Chimpansees reageren bijna net zo snel op elkaar als mensen dat doen. Deze apen voeren regelmatig 'gesprekken' met gebaren waarbij er slechts 120 milliseconden verstrijken tussen het ene gebaar en de reactie daarop, blijkt uit nieuw onderzoek.
Als mensen een gesprek voeren, praten ze snel om de beurt of onderbreken ze elkaar. Als chimpansees met elkaar communiceren, doen ze dat met dezelfde snelle beurtwisselingen en in eenzelfde patroon als mensen. Het onderzoek werd maandag gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Current Biology.
Wetenschappers bestudeerden vele duizenden gebaren van vijf chimpanseestammen in Oost-Afrika. In 14 procent van de communicatie tussen twee apen werd er op een gebaar gereageerd met een ander gebaar. De tijd tussen het eerste gebaar en het reactiegebaar was slechts 120 milliseconden.
Dat is ruim binnen het bereik van 0 tot 200 milliseconden, wat gebruikelijk is bij menselijke interacties. Ook lijken deze gesprekken op menselijke gesprekken omdat ze snel verlopen en vaak overlappen.
Wanneer chimpansees gebaren maken, zoals het uitstrekken van een arm in een bedelgebaar, doen ze meestal een verzoek, schrijven de wetenschappers. Dat kan meerdere betekenissen hebben, als 'verzorg mij', 'geef mij', of 'reis met mij mee', legt Gal Badihi, onderzoeker op het gebied van dierencommunicatie, uit in een interview met het dagblad Science. Meestal gaan chimpansees in op het verzoek. Maar soms wordt er dus gereageerd met andere gebaren, waarmee bijvoorbeeld een wedervraag wordt gesteld.
De uitvoering van het gevraagde gedrag laat langer op zich wachten. Chimpansees die bijvoorbeeld vragen om eten, moeten gemiddeld 1200 milliseconden wachten tot er actie wordt ondernomen.
Er zijn kleine verschillen tussen de bestudeerde chimpanseegemeenschappen. Dat komt volgens de onderzoekers overeen met de culturele verschillen bij mensen. Denen reageren bijvoorbeeld langzamer dan gemiddeld, bij chimpansees is dat de Sonso-gemeenschap in Oeganda.
De mensachtige interacties tussen chimpansees wijzen op gedeelde onderliggende communicatieregels, stellen de wetenschappers. "Mogelijk hebben wij onze manier van praten geërfd van een gemeenschappelijke voorouder", stelt Badihi.
Er is namelijk een verschil met andere diersoorten als honden en vogels. Blaffen en fluiten zijn vaak reflexieve reacties (reacties die terugslaan op iets wat daarvoor gebeurd is), terwijl chimpanseegebaren opzettelijk zijn. Deze gesprekken hebben betekenis en lijken echt op die van mensen.
Toch is nog niet met zekerheid te zeggen of mensen en chimpansees dit vermogens van onze voorouders hebben geërfd. Volgens Badihi kunnen we dat niet concluderen zonder naar andere diersoorten te kijken. "Het zou ook kunnen zijn dat dit beurtelings praten is geëvolueerd bij meer sociale soorten als olifanten en walvissen."
Source: Nu.nl algemeen