De onverdraagzaamheid tegen lhbti+-personen neemt toe, terwijl Nederland ooit gidsland was op het gebied van gelijke rechten en acceptatie van seksuele en genderdiversiteit. Het tij moet keren, betogen vijf Kamerleden.
Is de Pride nog wel nodig? Die vraag klinkt iedere keer wanneer de uitbundige en feestelijke stoet boten van de Canal Parade door de Amsterdamse grachten vaart. Ja, zoals het opiniestuk van COC Nederland en een tiental andere organisaties laat zien. Pride is en blijft een noodzakelijk protest met feestelijk tintje tegen haat en onverdraagzaamheid, plus voor gelijke rechten, acceptatie en veiligheid. Meer dan ooit zelfs.
Tijdens Pride vieren we dat iedereen zichtbaar en veilig zichzelf moet kunnen zijn in alle mogelijke vormen van prachtige regenboogdiversiteit. Maar helaas neemt de acceptatie af en de onveiligheid toe en zijn de gelijke rechten geen vanzelfsprekendheid. Wat dat betreft staan alle seinen staan op rood.
Over de auteurs
Songül Mutluer is Tweede Kamerlid (GroenLinks-PvdA); Bente Becker is Tweede Kamerlid (VVD); Ilana Rooderkerk is Tweede Kamerlid (D66); Ines Kostić is Tweede Kamerlid (Partij voor de Dieren); Marieke Koekkoek is Tweede Kamerlid (VOLT). Deze bijdrage is geschreven namens de Pride-netwerken van GroenLinks, PvdA, VVD, D66, CDA en VOLT.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
In Europa, dus ook in Nederland, zijn gelijke rechten, acceptatie en veiligheid van lhbti+-personen lang niet voor iedereen zekerheden. De cijfers liegen er niet om: de acceptatie van homoseksualiteit onder middelbare scholieren is in korte tijd met 20 procentpunt afgenomen. Sterker nog, lhbti+- jongeren worden op school twee keer vaker gepest dan hetero-leerlingen. Bijna een derde voelt zich ongelukkig. Zij doen daardoor 4,5 keer vaker een poging tot zelfdoding. Bij transpersonen is dit zelfs 21 procent.
Toenemende polarisatie en onverdraagzaamheid in de samenleving maar ook in het verharde politieke klimaat – denk aan het recente debat over de transgenderwet die gecanceld werd – leidt tot uitsluiting, pesten en te vaak tot geweld tegen lhbti+-personen. Dit gebeurt op straat, op school maar ook online.
Onderzoek van de Groene Amsterdammer laat zien dat de onverdraagzaamheid tegen lhbti+-personen wordt aangewakkerd, inclusief het oproepen tot geweld. Dat is onacceptabel en vereist streng optreden van politie en justitie en een duidelijk signaal vanuit de politiek en samenleving. Uiteindelijk begint veiligheid van lhbti+-personen met de aanvaarding van mensen zoals ze zijn, zodat zij veilig en zichtbaar zichzelf kunnen zijn en kunnen houden van wie zij willen.
Om dit te bereiken, moeten we als samenleving werken aan respect voor de verschillen in seksuele gerichtheid (hetero, homo, bi+) en gender (geslachtsbeleving en -uiting) op straat, op het werk, in de zorg, bij de sportvereniging en op school. Op dat vlak is nog een wereld te winnen.
Voor de veiligheid en het welzijn van lhbti+-jongeren in het bijzonder is positieve aandacht voor seksuele en genderdiversiteit in het onderwijs van het grootste belang. Wanneer jongeren op school elkaars verschillen leren kennen, kunnen zij elkaar beter begrijpen en accepteren. Zo werken we samen aan een verbeterde veiligheid en welzijn van lhbti+-personen. En als het misgaat op straat, dan weten zij dat bij aangifte serieus worden genomen door de politie, mede dankzij de expertise van netwerk Roze in Blauw.
Nederland was ooit een gidsland op het gebied van gelijke rechten en acceptatie van lhbti+-personen. Maar de laatste jaren worden we ingehaald door andere (Europese) landen en belanden we steeds meer in de middenmoot. Dat tij moet worden gekeerd.
Daarom maken wij samen een vuist tegen onverdraagzaamheid en haat. En daarom vaart ook een aantal van ons, met andere volksvertegenwoordigers en leden van de Pride-netwerken van onze partijen, mee om te strijden voor gelijke rechten, acceptatie en veiligheid van lhbti+-personen. Die aanwezigheid en inzet zijn we aan hen en aan onszelf verplicht.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant