De olympische geschiedenis barst van de bijzondere verhalen. Elke dag vertellen we er eentje. Vandaag: de heldendaad van zeiler Larry Lemieux op de Spelen van Seoel.
Op 24 september 1988 bevond Joe Chan zich in een benarde situatie. De Singaporese zeiler en zijn kompaan Siew Shaw Her waren omgeslagen tijdens de olympische race in de 470-klasse. Het stormde die dag verraderlijk boven de wateren ten zuiden van de Zuid-Koreaanse stad Busan.
Daar dobberde Chan, tussen de schuimende golven. Hij zag hoe zijn collega zich vastklampte aan de gekapseisde boot, die steeds verder bij hem vandaan dreef. Chan probeerde erheen te zwemmen, maar was kansloos. De stroming trok hem de open zee op.
Plotseling voelde Chan hoe iemand hem bij zijn reddingsvest pakte en aan boord van een bootje sleurde. Toen de Singaporese zeiler het zeewater uit zijn ogen had gewreven, keek hij in het besnorde gezicht van Larry Lemieux.
Lemieux lag op koers voor een medaille in de Finn-klasse, toen hij zag dat even verderop de Singaporese boot in de problemen was geraakt. Wat een dilemma had kunnen zijn, was voor de Canadees geen reden tot twijfel. Hij verliet zijn eigen wedstrijd om zijn collega's in een andere wedstrijd te redden.
Zo vergooide Lemieux zijn kansen op een olympische plak. Na zijn reddingsactie hervatte de zeiler zijn race en eindigde hij het toernooi als elfde. Toch ging hij niet met lege handen naar huis. Lemieux werd in het zonnetje gezet vanwege zijn heldendaad en ontving "een soort potje of zoiets", zoals hij de kleurrijke Fair Play Award zelf omschrijft.
Lemieux beseft dat hij door de reddingsactie vermoedelijk langer herinnerd zal worden dan wanneer hij een olympische medaille had veroverd. Maar als hij mocht kiezen, had hij toch liever het goud mee naar huis genomen.
Source: Nu.nl algemeen