Gedichtenparodieën 3 Om de week deelt schrijfster Joke van Leeuwen deze zomer haar parodieën op bekende gedichten met ons. Deel drie in een serie van vijf.
HERINNERING AAN HOLLAND
Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband,
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkeurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.
Hendrik Marsman
VERSPLINTERING IN HOLLAND
Denkend aan Holland
zie ik wrede manieren
van klagen door eindig
laagland gaan
rijen ondenkbaar
snijdende schmieren
als voze fluimen
in X-posts staan
en in de geweldige
ruimte de dronken
foeterpartijen
verspreid door het land
knokgroepen, orders:
beknot wie niet horen
in dit vermolmde
maar grootse verband,
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijzig en zeurend
vastklampen gesmoord
en in alle gewesten
wordt de stem van de hater
met zijn schreeuwen en stampen
gevreesd en gehoord.
Joke van Leeuwen
Joke van Leeuwen nodigt ons uit in de speeltuin van de poëzie deze zomer. Ze schreef parodieën op bekende Nederlandse gedichten. .
„Het is heel iets anders dan wat ik gewoonlijk schrijf”, vertelt Van Leeuwen over haar parodiepoëzie. „Normaal schrijf ik romans, kinderboeken en een heel ander soort poëzie”, zegt de schrijfster, van wie in september de historische roman Alle tijden zijn onzeker verschijnt. „Maar af en toe heb ik tussendoor zin om een parodie op een bestaand Nederlands gedicht te schrijven.”
„Het is niet bedoeld als kritiek op dat gedicht, maar ik zie het als een spel, om al associërend een parodie op zo’n gedicht te maken. Je kan er in reageren op actuele zaken, terwijl ik ondertussen zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke klanken van het gedicht wil blijven.”
Source: NRC