Door al het water dat uit de lucht kwam vallen veranderde menig festivalterrein de afgelopen maanden in een modderpoel. Tot een boer met een paar hectare olifantsgras de oplossing bracht.
Het is een nogal nat festivalseizoen. Van Pinkpop tot Wildeburg: in heel het land kregen festivals te maken met fikse regenbuien. Al dat regenwater had zijn weerslag op de festivalterreinen: grasvelden veranderden in moerassen, zandheuvels in modderglijbanen en parkeerterreinen in onbegaanbare pierenbadjes.
Gelukkig verscheen aan het begin van de zomer op Pinkpop een onverwachte oplossing: een nieuw soort strooisel voor op de grasvelden. Een lokale boer met een paar hectare van de grassoort miscanthus op zijn akkers tipte de festivalorganisatie over zijn gewas.
Over de auteur
Els de Grefte is popredacteur van de Volkskrant.
Het gras heeft de bijnaam ‘olifantsgras’, omdat het lijkt op een grassoort die olifanten graag eten. Het olifantsgras wordt, nadat het in stukjes is gehakt, meestal gebruikt als strooisel in paarden- en koeienstallen, maar blijkt ook uitermate geschikt voor natte festivalweides.
Vóór Pinkpop had Sebastiaan Saarloos nog nooit van de grassoort gehoord, een paar weken later liet hij 3.000 kubieke meter van het spul aanvoeren. Saarloos, projectmanager bij Down The Rabbit Hole, hoorde van collega’s bij Pinkpop dat olifantsgras ‘mooi spul’ was.
‘Eenmaal in de wei kwamen we er al snel achter dat het echt goed spul is’, zegt Saarloos. ‘Het geeft snel draagkracht en neemt veel vocht op: dat is wat we nodig hebben.’ Draagkracht is belangrijk op festivals, een weide op Down The Rabbit Hole moet immers de 45 duizend stampende en dansende bezoekers wel aankunnen.
Zaagsel of tarwestro neemt meer water op dan olifantsgras, maar dat doet dan weer niet zo veel voor de draagkracht van een veld. Houtsnippers kunnen veel gewicht aan, maar nemen minder water op. Zo is miscanthus eigenlijk de perfecte middenweg voor een festival.
‘Het is voor ons een wondermiddel gebleken’, zegt Saarloos. Tijdens het festival ontstaan door het vele lopen over het hele terrein modderpoelen. ‘Je gooit daar een vracht olifantengras overheen en de modder is weg.’
’s Ochtends vroeg reed Saarloos in een (goed schoongemaakte) meststrooiwagen een spoor van strooisel van 10 meter breed over het hele terrein; gedurende de festivaldag konden kleine modderplekken opgelost worden met kruiwagens met het strooisel.
‘We hebben bergen van het spul gebracht naar een camping die wat natter was’, zegt Saarloos. ‘Zodat bezoekers zelf olifantsgras konden pakken om hun plek netjes te maken. Als we daar aankwamen met een volle kar, stonden de bezoekers te applaudiseren.’
Olifantsgras heeft de festivalzomer gered, vindt Saarloos, al waren er ook dagen waarop niets hielp. ‘Op Bospop viel er 50 of 60 millimeter regen’, zegt Saarloos. ‘Daar valt niet tegenop te strooien. Als je een spons in een bad gooit, is het bad ook niet zomaar leeg.’
Olifantsgras is ook fijn voor het terrein: het is minder verstikkend voor de bodem dan houtsnippers. Na het festival wil je het gras zo snel mogelijk weer terug laten groeien, maar onder houtsnippers groeit niks. ‘Houtsnippers moet je helemaal van het terrein afkrabben’, zegt Saarloos. ‘En dan moet je het afvoeren, want het verteert te langzaam.’
Het is nog even afwachten hoe de festivalterreinen gaan herstellen van het olifantsgras, maar de eerste tekenen zijn positief. ‘We zien dat het de bodem niet verstikt en dat het snel verteert’, zegt Saarloos.
Voor het laatste grote zomerfestival van dit seizoen, Lowlands, zal het strooisel waarschijnlijk geen heldenrol vervullen. Dankzij geasfalteerde looproutes en tenten met podia heeft het festival amper grasweides die onder kunnen lopen. Maar het strooisel heeft zijn waarde de afgelopen maanden allang bewezen: we gaan olifantsgras in 2025 weer op de festivalweides zien.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant