Deze week is het vijftien jaar geleden dat Felipe Massa zijn ernstige ongeluk op de Hungaroring beleefde. In de kwalificatie voor de Grand Prix van Hongarije 2009 werd de Braziliaan op hoge snelheid op zijn helm geraakt door een veer die was losgekomen uit de Brawn GP-bolide van landgenoot Rubens Barrichello. In een exclusief interview met Motorsport.com Brazilië blikt Massa terug op het drama, zijn rentree en de problemen die hij ondervond na zijn terugkeer achter het stuur.
Felipe Massa sloot het seizoen 2008 in topvorm af. Hij won de seizoensfinale in eigen land, en dacht zelfs een handvol seconden dat hij wereldkampioen was geworden. In de laatste bocht van de laatste ronde passeerde titelrivaal Lewis Hamilton echter de spartelende Timo Glock, waardoor de Brit er met de hoofdprijs vandoor ging. In 2009 ging het reglement aanzienlijk overhoop. Ferrari en McLaren werden verrast door Brawn GP en Red Bull Racing. Naarmate het seizoen vorderde, herstelden de twee grootmachten zich. Net op het moment dat de Scuderia de aansluiting had gevonden, ging het mis voor Massa.
Foto door: Sutton Images
In de kwalificatie voor de Grand Prix raakte een veer los bij de wagen van Rubens Barrichello. Het onderdeel stuiterde over het circuit en raakte met meer dan 250 kilometer per uur de helm van Massa. De Braziliaan raakte in shock en verloor direct zijn bewustzijn. Zijn Ferrari ging rechtdoor en klapte met hoge snelheid in de bandenstapels. Massa werd per helikopter afgevoerd naar het militair ziekenhuis van Boedapest. Daar werd hij negen dagen lang behandeld, waaronder twee dagen in een kunstmatige coma, en hij onderging twee operaties. Nadat hij het ziekenhuis mocht verlaten, volgde plastische chirurgie om het deel van zijn schedel te herstellen dat geraakt was door de veer. Massa miste de rest van het seizoen 2009.
Massa blikt met onze collega’s van Motorsport.com Brazilië terug op die bewuste dag: “Ik ben enorm dankbaar dat het mijn dag was, thank God.” Een opmerkelijke uitspraak, maar hij legt uit: “Veel mensen zeggen dat het ongelukkig was. Maar ik denk dat, als je kijkt naar wat er gebeurd is… Aan de ene kant had ik pech, want de veer eindigde recht tegen mijn hoofd. Maar ik heb ook heel erg veel geluk gehad, want ik leef vandaag de dag mijn leven, in geweldige gezondheid, en ik ben blij met mijn familie.”
De ingrijpende gebeurtenis is binnen zijn gezin nooit een taboe geweest, zo vertelt de voormalig Ferrari-coureur. “De mensen die het dichtst bij mij staan - Rafaela [zijn vrouw], mijn ouders, broers en vrienden - hebben veel meer geleden dan ik. Zij zagen het gebeuren, ik heb er niets van gezien. Rafaela was zes maanden zwanger van Felipinho, dus ook hij heeft er niets van meegekregen. Maar het is geen verboden onderwerp in de familie. We danken God regelmatig omdat ik hier nog ben, samen met hen. Ik ben katholiek en ik bid iedere dag. Ik vraag om gezondheid voor mij en mijn familie. Hoewel ik niet vaak naar de kerk ga, steek ik wel altijd een kaarsje aan als ik er ben om mijn dankbaarheid te tonen.”
Foto door: Rainer W. Schlegelmilch / Motorsport Images
Op de vraag of iemand hem na het ongeluk gezegd heeft dat hij niet meer dezelfde was als voorheen, ontkent Massa dat. Hij stelt dat de meeste kritiek uit de media komt. Het gebrek aan overwinningen in F1 na zijn comeback had volgens hem niets te maken met zijn crash, maar met het gebrek aan competitieve auto’s: “Niemand heeft me ooit gezegd dat ik niet meer de oude was. Ik ben veel bekritiseerd in de pers, want na mijn ongeluk heb ik geen F1-race meer gewonnen. Maar ik was er een aantal maal wel dichtbij. Helaas mocht ik in Duitsland niet winnen, de race die exact een jaar na mijn ongeluk plaatsvond op 25 juli 2010. Dat was een van de verdrietigste dagen van mijn leven. Daarna had ik het moeilijk, want ik had geen competitieve auto meer waarmee ik om zeges kon strijden zoals voorheen het geval was.”
“Ik heb niet het gevoel dat er iets veranderd is, voor hoe ik voorheen was en hoe ik nu ben. Wel respecteer ik het leven veel meer - zowel mijn eigen leven als dat van anderen. Want je denkt er nooit over na dat er iets zou kunnen gebeuren. Als er dan toch iets gebeurt, waardeer je het leven daarna veel meer. Ik ben dankbaar voor elke dag. En ik hoop dat ik nog vele jaren voor me heb waar ik kan genieten van mijn leven en het racen. Maar in goede gezondheid, want dat is het belangrijkste.”