Israël zal militair reageren op de raketaanval van Hezbollah op het plaatsje Majdal Shams, op de Golanhoogvlakte. Wat is de situatie daar precies? En hoe zwaar zal de vergeldingsactie zijn? Vier vragen.
Waarom kan de raketaanval op Majdal Shams militair escaleren tot een oorlog?
Sinds Hezbollah in oktober vorig jaar het noorden van Israël begon te bestoken, mede uit solidariteit met de Palestijnen in Gaza, wordt aan de lopende band gewaarschuwd dat de dagelijkse beschietingen aan de Israëlisch-Libanese grens kunnen uitmonden in een grote oorlog. Maar omdat beide partijen een herhaling willen vermijden van 2006, toen vijf weken lang op grote schaal strijd werd geleverd, is het conflict nog niet uit de hand gelopen.
De Israëlische premier Bibi Netanyahu staat nu echter onder grote druk om de dood van de twaalf slachtoffers in Majdal Shams, de zwaarste Hezbollah-aanval tot nu toe, te vergelden en Hezbollah duidelijk te maken dat een rode lijn is overschreden. Israëlische politici roepen op de Libanese hoofdstad Beiroet te bombarderen, waar Hezbollah en diens leider Hassan Nasrallah zetelen. Israël heeft Beiroet tot nu toe ongemoeid gelaten.
Over de auteur
Stieven Ramdharie is nieuwsverslaggever van de Volkskrant met defensie als belangrijkste specialisme.
‘Nasrallah zal met zijn hoofd de prijs moeten betalen’, dreigde de radicale minister van Financiën Bezalel Smotrich. ‘Oorlog in het noorden nu’, was het devies van de eveneens extremistische minister van Nationale Veiligheid Itamar Ben-Gvir. Maar Israël beseft tegelijkertijd maar al te goed dat het een hoge prijs zal betalen in een complete oorlog met Hezbollah, voornamelijk vanwege het enorme raketarsenaal van de beweging. Een deel van de raketten is high tech; een flink verschil met de ‘domme’ raketten die Hamas op Israël afvuurde. Niet alleen hebben deze raketten een groter bereik, waardoor ze heel Israël kunnen treffen, maar ook zijn ze trefzekerder, doordat ze met gps naar hun doel worden geleid.
De VS hebben Israël al gewaarschuwd niet te ver te gaan en gepast te reageren. ‘Wij zijn ervan overtuigd dat een Israëlische aanval op Beiroet een potentiële rode lijn voor Hezbollah is’, aldus een Amerikaanse functionaris tegen de nieuwssite Axios. Waarschijnlijk zal Israël voor de middenweg kiezen: een paar dagen posities bestoken van Hezbollah in het zuiden van Libanon en in de Bekaa-vallei in het oosten. Hezbollah zal vervolgens militair gepast reageren, maar niet genoeg om Israël te dwingen nog verder te gaan.
Wat is de Golanhoogvlakte?
Het grootste deel van de Golanhoogvlakte werd tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 door Israël veroverd op Syrië. Het Israëlische leger slaagde er toen in tweederde van het zo’n 1.800 vierkante kilometer heuvelachtige gebied in handen te krijgen. Syrië probeerde de vlakte tijdens de Yom Kippoer-oorlog van 1973, toen de Arabische landen een verrassingsaanval op Israël uitvoerden, te heroveren maar slaagde daar niet in. Sindsdien eist Syrië het terug.
Een VN-bufferzone scheidt het Israëlische en Syrische deel van de Golanhoogvlakte. In 1981 annexeerde Israël het Israëlische deel. Door het formeel in te lijven, is het gebied nu van ons, zegt Israël. Voor Israël is elke aanval op de Golan daarom een aanval op de staat Israël. Internationaal wordt de annexatie echter niet erkend. Ook de Israëlische nederzettingen die op de hoogvlakte verrezen, zijn volgens de VN illegaal.
In 2019 maakte de Amerikaanse president Donald Trump een einde aan jarenlang Amerikaanse beleid door de Israëlische soevereiniteit over de Golanhoogvlakte wel te erkennen. De Golanhoogvlakte is strategisch gelegen, reden waarom Israël het nooit meer zal opgeven. De bewoners kunnen de Syrische hoofdstad Damascus zien liggen, die zo’n 60 kilometer verderop ligt.
De slachtoffers in Majdal Shams waren Druzische kinderen. Wie zijn de Druzen?
Majdal Shams is een van de vier grote Druzische gemeenschappen op de Golanhoogvlakte. In het gebied wonen meer dan twintigduizend Druzen, naast zo’n 25 duizend Israëlische kolonisten. De Druzen vormen een hechte, Arabischtalige gemeenschap van wie de meesten in Libanon en Syrië wonen en kleinere groepen in Israël en Jordanië.
In Israël woonden volgens het Israëlische statistiekbureau in 2018 zo’n 143 duizend Druzen. In hun tradities en religie, die teruggaan tot de 11de eeuw, hebben de Druzen zowel elementen van de islam, als van het hindoeïsme en Griekse filosofie opgenomen. Tot hun sterke tradities behoren het afwijzen van bekeringen en interreligieuze huwelijken.
Zo bleek in 2016 uit een onderzoek dat minder dan 1 procent van de Israëlische Druzen getrouwd was met iemand met een ander geloof. In tegenstelling tot de Druzen in Israël, die zelfs dienen bij elite-eenheden, hebben de Druzen van de Golanhoogvlakte geen band met het Israëlische leger. Slechts een klein deel heeft de Israëlische nationaliteit geaccepteerd.
De Turkse president Erdogan dreigde zondag, een dag na de raketaanval, met militaire actie tegen Israël. Dat is toch niet serieus?
Turkije behoort in de regio tot de felste critici van de Gaza-oorlog. President Erdogan haalt regelmatig hard uit naar de Israëlische regering. Sinds de Israëlische marine in 2010 een Turks schip met activisten enterde dat de zeeblokkade van Gaza wilde doorbreken, zijn de betrekkingen tussen beide landen in rap tempo verslechterd. Zondag opperde Erdogan dat Turkije, dat lid is van de Navo, nu wel eens militair zou kunnen interveniëren.
‘Wij moeten heel sterk zijn, zodat Israël deze belachelijke dingen met Palestina niet kan doen’, aldus Erdogan tijdens een bijeenkomst van zijn AK-partij. ‘Net zoals we Karabach binnengingen, net zoals we Libië binnengingen, zouden we hun hetzelfde kunnen aandoen’. De president doelde op de Turkse bemoeienis met het conflict tussen Armenië en Nagorno-Karabach en de burgeroorlog in Libië.
De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Israël Katz weet dat Turkije het nooit in zijn hoofd zal halen om tussenbeide te komen in Gaza. Maar hij kon het niet laten om Erdogan te vergelijken met de voormalige Iraakse president Saddam Hussein. Hij viel Israël in 1991 tijdens de Golfoorlog aan met Scud-raketten. In 2006 werd hij berecht in Irak en terechtgesteld. ‘Erdogan volgt in de voetsporen van Saddam Hussein door te dreigen Israël aan te vallen’, twitterde Katz. ‘Hij zou zich moeten herinneren wat er gebeurde en hoe het eindigde.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant