Tijdens een zomers weekend weg in Brussel besloten we de balans op te maken. Hoe staat het ervoor met onze burgerlijkheid? We, zeven studievrienden, spraken er voor het eerst over tijdens ons jaarlijkse kerstdiner in 2021. Wat is het? Wie loopt het meeste risico om burgerlijk te worden? Wie is het eigenlijk al een beetje? En is dat erg? Over mensen die zichzelf burgerlijkheid toestaan zingt de Belgische zanger Jacques Brel in het nummer ‘Les Bourgeois’ dat het „net varkens” zijn. „Hoe ouder ze worden, hoe stommer.”
We waren rond de 25, aan het einde van onze studie en fantaseerden over de horror die ons misschien wel te wachten stond. Wonen in vinexwijken. Voortuinen met kunstgras. Avonden voor de televisie. Trots de net geverfde terracotta kleurige muur in je huis laten zien. Datumprikkers voor stellendiners. Ruzies over weekboodschappen. Agenda-seks.
We kwamen overeen: burgerlijkheid is de hel.
Hoe cool is het daarentegen wel niet om tegen bezoek te zeggen dat je „niks in huis hebt”. Dat je al weken niet hebt gewassen en daarom zonder schone onderbroeken zit. Na een spontane doordeweekse doorzakker in de kroeg de volgende ochtend brak in een vergadering bent verschenen, niet eens tijd had om te ontbijten en het tot de middag volhield op twee zwarte koffie. Het heeft flair als de dingen je gewoon overkomen. Je leeft zó met de dag, dat elke vorm van organisatie in je leven ontbreekt. Dát is jeugdig, en zo zouden we blijven.
In Brussel ontdekten we dat in drie jaar veel kan veranderen. Ten eerste hebben we allemaal een baan, en die nemen we erg serieus. Soms komen we elkaar doordeweeks op een onbewaakt moment toevallig tegen in de trein van Amsterdam naar Den Haag en draagt een van ons opeens met trots een pak en een aktetas. Binnenkort spreekt een deel van de groep op onze oude bacheloropleiding over zijn werk, om een nieuwe generatie studenten te inspireren.
Een van ons blijkt thuis een grasmaaier te hebben. Op zijn vrije zaterdag had hij het gras gemaaid en daarvan leek hij te hebben genoten. Een ander heeft een speciale fontein voor zijn katten om water uit te drinken. Een koppel overweegt vanwege rugklachten samen te investeren in een ergonomisch matras. Sommigen praten met hypotheekadviseurs, anderen speuren in het weekend naar brocanteservies. Veel van ons hebben vaste relaties met serieuze toekomstplannen.
Niet wat we die ene Kerst hadden afgesproken. Is het er onbedoeld ingeslopen? Of lonkt het toch een beetje, vraag ik me af, dat burgerlijke bestaan? Zijn wij varkens?
Misschien wel. Zo nu en dan kijk ik naar mijn vrienden, en denk ik te merken dat ook zij dat jeugdige, ongeorganiseerde leven niet meer trekken.
Na het weekend in Brussel appen we elkaar op maandagochtend, als we weer aan het werk zijn: ‘Ben kapot.’ ‘Lukt het wel om wat te doen?’ ‘Ik kachel een beetje door vandaag, maar niet te lang. Jij?’ Of: ‘Heyhey! Vraagje: wie heeft er een klopboor?’
Source: NRC