De olympische geschiedenis barst van de bijzondere verhalen. Elke dag vertellen we er eentje. Vandaag: de tragische ontknoping bij het snelwandelen op de Spelen in 2000.
Lamberto Vacchi is een gepensioneerde bankdirecteur. De Italiaan woont in de Toscaanse heuvels, waar hij als vrolijke tachtiger van het leven geniet. Zo nu en dan organiseert hij wedstrijden voor hardlopers of bestiert hij de plaatselijke bibliotheek. Daarnaast is Vacchi vooral een trotse vader en opa.
Op 28 september 2000 verwoestte Vacchi de droom van Jane Saville. De Australische ging aan kop bij de 20 kilometer snelwandelen op de Olympische Spelen in haar geboortestad Sydney. Met nog enkele honderden meters te gaan, bij de ingang van het atletiekstadion, werd ze op de hielen gezeten door een Chinese concurrente.
Saville kon het gejuich van haar stadgenoten in het stadion al horen. Ze keek om, maar het gevaar kwam van voren en droeg de naam Lamberto Vacchi. Het jurylid stapte de weg op en hield een rood bordje voor haar neus. Saville was driemaal betrapt op 'zweven' - een snelwandelaar moet altijd contact met de aarde houden - en werd gediskwalificeerd.
Half Australië gooide de afstandsbediening naar de tv. De nationale haat werd geprojecteerd op Vacchi. Hoewel Saville dikke tranen huilde, sprong ze voor het Italiaanse jurylid in de bres. Diskwalificaties horen nu eenmaal bij het snelwandelen.
Jaren later liepen de twee elkaar nog eens tegen het lijf. Het werd een vrolijk gesprek, waarin het vooral over het incident in Sydney ging. Saville probeerde Vacchi het beruchte rode bordje te ontfutselen, want bij gebrek aan goud leek dat haar een aardig souvenir. Zonder succes. Vacchi had maar één zo'n bordje en was er zuinig op.
Toch eindigde Saville haar loopbaan niet met lege handen. Op de Spelen van Athene in 2004 waagde ze een nieuwe poging op de 20 kilometer snelwandelen. Ditmaal bleef het rode bordje achterwege en nam ze een bronzen medaille mee naar huis.
Source: Nu.nl algemeen