Recensent Mark Moorman gidst u door het grote aanbod op de streamingplatforms. Deze week het bijzondere Welshe drama Lost Boys & Fairies (NPO Plus) en het licht dystopische Sunny (Apple TV+).
Mark, je keek naar Lost Boys & Fairies. Wat vond je ervan?
‘Deze driedelige serie (te zien op NPO Plus) is gemaakt door Dafydd James. Hij is een soort vertegenwoordiger en verdediger van de Welshe taal. Die wordt langzaam weggedrukt door het Engels, en een van de manieren om zo’n minderheidstaal te verdedigen is door culturele dingen te maken. Lost Boys & Fairies is daarom tweetalig.
‘De serie is gebaseerd op zijn eigen ervaringen: hij heeft samen met zijn man drie kinderen geadopteerd. Ik verwachtte een grauw beeld van de ambtelijke en misschien wel discriminerende adoptiemolen, maar dat is het niet.
‘Om te bewijzen dat ze geschikt zijn als ouders, moeten Andy en Gabriel – het stel in de serie – een soort auditie doen als de maatschappelijk werker langskomt. Ondanks hun stabiele relatie zijn de twee heel verschillend. Andy is een accountant, Gabriel zingt in drag in een queer nachtclub. De nummers die hij zingt vormen een soort muzikale route door het verhaal, dat is heel bijzonder.
‘Gabriel heeft een lastige achtergrond: zijn moeder is jong overleden, hij heeft een verslavingsgeschiedenis en een moeilijke verhouding met zijn vader. Andy en Gabriel hebben met z’n tweeën een balans gevonden, maar ze hebben ook het verleden een beetje afgesloten. De komst van de maatschappelijk werker breekt dat weer open.
‘Hoewel Lost Boys & Fairies een dramatisch tafereel is, word je toch verrast. Het is geen grauwe serie over wrede instituten, het heeft iets hoopvols. De serie heeft een bijzondere toon, stijl en onderwerp, en ook nog eens een taal en cultuur waar je weinig van weet. Hoewel je soms snikkend voor de buis zit, maakt dat het echt een aanrader.’
Dat klinkt goed. Wat voor serie is Apple TV+’s Sunny?
‘Van Sunny krijg je een beetje Black Mirror-vibes, maar het heeft ook een thrilleraspect. De Amerikaanse Suzie is getrouwd met de Japanse Masa. Ze wonen met hun zoon in Kyoto. Masa werkt bij een groot technisch concern, ImaTech, voor zover Suzie weet op de koelkastenafdeling. Masa en hun zoon komen om bij een vliegtuigongeluk, maar hun lichamen worden niet gevonden. Daarnaast blijkt dat Masa helemaal niet met koeltechnieken werkte: hij bleek werkzaam bij de robotafdeling.
‘Na de crash geeft ImaTech Suzie een robot om haar te helpen met de rouwverwerking. Dat is Sunny, een soort rijdende robot met een gezicht waarop emoties af te lezen zijn. Suzie komt er al snel achter dat Sunny door Masa geprogrammeerd is: Sunny is haar echt op het lijf geschreven. Daar begint ook haar onderzoek: waarom hield Masa verborgen waar hij werkte? En waarom zijn de lichamen nooit gevonden?
‘Apple TV+ is maar een kleine zijtak voor het gigantische techbedrijf dat Apple is. Toch zie je dat veel van de series echt een Apple-signatuur hebben. Zowel Sunny, Silo, Dark Matter en Severance zijn dystopisch in een herkenbare setting en gaan over de toekomst van tech. Sunny – een witte, gelikte robot – zou zomaar een Apple-product kunnen zijn. Het idee dat fictie wordt gebruikt om de positie van tech te onderzoeken is al een interessante notie, los van de kwaliteit van de serie.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant