Mathieu van der Poel dacht zaterdag tijdens de wegrit van de Olympische Spelen dat hij in de kopgroep zat die voor goud ging strijden. Maar de wereldkampioen werd teruggepakt, waarna hij moest toezien hoe Remco Evenepoel de titel pakte.
Hij wist het laatste half uur van de koers al dat zijn kansen op een olympische medaille verkeken waren. En dus staat Van der Poel na de finish zonder een spoortje teleurstelling aan de voet van Eiffeltoren.
"Natuurlijk is het jammer dat ik geen goud heb", zegt de 29-jarige Nederlander, die na 272 kilometer als twaalfde eindigde. "Ik had de benen die ik moest hebben, was goed genoeg om te winnen. Maar de koers besliste anders."
Van der Poel begon als de topfavoriet aan de olympische wegrit. Het parcours in het centrum van Parijs, met veel draaien en keren en lastige heuveltjes, was op zijn lijf geschreven. De concurrentie, voornamelijk uit België, wist dat 'MVDP' het grootste gevaar was en gaf hem daarom geen ruimte.
"Ik wist van tevoren dat ik in de gaten gehouden zou worden. Dat is nu eenmaal het nadeel van de favoriet zijn. Ik kan dat gefrustreerde gevoel snel van me afzetten. Morgen is er weer een nieuwe dag."
Van der Poel probeerde het wel in de finale, meerdere malen zelfs. Zijn eerste aanval kwam zoals verwacht bij de eerste beklimming van de Montmartre, op 46 kilometer van de streep.
De Belg Wout van Aert zat meteen in het wiel van zijn eeuwige rivaal. Vlak daarna sloten met de Amerikaan Matteo Jorgenson, de Fransman Julian Alaphilippe en de Let Toms Skujins nog drie renners aan.
"Ik dacht dat de koers beslist was", vertelt Van der Poel. "We waren weg met vijf heel sterke mannen, misschien wel de vijf besten in de koers op dat moment. We werkten ook goed samen. Alleen Alaphilippe deed geen kopwerk. Het was jammer dat het gat werd dichtgereden, want ik had echt het idee dat we met die groep voor goud gingen rijden."
Op het moment dat Van der Poel en co werden teruggepakt door het pelotonnetje, plaatste Evenepoel een verschroeiende demarrage. "Het was te verwachten dat Remco zijn moment ging kiezen", zegt de Nederlandse kopman. "Ik had natuurlijk ook wel door het een gevaarlijke aanval was. Maar ik kan niet op alles reageren."
Evenepoel reed in één ruk naar de kop van de wedstrijd. De Nederlander Dylan van Baarle probeerde in dienst van Van der Poel het gat met de Belg kleiner te maken, maar dat lukte niet echt.
Vervolgens zette Van der Poel zelf nog eens aan op de Montmartre. Opnieuw zat Van Aert vastgeplakt aan zijn achterwiel. "Wout reed niet mee omdat Remco vooraan zat, dat is logisch. Het gat was net iets te groot om de oversteek te maken, dus toen was mijn koers wel klaar."
Evenepoel loste op 15 kilometer van de finish ook zijn laatste medevluchter Valentin Madouas uit Frankrijk. De nummer drie van de Tour de France won zo na de olympische titel in het tijdrijden ook goud in de wegrit.
"Misschien had ik gelijk moeten reageren toen Remco aanviel", zegt Van der Poel, die in Spanje regelmatig met Evenepoel traint. "Maar dan was de volgende renner misschien wel achter mijn rug gedemarreerd. Ik denk dat we vooral moeten concluderen dat het de verdienste van Remco is dat hij hier op deze manier de koers wint."
Source: Nu.nl algemeen