"Nou, als je naar Roy (van den Berg, red.) kijkt, die had misschien nog iets. Dan praten we over honderdsten", zegt Lavreysen. Direct daarna onderbreekt hij zichzelf. "Wacht nee, dit was inderdaad de perfecte race. In een olympische finale. Op het juiste moment."
In de finale is Nederland acht tiende van een seconde sneller dan Groot-Brittannië. In de wereld van het sprinten een fors verschil. Toch is de klok niet eens nodig om het verschil tussen de concurrentie en de oppermachtige Nederlandse ploeg te constateren.
"Ik stapte na de eerste ronde af en het deed me niks", zegt Hoogland. "Ik zei nog tegen Mehdi (de coach, red.), als de jury had gezegd dat dit niet goed was, had ik nog een keer precies hetzelfde gereden. En als ik dan naar andere landen kijk, zie ik ze helemaal stuk zitten."
Bondscoach Mehdi Kordi werkt dag in, dag uit met het Nederlandse drietal. Toch is er ook bij hem verbazing over de prestaties van het drietal. "Toen ik voor het eerst in het baanwielrennen terechtkwam, stond het wereldrecord op 41,9 seconden. Dat was lange tijd onbereikbaar."
"We hebben het nu onder de 41 seconden gekregen. Hoe zeggen jullie dat in het Nederlands: dat is niet normaal hè?", zegt de Brit met een lach.
Source: Nu.nl algemeen