Springruiter Maikel van der Vleuten (36) begint donderdag aan zijn vierde Olympische Spelen. Zijn vader Eric, op de achtergrond aanwezig, offerde zijn eigen carrière op ten faveure van zijn zoon.
In het fotoalbum van de paardensportfamilie Van der Vleuten prijkt een prachtig kiekje van een 10-jarige Maikel van der Vleuten naast zijn vader Eric. Beiden gehuld in een witte wedstrijdblouse, beiden met dezelfde aandachtige blik kijkend naar het verloop van een springconcours.
Maikel van der Vleuten (36) is groot geworden tussen de paarden. Zijn vader Eric (61) runt al veertig jaar een spring- en opleidingsstal in het zuidoosten van Brabant. De weekenden in Maikels jeugd bestonden uit het bezoeken van concoursen waar zijn vader als internationaal erkende topruiter present was.
Totdat Maikel, de oudste zoon van een gezin met drie kinderen, zelf als springruiter aan de weg begon te timmeren. Al op 11-jarige leeftijd reisde Maikel van der Vleuten samen met zijn moeder Mariël door heel Europa om aan ponywedstrijden deel te nemen.
Over de auteur
Natasja Weber schrijft voor de Volkskrant over olympische sporten als hockey, zwemmen en paardensport.
Een kwarteeuw later staat Van der Vleuten donderdag in Parijs aan de start van zijn vierde Olympische Spelen. Met uiteraard zijn vader Eric als trainer en vertrouwensman in de piste aan zijn zijde, en de rest van de familie als trouwe supporters op de tribune.
Eric van der Vleuten besloot jaren geleden, toen zijn zoon doorbrak bij de senioren, zijn eigen carrière op een lager pitje te zetten. Hij was een succesvolle springruiter met deelname aan EK’s en WK’s, maar gunde zijn zoon ook een mooie loopbaan. Het gevolg was dat de beste paarden van stal naar Maikel gingen en dat Eric zich meer ging toeleggen op het scouten en opleiden van paarden. Ook waakt hij over het management van de paarden, om te voorkomen dat ze overbelast raken: wanneer wordt welk paard ingezet en in welke wedstrijd?
Deze uitgekiende strategie ligt ten grondslag aan de successen van de familie; Eric van der Vleuten is er een meester in om een toppaard op het juiste moment in vorm te krijgen.
Zelf zegt Van der Vleuten senior er nooit een seconde spijt van te hebben gehad dat hij zichzelf heeft weggecijferd voor zijn talentvolle zoon, zo vertelt hij woensdag, nadat Maikel met zijn 14-jarige bruine ruin Beauville Z een oefenronde had gereden in de paleistuinen van Versailles. ‘Echte toppaarden zijn spaarzaam en kostbaar. Daarom heb ik mijn beste paarden aan Maikel gegeven’, zegt hij. Hij doelt onder meer op Verdi TN, waarmee Maikel met het Nederlands team in 2012 een olympische zilveren medaille veroverde en twee jaar later wereldkampioen werd.
Als stille kracht achter de successen kan Eric van der Vleuten intens genieten van de prestaties van zijn zoon in de arena. Drie jaar geleden zag een emotionele vader op een verlaten tribune in olympisch Tokio hoe Maikel naar een individuele bronzen medaille sprong. Met het team bleef Nederland in 2021 steken op de vierde plek. In Londen was Van der Vleuten senior er twaalf jaar geleden uiteraard ook bij toen de springploeg met de pas 24-jarige Maikel tweede werd in landenwedstrijd op de Spelen.
De zilveren plak van Londen is de laatste olympische teammedaille van de springequipe. Na twee teleurstellende Olympische Spelen van het landenteam, in Rio en Tokio, is de paardensportbond er veel aan gelegen om in Parijs eindelijk weer op het podium te staan. De belangrijkste opdracht die bondscoach Jos Lansink bij zijn aanstelling begin 2022 meekreeg van de KNHS, was de springploeg weer aan teammedailles te helpen op EK’s, WK’s en de Olympische Spelen.
Bij het debuut van Lansink als bondscoach op een mondiaal toernooi, het WK in 2022 in Denemarken, behaalde Nederland verrassend een zilveren medaille. De vooruitzichten op olympisch succes in Parijs zijn op voorhand moeilijk in te schatten. Daags voor de landenkwalificatie verraste Lansink woensdag door Willem Greve (Grandorado TN) te passeren voor Kim Emmen met Imagine. Samen met de ervaren ruiters Maikel van der Vleuten (Beauville Z) en Harrie Smolders (Uricas van de Kattevennen) komt Emmen – de tweede springamazone ooit op de Olympische Spelen na Angelique Hoorn in 2008 – donderdagochtend in actie.
Kort voor vertrek naar Parijs benadrukte Lansink dat veel zal afhangen ‘van de vorm van de dag’. ‘We gaan voor een medaille, maar de top is heel breed’, zei Lansink, die in 1992 samen met Piet Raijmakers en Jan Tops het laatste olympische springgoud voor Nederland won. De bondscoach wijst erop dat elke omloop van elke ruiter telt. ‘En een foutje is snel gemaakt.’ Vanaf de Spelen van Tokio geldt er geen wegstreepresultaat meer.
De springruiters moeten in de kwalificatiewedstrijd in de paleistuinen van Versailles bij de beste tien landen eindigen voor een plek in de teamfinale van vrijdag, waarin alle landen met een schone lei beginnen. Eric van der Vleuten zal de verrichtingen van het Nederlands team, en van zijn zoon in het bijzonder, met grote interesse volgen. Op de achtergrond, dat wel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant