Al jaren snakt de Amerikaanse atletiek naar sterren die de aandacht van het grote publiek kunnen grijpen. De opgebloeide Noah Lyles (27) en Sha’Carri Richardson (24), dit weekend favorieten op de 100 meter, komen als geroepen.
Het is even geleden dat een Amerikaanse man of vrouw olympisch goud won op de 100 meter, traditioneel het koningsnummer van de atletiek. Justin Gatlin deed het voor het laatst in 2004 in Athene, Gail Devers in 1996 bij de Spelen van Atlanta. Na Gatlin kwam de Jamaicaanse alleenheerser Usain Bolt, bij de vrouwen maakten zijn landgenoten de afgelopen olympiaden de dienst uit.
Aan de Amerikaanse droogte komt dit weekeinde mogelijk een einde. In Parijs staan de potentiële opvolgers van Gatlin en Devers in de startblokken: Noah Lyles en Sha’Carri Richardson. De regerend wereldkampioenen zijn favoriet op de 100 meter, met dit weekeinde de finales. Bij winst van beiden pakken de Amerikanen hun eerste dubbel sinds 1988, toen Carl Lewis en Florence Griffith Joyner wonnen in Seoul.
Over de auteurKoen van der Velden schrijft voor de Volkskrant over sport in de Verenigde Staten. Hij woont in New York.
Het waren tijden waarin de VS de sprintnummers domineerden. Lyles en Richardson moeten die nu doen herleven. De twee hebben niet alleen de snelheid voor goud, maar ook de persoonlijkheid om de atletiek aantrekkelijker te maken voor een groter publiek.
In de VS, waar de populariteit van sporten wordt bepaald door sterren, nam de belangstelling voor atletiek de afgelopen decennia af, mogelijk ook door het uitblijven van sprintsucces.
Volgens Lyles zijn er ‘rocksterren’ nodig. ‘Je ziet ze in veel andere sporten. Overal waar ze komen zijn ze populair. Dat moet atletiek ook hebben’, zei hij in een nieuwe Netflix-reeks over sprinters, die vorig jaar in Boedapest tijdens de WK werd opgenomen; Lyles en Richardson wonnen er de 100 meter.
Niet voor niets zijn de twee Amerikanen hoofdrolspelers in de serie Sprint. Het zijn opvallende personages. De 1,55 meter grote Richardson springt in het oog met haar kleurrijke haarstukken en lange gelakte nagels in de stijl van haar idool ‘Flo-Jo’ Griffith.
De charismatische Lyles heeft zijn vlotte uitstraling, glimlach en zelfverzekerdheid mee. ‘Ik ben makkelijk te vermarkten’, zei hij eerder. Lyles staat onder contract bij Adidas en ontvangt naar verluidt meer geld dan Bolt kreeg van concurrent Puma.
Richardson tekende in december een contract voor 20 miljoen dollar bij Nike. Op Instagram heeft ze ruim 3,5 miljoen volgers, stukken meer dan de krap 900 duizend van Lyles.
Mede door hun toedoen schoten de kijkcijfers voor het Amerikaanse olympisch kwalificatietoernooi eerder deze zomer omhoog. Vooral op zondag schakelden veel mensen in, toen Lyles en Richardson hun finales liepen. Lyles won de 100 en 200 meter, zijn specialiteit. Richardson liep in 10.71, de snelste tijd van het seizoen, naar de overwinning op de 100 meter. Voor de olympische 200 meter wist ze zich niet te plaatsen.
Vooral de uitbundige Lyles doet zijn best om de aandacht naar zichzelf en zijn sport te trekken. In Parijs lakte hij het woord ‘icon’ op zijn vingernagels en noemde hij zich in een filmpje op sociale media ‘de snelste man ter wereld’.
De uitspraak schoot bij sommige volgers in het verkeerde keelgat. Was hij Bolt, nog altijd wereldrecordhouder op de 100 en 200 meter, vergeten? Op de 100 meter liep zijn Jamaicaanse concurrent Kishane Thompson dit jaar bovendien een snellere tijd: 9.77, tegenover de 9.81 van Lyles.
‘De kroon behoort aan de regerend wereldkampioen en olympisch kampioen’, verklaarde die zijn uitspraak, om er vervolgens nog een schepje bravoure bovenop te doen. ‘Eentje ben ik al’, verwees hij naar zijn wereldtitel. ‘De ander binnenkort ook.’ Vooral op de 200 meter is Lyles topfavoriet. Op die afstand wil hij het wereldrecord van Bolt (19.19) aanvallen.
In Parijs gaan Lyles en Richardson voor hun eerste olympische titels. Aan de Spelen van drie jaar geleden in Tokio bewaren ze allebei slechte herinneringen. Lyles werd teleurstellend derde op ‘zijn’ 200 meter en verklaarde na afloop aan een depressie te lijden. Hij worstelde met de hoge verwachtingen, had geen plezier en kon als showman niets met de vanwege corona lege tribunes in Tokio. Zijn bronzen plak kon hem gestolen worden.
Een psycholoog hielp hem er de afgelopen jaren bovenop. Lyles herpakte zich op de 200 meter en werd mede door een snellere start ook beter op de 100 meter.
Richardson was er drie jaar geleden niet eens bij in Tokio. De Texaanse imponeerde als 21-jarige sensatie tijdens het olympische kwalificatietoernooi, maar werd vlak daarna een maand geschorst omdat ze cannabis had gebruikt, naar eigen zeggen om de plotse dood van haar biologische moeder te verwerken. Richardson werd opgevoed door haar grootmoeder.
Op de WK van vorig jaar kende ze een glorieuze rentree. Haar titel op de 100 meter noemde ze ‘een goede start van de rest van mijn carrière’. De afgelopen jaren was ze vooral op persoonlijk vlak gegroeid, zei Richardson. ‘Ik heb mezelf beter leren kennen.’
De Amerikaanse sprinttak van de atletiek mag zich met Lyles en Richardson verheugen op betere tijden. Ook over vier jaar willen ze schitteren, als de Spelen in Los Angeles worden gehouden. De sprinters worden dan nog prominenter in de etalage geplaatst. De atletiek verhuist in L.A. naar de eerste week van de Spelen, als er meer mensen kijken. Het zwemmen schuift op naar de tweede. ‘Atletiek gaat weer nummer één worden’, zei Casey Wasserman, voorzitter van het organiserend comité. Lyles en Richardson zullen daarbij moeten helpen.
100 meter vrouwen: zaterdag 3 augustus 21.20 uur.
100 meter mannen: zondag 4 augustus, 21.55 uur
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant