Onderweg naar mijn garage in Amsterdam-Noord was ik vergeten dat tunnel en brug naar IJburg afgesloten zijn voor alle verkeer. Onherroepelijk raakte ik vast in allerlei files. Ik dacht nog te ontsnappen via Diemen en de Watergraafsmeer, maar ook daar ging het stapvoets. Zo stond ik lang stil op de Linnaeusstraat, juist voor de plek waar Theo van Gogh is vermoord. Via de IJ-tunnel kwam ik tenslotte op de plaats van bestemming – na een tocht van tweeënhalf uur waar ik anders twintig minuten overdoe. Bij het uitstappen hoorde ik mijzelf mopperen: ‘Te veel auto’s, te veel mensen.’
Ik kon wachten, want er was alleen iets mis met het kinderslot, grappig, want mijn kinderen zijn veel te groot voor kindersloten. Te midden van de oliedampen moest ik denken aan twee ingezonden brieven in de Volkskrant. Ze gingen allebei over de wolf, die meedogenloos scheen te hebben toegeslagen op landgoed Den Treek. Daar wandel ik weleens, het is daar mooi en rustig.
Gerri Eickhof van het NOS Journaal was helemaal naar Den Treek afgereisd en maakte melding van maar liefst drie incidenten. Een wandelaar zag een wolf voorbijsjokken en had dat gefilmd. Dan had een wolf – vermoedelijk dezelfde – een hond aangevallen, wat eveneens was gefilmd. Op de video daarvan bleek het om een maltezer te gaan, een wit soort poedeltje, dat bij het aanschouwen van de wolf snel in de armen van zijn eigenaar was gesprongen.
Over de auteur
Max Pam is schrijver en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hondje en eigenaar keften zenuwachtig naar de wolf, die hen aankeek met een blik van ‘wat zijn jullie voor idioten’. Daarna verdween de wolf rustig in de bosjes. Het derde incident betrof een meisje dat in haar arm gebeten zou zijn. Daarvan vond ik geen beelden. Het leek me overdreven, want als het meisje werkelijk gewond was geraakt, hadden er ongetwijfeld nare foto’s in de Story gestaan.
De opwinding over de wolf is oer-Hollands. Natuur is hier inderdaad niet groter dan een krant en Nederlanders zijn het contact met de natuur allang verloren. Het is niet voor niets dat het bijna altijd Nederlanders zijn die in Zwitserland of Noorwegen van een berg vallen. Het is ook niet voor niets dat juist Caroline van der Plas reclame maakt voor jagers en ander gespuis, die weer gewoon moeten kunnen jagen. Nederlanders zijn bang in de weinige overgebleven bossen, zoals kinderen bang zijn in het donker. Liever maken zij daar asfalt van of in het beste geval vierkante weilanden met koeienvlaaien.
Of de twee ingezonden brieven zijn ingekort weet ik niet, maar beide leken op een aforisme van één zin. De ene brief van Fred Andrioli uit Den Haag luidde: ‘Graag voortaan ook een reportage in het NOS Journaal en in EenVandaag als er iemand door een hond is gebeten.’ Daar kon ik het helemaal mee eens zijn! En niet alleen door een hond, maar ook door een kat. Zelf ben ik ooit door een papegaai in mijn oor gekrabd, wat me met terugwerkende kracht journaalwaardig lijkt.
De tweede ingezonden brief, van Paul Gerbrands uit Valkenswaard, luidde: ‘Om het natuurlijk evenwicht tussen de wolf en de mens te herstellen zijn er veel meer wolven nodig.’
Het duurde even voordat de impact van deze mededeling bij mij was ingedaald. Wat bedoelde de heer Gerbrands daarmee? Uren hield het me bezig. Het stond er niet bij, maar na een tijdje kwam ik erachter dat Paul Gerbrands de historicus/geschiedenisleraar moest zijn die in 1994 de Club van Tien Miljoen heeft opgericht.
In dat jaar telde Nederland 15 miljoen inwoners, wat volgens de CTM veel te hoog was, gezien de vieze ecologische voetafdruk die wij achterlaten. Nederland moest terug naar 10 miljoen en nog liever naar 2,7 miljoen, want pas dan zou ons land ecologisch quitte spelen. Bij de 16 miljoen inwoners in 2001 ging bij Gerbrands de vlag halfstok. Inmiddels zijn we bijna de 18 miljoen voorbij.
Een reclamecampagne met besmette leuzen als ‘vol = vol’ leverde de club veel heibel op, maar weinig sympathie. Gerbrands werd in de Volkskrant geïnterviewd door Martin Sommer, wat de toenmalige columnist Jan Mulder zo kwaad maakte dat hij lezer opriep in het geweer te komen tegen deze fascistische praatjes. In een lawine van boze brieven schreef een lezer dat wij ons niet de angst moeten laten aanpraten dat er straks in de Kalverstraat ‘pygmeeën met peniskokers’ rondlopen.
In 2021 veranderde Gerbrands de naam van zijn club in Overbevolking, maar de doelstelling bleef dezelfde, al legde hij de focus meer op duurzaamheid. Om de harmonie tussen wolf en mens te herstellen, zo begrijp ik nu uit zijn ingezonden brief, zou de wolf vandaag de dag ten minste 7,9 miljoen Nederlanders moeten opeten. Als het zover is, kan Gerri Eickhof pas echt op pad.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant