Als er overmorgen geen column van mij verschijnt, zullen deze 150 woorden de geschiedenis ingaan als de naïefste ooit. Want ik ga straks zonder gids de Roemeense bossen en bergen in, waar duizenden beren leven – een nalatenschap van dictator Ceausescu, die zijn volk beval de beesten ongemoeid te laten.
Ja, beren mijden mensen. Totdat ze er per ongeluk op eentje stuiten. Nog maar twee weken geleden kon een wandelaar in deze contreien het niet navertellen. Bijkomende horrorfactor: ze leefde nog toen de beer haar het bos insleurde.
Een kleine kans op grote gruwel. Waarom nemen mijn vrouw en ik het risico? Wij zijn geen thrillseekers, onverschrokkenheid kan het niet zijn. Zou het kunnen dat ons beerbeeld, in tegenstelling tot bijvoorbeeld onze wolfverwachting, te zeer bepaald is door knuffelbare lieverds als Bolke, Winnie, Balou, Paddington en Colargol? De voorzorgsmaatregelen die we troffen, wijzen sterk in die richting: we zijn bewapend met een vrolijk fluitje.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant