Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. In Julia staat de vrouw model die George Orwell beschreef in zijn roman 1984.
Oh Julia
Will we still be there?
Julia, Eurythmics (1984)
Barnhill heet het witte boerenhuis op het noordelijkste punt van het moeizaam bereikbare Schotse eiland Jura, waar George Orwell in de jaren veertig van de vorige eeuw de tragische liefdesgeschiedenis van Julia en Winston in een roman goot.
Toen hij zijn laatste punt zette, heette het boek nog Last Man in Europe. Uiteindelijk paste Orwell (echte naam: Eric Blair) de titel aan en werd het 1984, waarschijnlijk omdat het op dat moment 1948 was. In zijn bovenkamertje in Jura werkte Orwell als een razende om de roman af te maken, de opvolger van de politieke fabel Animal Farm. Er was tuberculose bij hem vastgesteld, heftig rochelend zat hij achter de typemachine.
Schrijver en journalist Joris van Casteren bezocht Barnhill ooit, zoals te lezen is in zijn verhalenbundel Het glas van Casanova. ‘Het is een merkwaardige gedachte dat Orwell dat hier, in de enorme leegte van Jura, in doodzieke toestand verkerend, zo griezelig profetisch en precies heeft kunnen neerschrijven.’
Van Casteren doelt op 1984, de gure toekomstroman die waarschuwt voor een totalitaire samenleving, waar Big Brother en de Denkpolitie de onderdanen permanent in de smiezen houden en bepalen wat ze moeten denken en voelen.
Winston werkt op het ministerie van Waarheid, net als de lichtzinnige en beeldschone Julia. Ze krijgen een seksuele relatie. Nadat ze betrapt werden, werd Winston net zo lang gemarteld en gehersenspoeld totdat hij Julia opzij zette. Hij gaf zich over aan de Big Brother.
In 1984, het enige jaar dat er veel toeristen waren op Jura, werd het boek verfilmd. De bijbehorende muziek werd gemaakt door Eurythmics, het elektronische duo Annie Lennox en Dave Stewart, bekend van onder meer Sweet Dreams (Are Made of this).
Het ging gepaard met een hoop gedonder. Regisseur Michael Radford wilde niet in zee met Eurythmics, maar Virgin Films, dat de film financierde, stond erop. David Bowie zou het in eerste instantie doen. De samenwerking werd echter afgeblazen vanwege een financieel geschil.
Bowie had in 1974 ook al een musical gemaakt over de roman. Vanwege onmin met de tweede vrouw van George Orwell, Sonia, ging dit project toen niet door. Twee nummers over het boek, 1984 en Big Brother, verschenen nadien op het album Diamond Dogs.
Sexcrime (Nineteen Eighty-Four), de eerste single van de Eurythmics-soundtrack, werd een wereldwijde kaskraker. Dat was een stuk minder het geval bij Julia, een nogal zeurderig nummer dat te horen is op het einde van de film.
Orwell had Julia gemodelleerd naar Sonia, geboren Brownell. Zij werkte op de propaganda-afdeling van het Engelse ministerie van Buitenlandse Zaken. In 1949 trouwde ze halsoverkop met hem, terwijl hij in het ziekenhuis lag. Het boek was net uit. Drie maanden later ging Orwell dood.
Ze ontwikkelde zich na zijn overlijden tot een gehate waakhond van zijn nalatenschap, zoals David Bowie ondervond. Na Orwell trouwde Sonia nog één keer, raakte ze aan de drank en had ze affaires en vriendschappen met beroemde intellectuelen en kunstenaars.
Ondanks het almaar voortdurende commerciële succes van George Orwell stierf Sonia in 1980 platzak. Ze was opgelicht door haar accountant.
John & Paul
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant