Mathieu van der Poel droomt al jaren van een olympische titel. De 29-jarige Nederlander staat daarmee symbool voor de steeds grotere status van de Olympische Spelen in het mannenwielrennen. "Het was vroeger vaak een beetje feesten."
Van der Poel staat na de dertiende etappe van de Tour de France uit te hijgen op de top van Pla d'Adet. Hij heeft zich laten zien in de eerste Pyreneeënrit. Hij zat bij de vluchters die als eerste bovenkwamen op de eerste klim van de dag, de mythische Col du Tourmalet. Maar daar is ook alles mee gezegd.
"Wat het idee was van in de kopgroep komen? Dat vraag ik mezelf ook af", zegt Van der Poel lachend.
Het is een vreemde gewaarwording. De wereldkampioen, die in het voorjaar ongenaakbaar was in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, is in de grootste wielerwedstrijd een figurant. Op Pla d'Adet komt Van der Poel als 59e over de finish, 23 minuten na winnaar Tadej Pogacar.
Tegelijkertijd is het logisch. Van der Poel (75 kilo) is te zwaar om uit te blinken in het vele klimwerk van de Tour. "Ik ben een eendagsrenner. Dat is hier wel weer duidelijk geworden", zegt de kopman van Alpecin-Deceuninck drie dagen na zijn inspanning in de Pyreneeën. "Ik wist dat ik kansloos was voor de ritzege."
Natuurlijk vindt Van der Poel dat niet gemakkelijk. Hij is gewend om altijd en overal mee te kunnen doen om de winst. Maar 'MVDP' weet ook dat hij een van zijn belangrijkste doelen van dit seizoen pas ná de Ronde van Frankrijk kan verwezenlijken. "Het is wat kort door de bocht om deze Tour een trainingskamp voor de Spelen te noemen. Maar zo'n aanval als in de Pyreneeën doe ik wel puur om mezelf een prikkel te geven."
Van der Poel hoeft niet lang na te denken als hij de vraag krijgt wat hij liever wint: een monument als de Ronde van Vlaanderen of olympisch goud. "Als ik nu mag kiezen, dan is het olympisch goud", zegt hij. "Omdat de Spelen sportoverstijgend zijn. Het leeft meer bij de mensen, het heeft meer aanzien."
Van der Poel droomt al zeker tien jaar van olympisch succes. In 2021 debuteerde hij op de Spelen, maar dat werd een deceptie. Favoriet Van der Poel viel in Tokio al in de eerste ronde van de mountainbikerace, doordat hij dacht dat er een plankje zou liggen bij een blinde sprong van een grote rots.
Het is een van de grootste teleurstellingen uit zijn carrière, maar betekende niet het einde van zijn olympische ambities. De alleskunner heeft het mountainbiken voorlopig wel opgegeven. In Parijs gaat hij op zaterdag 3 augustus voor goud in de wegrit.
"Het is heel simpel: Mathieu vindt de Spelen zo belangrijk omdat ze maar één keer in de vier jaar worden georganiseerd", zegt ploegleider Christoph Roodhooft, die Van der Poel al meer dan tien jaar begeleidt. "En ik denk dat de Spelen in Parijs op een goed moment in zijn loopbaan komen."
Koos Moerenhout weet hoe er vroeger in het mannenpeloton over de Olympische Spelen werd gedacht. De Tour en de grootste eendagswedstrijden waren veel belangrijker. Het hielp niet dat profs tot de Spelen van 1996 waren uitgesloten van deelname.
"Ik deed mee aan de Spelen van 2000 in Sydney en toen moest het olympische gevoel in het wielrennen nog groeien", vertelt Moerenhout, tegenwoordig de bondscoach van de Nederlandse mannen. "Het was ook een beetje feesten en bij andere sporten kijken. De olympische beleving was in mijn tijd misschien wel leuker. Maar op sportief gebied leven de Spelen nu veel meer bij de renners."
Moerenhout zag in Tokio dat de Nederlandse kopmannen Bauke Mollema (vierde) en Dylan van Baarle (vijftiende) de olympische wegrit zeer serieus namen, ook al was de koers nog geen week na het einde van de Ronde van Frankrijk. "Dat was mooi om te zien."
Met Van der Poel heeft Moerenhout in Parijs de beschikking over een kopman die van de Spelen een nog groter doel heeft gemaakt. "Natuurlijk ben ik blij dat Mathieu deze keer voor de weg heeft gekozen", zegt de bondscoach. "Als hij zo dominant rijdt als in het voorjaar, heeft hij echt een goede kans op goud."
Het zou de eerste olympische titel in de wegrit voor een Nederlandse man zijn sinds die van Hennie Kuiper in 1972 (München). Van der Poel werd vorig jaar in Glasgow al de eerste Nederlandse mannelijke wereldkampioen sinds 1985 (Joop Zoetemelk).
Van der Poel heeft zijn voorbereiding van 2023 vanwege dat grote succes bijna volledig gekopieerd en geplakt op 2024. "Als dat met het resultaat ook lukt, zijn we allemaal natuurlijk heel blij", zegt Moerenhout lachend. "We weten in ieder geval dat deze route succesvol kan zijn voor Mathieu."
De bondscoach had de afgelopen weken niet veel contact met Van der Poel. "Koos stuurde me tijdens de Tour af en toe wel een appje, met de vraag hoe het gaat", vertelt 'MVDP'. "Ik antwoordde altijd dat het goed ging. Ik ben tevreden over mijn vorm in de Tour, maar in al die bergritten kon ik die niet laten zien. Hopelijk lukt dat in Parijs wel."
NU.nl publiceerde tot de openingsceremonie in Parijs dagelijks een groot verhaal over een Nederlandse olympiër. Lees de verhalen over Femke Bol, roeicoach Eelco Meenhorst, baanrenner Harrie Lavreysen en waterpolobondscoach Evangelos Doudesis terug.
Source: Nu.nl algemeen