Hamasleider Ismail Haniyeh was amper vermoord of Iran en Hamas wezen Israël aan als de dader. Als dat land inderdaad in Teheran heeft toegeslagen, dan is de succesvolle operatie het zoveelste bewijs waartoe Israël militair in staat is op Iraans grondgebied.
Aan de lopende band waren er de afgelopen jaren geheimzinnige liquidaties in Iran die aan Israël werden toegeschreven en die in een spionagethriller beslist niet zouden misstaan. Zo werden op klaarlichte dag atoomwetenschappers vermoord, in hun eigen huis. Of opgeblazen in de drukke straten van Teheran, met kleefbommen die door motorrijders op hun auto waren geplakt.
Doel: sabotage van het door Israël gevreesde Iraanse atoomprogramma. In Syrië en Irak werden talloze Iraanse wapentransporten, bedoeld voor Hezbollah, gebombardeerd. Evenals bases van de Iraanse Revolutionaire Garde. Israël wilde jarenlang niet toegeven dat het achter de aanvallen zat. Tot premier Benjamin Netanyahu in 2019 bekende dat er ‘honderden’ geheime operaties waren geweest.
Over de auteur Stieven Ramdharie is nieuwsverslaggever van de Volkskrant met defensie als belangrijkste specialisme.
En nu zou de Israëlische luchtmacht, de sterkste van het Midden-Oosten, zo’n 1.600 kilometer hebben overbrugd om voor het eerst in Teheran toe te slaan. Volgens de Revolutionaire Garde werd het gebouw waar Haniyeh verbleef in de vroege ochtend getroffen. De Iraanse staatsmedia spraken over een luchtaanval.
Op de dag na Haniyehs dood was nog veel duidelijk. Werd het gebouw onder vuur genomen door een drone? Of door gevechtsvliegtuigen die hun precisieraketten van grote afstand afvuurden om niet te worden neergehaald door de Iraanse luchtverdediging?
De succesvolle uitschakeling van Haniyeh laat zien dat de Israëliërs hebben geweten waar hij zou verblijven en wanneer hij precies in het gebouw zou zijn.
En als Israël inderdaad achter de mysterieuze operatie zit, dan kan die worden toegevoegd aan de reeks gewaagde aanvallen die de Israëlische luchtmacht in de afgelopen decennia tot ver buiten de eigen landsgrenzen heeft uitgevoerd. De meest recente was bijna twee weken geleden, toen gevechtsvliegtuigen opstegen om zo’n 1.800 kilometer zuidelijker in Jemen doelwitten van de Houthi’s te bombarderen.
In de jaren zeventig werd al naar Oeganda gevlogen, een afstand van zo’n 4.000 kilometer, om op de luchthaven van Entebbe Israëlische gijzelaars te bevrijden. En in de jaren tachtig werd in Irak (1.600 kilometer) een kerncentrale gebombardeerd, gevolgd door een verrassingsaanval in Tunesië (2.200 kilometer) op het hoofdkwartier van de PLO.
Aan de recente Operatie Uitgestrekte Arm in Jemen deden onder andere F-35’s mee, het door de Amerikanen ontwikkelde stealthtoestel dat in 2018 zijn oorlogsdebuut maakte: niet bij een Amerikaanse actie maar bij een Israëlische luchtaanval in Syrië. De geavanceerde F-35, die moeilijk door de vijandelijke radar te ontdekken valt, wordt nu het vaakst genoemd als het toestel dat de operatie in Teheran heeft uitgevoerd.
In april bewezen de Israëliërs al dat ze het Iraanse luchtruim ongezien konden binnendringen. Toen vielen ze met succes een luchtverdedigingssysteem op een luchtmachtbasis ten zuiden van Teheran aan, als vergelding voor de grote Iraanse drone-en raketaanval op Israël.
Dat Israëlische bombardement werd gezien als een waarschuwing aan Iran dat Israël op elk gewenst moment in het land kon toeslaan. Omdat de Israëlische F-35’s zijn bewapend met raketten die van grote afstand kunnen worden afgevuurd, hoeven ze daarvoor Iran niet diep binnen te dringen. Een van deze raketten is de Delilah, een Israëlische kruisraket met een bereik van 250 kilometer.
Deze hightechraket kan, in tegenstelling tot veel andere kruisraketten, een missie afbreken en boven een gebied blijven hangen totdat het doelwit weer in zicht is. Daarna kan de gevechtspiloot van grote afstand de Delilah opdracht geven om opnieuw tot de aanval over te gaan.
‘Een enorm nauwkeurige raket’, zo noemt oud- brigadegeneraal Arieh Mizrachi de kruisraket op de website van de Israëlische luchtmacht. Mizrachi was ooit directeur van de Israëlische wapenfabrikant IMI, die de Delilah produceert. ‘Als we bijvoorbeeld een commandobunker willen aanvallen en we weten precies welke raam we moeten raken, dan krijgen we dat voor elkaar.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant