De nummers 1, 2 en 3 van de Tour de France van 2024 beschouwen alledrie hun prestatie als een overwinning. Hoe kijken Tadej Pogacar, Jonas Vingegaard en Remco Evenepoel terug op hun Ronde van Frankrijk?
Land: Slovenië
Ploeg: Team UAE
Resultaat: 1ste in 83 uur, 38 minuten en 56 seconden
‘Ik denk dat we met zijn vieren, Jonas, Remco, Primoz Roglic en ik er een groot gevecht van hebben gemaakt. Met veel klappen over en weer. En ik was dit keer de gelukkige die daar winnend uit is gekomen. Met deze concurrenten is het nu een mooie tijd voor wielrennen; ik denk dat we daar nog jaren plezier van gaan hebben.
‘Als ik er één moment dit jaar uit moet pikken, dan is dat de vierde etappe, over de Galibier. Ik won die rit en daar kreeg ik mijn grootste vertrouwensboost, die ervoor zorgde dat ik deze keer een foutloze Tour heb gereden, vind ik. In 2022 maakte ik één fout toen Primoz en Jonas me een voor een aanvielen en ik brak. Daarvan wist ik niet meer te herstellen.
‘Daardoor was ik een jaar later heel erg gemotiveerd, maar toen brak ik mijn pols in ‘Luik’ waardoor ik pas een maand voor de Tour op een fiets kon zitten. Door die shitvoorbereiding brak ik toen op het einde van de Tour, zowel mentaal als fysiek. Ik was echt heel down daarna.
‘Ik wist dat ik het in 2024 voor deze Tour anders aan moest pakken. In december besloot ik eerst alles op de Giro te gooien en daarna ook de Tour te proberen. Dat betekende dat ik heel weinig koersen heb gereden dit jaar, echt heel, heel weinig. Daardoor is het me wel gelukt: de Giro én de Tour winnen.
‘Er zullen altijd twijfels zijn over mijn prestatie, want wielrennen is zo enorm beschadigd (door dopinggebruik, red.), al was dat voor mijn tijd. Sowieso heeft elke sporter haters, als je die niet hebt, slaag je niet. Maar ik zeg je nu: het is het risico niet waard, je gezondheid en je leven riskeren voor dat stomme wielrennen. Het is maar een spel. Het is leuk en je wil winnen, maar daarvoor iets pakken is het domste wat je kunt doen.’
Over de auteur
Robert Giebels is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over wielrennen en Formule 1.
Land: Denemarken
Ploeg: Visma-Lease a Bike
Resultaat: 2de op 6 minuten en 17 seconden van Pogacar
‘Dat ik tweede ben geworden is eigenlijk een beter resultaat dan de vorige twee keren, toen ik eerste werd. Toen ging alles perfect, nu kom ik terug van een crash waarbij ik alle botten aan de rechterkant van mijn bovenlichaam heb gebroken en beide longen waren geperforeerd. Dat ik desondanks deze Tour tot een heel hoog niveau ben gekomen, en op sommige dagen zelfs op een hoger niveau dan ik ooit eerder heb behaald, dat maakt me enorm trots. Het voelt als een overwinning.
‘Ik heb deze Tour vrij lang gedacht dat ik hem kon winnen, vooral nadat ik in de elfde etappe Tadej had verslagen. Maar in de rit naar Isola, afgelopen vrijdag, had ik een erg slechte dag en halverwege besefte ik: ik ga dit jaar de Tour de France niet winnen. In plaats daarvan moest ik me vastklampen aan het wiel van Remco.
‘Ik denk dat het volgend jaar alleen maar beter kan worden, want een slechtere voorbereiding dan ik heb gehad is niet denkbaar. Ik lag twaalf dagen in het ziekenhuis, acht dagen op de intensive care, waar ik niet uit bed mocht komen. Daarmee verlies je veel vorm en trainingstijd en daarom denk ik dat ik het volgend jaar met een normale voorbereiding veel beter zal doen.
‘Wat ik nu zeker weet, is dat ik nog nooit zo moe ben geweest na een grote ronde. Na alles wat ik heb meegemaakt was deze Tour ook een grote mentale belasting. Eigenlijk heb ik sinds november vorig jaar niet één dag rust in mijn hoofd gehad. Vanaf toen ging het elke dag over trainen, voeding, beter worden.
‘Nadat ik was gevallen ging het over terugkomen en proberen aan de start van de Tour te staan en daarna, ín de Tour, om een zo hoog mogelijk niveau te halen. Ik ga vast nog een keer de Vuelta rijden, maar niet dit jaar. Nu moet ik eerst echt heel erg uitrusten en dan zie ik wel wat ik de rest van het jaar doe.’
Land: België
Ploeg: Soudal-QuickStep
Resultaat: 3de op 9 minuten en 18 seconden van Pogacar
‘Derde worden in mijn eerste Tour de France is een van de beste prestaties van mijn carrière. Alleen dat ik wereldkampioen werd, komt daar boven. Ik hoopte vooraf op een top-5-klassering en beschouw deze derde plek als een overwinning. Want ik word derde achter de twee beste renners van de wereld die samen de afgelopen vijf jaar de Tour hebben gewonnen.
‘Tadej stak er ver bovenuit, Jonas haalde een heel hoog niveau en dat van mij was ook goed, want achter ons drieën ligt een heel groot gat naar nummer vier. En dat ik mijn trilogie heb voltooid (een etappe winnen in elk van de drie grote ronden, red.) is ook een hoogtepunt.
‘Ik heb de Vuelta gewonnen, maar ik zag op mijn metertjes de afgelopen drie weken dat ik harder heb getrapt dan ik ooit heb gedaan. En daarmee word ik derde in de Tour. Daaruit blijkt dat het niveau van de Tour het allerhoogst is.
‘Na afloop van de slottijdrit moest ik huilen. Ik denk omdat alles van voor de Tour eruitkwam. Ik ben op hetzelfde moment op dezelfde plek gecrasht als Jonas (op 4 april in de Ronde van Baskenland, red.) dus ook ik heb een moeizame voorbereiding gehad, al waren Jonas’ blessures erger dan de mijne.
‘Wat ook een rol speelt: ik ben Belg en iedereen twijfelt altijd aan me. Mensen realiseren zich niet hoeveel druk al die negatieve commentaren op mijn schouders leggen. Het is nooit goed genoeg, maar vanaf vandaag moet dat afgelopen zijn, want ik ben derde geworden in de Tour achter, ik zeg het nogmaals, de twee beste renners van de wereld.
‘Verder ben ik enorm moe. Ik denk dat dat er allemaal even uitkwam toen ik besefte dat de Tour was afgelopen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant