Reizigers zijn steeds vaker onderdeel van mens-dierconflicten. Een groeiend probleem, waar wilde dieren zwaar onder lijden.
NRC sprak begin deze week in rampgebied Leusden met de manager van een pannenkoekenhuis. Ze vindt het belangrijk dat de wolven daar veilig zijn in het inmiddels afgesloten gebied. En mensen moeten gewoon een beetje oppassen, vond ze. ‘In Florida ga je ook niet tussen de alligators zwemmen.’
Dat had ze gedacht. Onlangs nog zwom een vrouw in Australië een rivier door vol aligators. Ze deed er uiteraard vrijuit verslag van op de socials.
Nu iedereen op vakantie is, kunnen wij thuisblijvers (het is hier fantastisch) vanuit onze schuttersputjes eens goed zien wat u allemaal nog meer uitvreet in den vreemde. Dat valt niet mee.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
De meeste toeristen (de goede niet te na gesproken) gedragen zich als invasieve exoten. Sommigen lijken totaal de weg kwijt en begeven zich tijdens vakantie ver buiten de gebaande paden. Vooral de dronken torren kunnen schadelijk zijn.
‘Tourons’ hebben de Amerikanen hen gedoopt, een verbastering van ‘tourist’ en ‘morons’. Oftewel: de reiziger als randdebiel. Op Instagram brengen accounts (@touronsofyellowstone, bijvoorbeeld) het allemaal genadeloos in beeld. (Voor de papierlezers: de onlineversie van dit stukje geeft de links – de beelden kunnen als schokkend worden ervaren.)
Boontje, loontje: met evenveel leedvermaak als verbijstering zie je hoe een jonge vrouw in Zuid-Afrika onlangs een oplazer kreeg van een giraffe, nadat zij die te dicht was genaderd.
Hoe een andere vrouw in een wildpark een paar weken geleden tegen alle waarschuwingen in een selfie maakte pal voor de neus van een bizon, die haar met gemak had kunnen doorboren.
De politie in Florida riep deze week toeristen op geen selfies meer te maken met een wat depressief ogende zwarte mannetjesbeer naast een telefoonpaal, die ‘duidelijk niet in de stemming is voor fotootjes maken’. Het dier is gestrest en kan agressief gedrag vertonen. Door een genetisch defect is de ‘touron’ uitgerust met dovemansoren.
Soms treft het stupide gedrag van toeristen niet zozeer de reiziger, maar het dier. Zo bezweek vorige maand in de Schotse hooglanden een edelhert na een sterrenbestaan op sociale media. Het dier werd zo vaak door toeristen benaderd dat het zich liet voeden. Met graanrepen, croissants en rijstwafels. Die werden hem fataal. ‘Killed by kindness’, heette het, maar evengoed kun je stellen dat het hert in de val liep van domme onwetendheid.
‘Mens-dierconflicten’ is de wat eufemistische benaming voor dit soort incidenten. Door onder meer ‘de oprukkende mens’, klimaatverandering en de strijd om ruimte en voedsel nemen ze wereldwijd in aantal toe, concluderen rapporten. Volgens het Wereld Natuur Fonds wordt maar liefst 75 procent van alle wilde katachtigen bedreigd door de gevolgen van mens-dierconflicten.
Ook de Wageningen Universiteit heeft de zaak in onderzoek. Ze ‘werkt vanuit een multidisciplinair kader aan het bestuderen van deze interacties tussen mensen en wilde dieren’. Een hele geruststelling. Volgens de universiteit zijn ‘fundamentele veranderingen nodig in onze omgang met dieren’. ‘Daarbij moet niet alleen worden gekeken naar de verhouding tussen mens en (wild) dier, maar ook tussen mensen onderling. Aanpassing van menselijk gedrag speelt een steeds grotere rol bij natuurbescherming.’
Misschien kunnen de geleerden beginnen met een behandelplan voor de randdebiel op reis.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns