Een paar weken geleden stuurde de NOS haar werknemers een e-mail waarin stond dat vrijwel alle freelancers nog deze zomer worden geloosd. Vanaf 1 januari gaat de Belastingdienst namelijk een wet handhaven tegen schijnzelfstandigheid en de NOS-directie heeft geen zin in gezeik met medewerkers die volgens de boeken blije zzp’ers zijn, maar in de praktijk gewoon worden uitgeknepen door een schraperige werkgever die weigert sociale premies af te dragen.
Er bestaat een groep freelancers, waaronder ikzelf, die slecht bestand is tegen vergaderen, systeemplafonds, agile scrumsessies en broodjes kaas uit de bedrijfskantine en het gênant vindt om, te midden van allerlei hardwerkende collega’s, de halve dag flierefluitend uit het raam te staren, af en toe een zin op de laptop te tikken, die drie minuten later alweer uit te wissen om vervolgens wederom uitvoerig uit het raam te staren.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dat specifieke type mens is freelancer zoals het woord ooit, in 1819, bedoeld is. Toen kwam er in de legendarische roman Ivanhoe van Sir Walter Scott namelijk een middeleeuwse ridder voorbij die weigerde te knielen voor één enkele landsheer, waarop hij besloot zijn vrije lans (free lance) voortaan te verkopen aan de hoogste bieder.
Het gros van de 1,8 miljoen Nederlandse freelancers heeft echter schijt aan die hele Ivanhoe. Zij zijn namelijk veel te druk zijn met het bezorgen van maaltijden, het doorhengsten op een bouwsteiger, het controleren van onze tanden en het knippen van onze haren, het schoonboenen van onze ouderen met een washandje en het geven van pianoles aan onze kinderen. Zij zouden veel liever een vast contract krijgen, al is het maar omdat een zzp’er gemiddeld 7.000 euro per jaar minder verdient dan mensen in loondienst, aldus het CBS.
Om die groep tegemoet te komen, bedacht kabinet-Rutte II al in 2016 een wet om schijnzelfstandigheid tegen te gaan. Maar omdat die wet rampzalig slecht was uitgewerkt en ervoor zorgde dat grote bedrijven opeens al hun zzp’ers de deur uitwerkten uit angst voor boetes en naheffingen, werd hij wel ingevoerd, maar nooit gehandhaafd.
Maar nu, tienduizenden opgebrande pakketbezorgers en een aantal rechtszaken tegen bedrijven als Deliveroo later, heeft de Belastingdienst besloten die inmiddels negen jaar oude wet per 1 januari toch te zullen handhaven.
Het gevolg: vreugde bij de pensioenfondsen, de zorgverzekeraars en eenieder die liever in loondienst is, maar rouw bij dat toch ook aanzienlijke leger zelfverkozen freelancers dat binnenkort onverzekerd in de bijstand zit omdat hun voormalige opdrachtgevers bang zijn voor problemen met de fiscus.
Zo gaat het namelijk altijd met dit soort koerswijzigingen. Toen in 2013 bleek dat een rits Bulgaren had gefraudeerd met toeslagen, zwoeren ze de teugels voortaan strakker aan te trekken, tot even later bleek dat duizenden mensen slachtoffer werden van die nieuwe striktheid, waarna ze de teugels weer lieten vieren en er wederom gouden tijden aanbraken voor beroepsfraudeurs.
Zo zal het ook ditmaal gaan – ophef, een flexibele schil die groeit, ophef, een flexibele schil die krimpt – tot er over een paar decennia eindelijk een premier aantreedt die namens alle Nederlanders haar excuses aanbiedt voor ons nationale zzp-verleden. Zij zal ervoor zorgen dat alle standbeelden van Eric Wiebes en Karien van Gennip van hun sokkels worden getrokken en worden vervangen voor monumenten ter ere van alle tot zzp gemaakten die ooit kromlagen teneinde de aandeelhouders van Uber wat extra dividend te bezorgen.
Hun nazaten zullen wenen bij de onthulling, dat kan niet anders.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant