De olympische geschiedenis barst van de bijzondere verhalen. Elke dag vertellen we er eentje. Vandaag: de wederopstanding van sprintfenomeen Betty Robinson op de Spelen van 1936 in Berlijn.
Het missen van de trein van Chicago naar Harvey was misschien wel het beste wat Betty Robinson in haar jeugd kon overkomen. De Amerikaanse scholiere sprintte erachteraan en werd gadegeslagen door Charles Price, die vanuit zijn coupé het uitzonderlijke talent herkende. Price was biologieleraar én atletiekcoach op de school van Betty.
Zo kreeg het leven van Betty Robinson een cruciale koerswijziging. Bij haar tweede wedstrijd liep ze pardoes een wereldrecord op de 100 meter. Het zestienjarige wonderkind werd in 1928 op een zeilboot naar Amsterdam gezet, waar ze olympisch goud ophaalde.
Een vliegtuigongeluk in 1931 gaf haar leven een minder fraaie wending. Robinson raakte zo ernstig gewond, dat de reddingswerkers dachten dat ze dood was. Het lichaam werd in een vrachtwagen gesmeten en naar het mortuarium gebracht.
In het lijkenhuis kwam de vergissing aan het licht. Robinson leefde nog, maar van het topsportlijf was weinig over. Het duurde twee jaar voor de jonge vrouw überhaupt weer kon lopen. De Spelen van 1932 in haar eigen land moest ze in de kranten volgen.
Robinson bleek over wilskracht te beschikken. Door een kapotte knie kon ze niet meer vanuit een gehurkte positie starten, maar een staande start - zoals bij de estafette - behoorde nog tot de mogelijkheden. Ze begon weer te trainen en mocht met de 4x100 meter-ploeg naar de Spelen van Berlijn in 1936.
Daar veroverde Robinson haar tweede gouden medaille. Het Amerikaanse kwartet versloeg topfavoriet Duitsland. De Duitse ploeg verprutste het door het stokje te laten vallen, tot zichtbare ergernis van Adolf Hitler op de tribune. De 'Führer' had slechts een wegwerpgebaar over voor de wederopstanding van Betty Robinson.
Source: Nu.nl algemeen