Carola Schouten wordt de nieuwe burgemeester van Rotterdam. Haar reputatie als verbinder heeft ze mede te danken aan de wijze waarop ze de Wet toekomst pensioenen door de beide Kamers van de Staten-Generaal loodste.
Het was niet alleen een van de meest complexe dossiers , maar ook een van de heetste aardappelen in een snel vergrijzend polderland. Vijftien jaar was erover gesteggeld tussen werknemers, werkgevers, de overheid, talrijke lobbyisten en een leger van gepensioneerden die allemaal de wijsheid in pacht hadden, zich onrechtvaardig voelden behandeld en zeeën van tijd hadden om zich erin te verdiepen en ermee te bemoeien.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Maar Schouten slaagde erin het zwaar bevochten pensioenakkoord van de sociale partners in een wet te gieten. De bedoeling is dat iedereen zijn eigen pensioenpotje krijgt en dat zelf in de gaten moet houden. De premies worden niet zelf belegd – dat blijft het fonds doen – maar iedereen weet op elk moment wat er voor hem of haar in het vat zit. Hierdoor is het niet langer een ver-van-mijn-bedshow.
De discussie ging niet liggen nadat het parlement de knoop had doorgehakt. Integendeel, de anti-establismentpartijen PVV, NSC en BBB doken erop als een hongerige wolf op een kudde Drentse schapen. De nieuwe pensioenwet zou oude pensioenrechten in gevaar brengen. De ict-systemen van de pensioenfondsen zouden de wijziging niet aankunnen. En Nederland is er niet klaar voor dat drie miljoen mensen een variabel pensioeninkomen gaan krijgen. Het is een casinopensioen, waarvan de hoogte afhangt van het sentiment op de beurs.
Opponenten willen dat de deelnemers zelf gaan kiezen of ze in het oude stelsel blijven of naar het nieuwe gaan. Maar sinds het anti-establishment zelf de macht heeft gekregen, durft het de vingers er niet aan te branden. De Kamerleden moeten het zelf maar uitzoeken.
Iedere dag tracht een politicus, econoom, deskundige, vakbondsbestuurder, werkgever of andere lobbyist een bom te leggen onder de wet. Zo dreigde de FNV onlangs weer terug te willen naar een AOW van 65 jaar als er geen regeling komt voor een vervroegd pensioen voor de zogenoemde zware beroepen.
Pensioenfondsen verkeren inmiddels in grote onzekerheid, terwijl ze tegelijkertijd met gezwinde spoed de transitie naar het nieuwe stelsel zouden moeten maken. Op 1 januari 2025, zoals aanvankelijk de bedoeling was, lukt het bijna geen enkel fonds meer. Een deel hoopt een jaar later klaar te zijn. Maar het is nu al duidelijk dat het bij ongeveer de helft van de fondsen pas in 2027 of zelfs 2028 lukt. Als er voor die tijd geen bom explodeert. Pensioenfondsen zoals PFZW indexeren nu niet – hoewel ze dat sinds 2022 weer mogen – zodat ze voor alle zekerheid een bonus voor de overgang hebben.
Het is stilte voor de storm. In een land waar een enkele wolf al tot een burgeroorlog kan leiden, is de toekomst van de pensioenen een bijna nucleair dossier. Zonder enige regie van een kabinet en met de verbinder in Rotterdam is massale onvrede gegarandeerd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant