De lezersbrieven, over au pairs, een verhaal over kunst, Ozempic, de nieuwe mascotte van Landal en de hardnekkige gedachte dat de Randstad een moeilijk te bereiken exotisch eiland is.
Meestal ben ik enthousiast over de artikelen van Teun van de Keuken. Maar dit keer wordt de zaak wel eenzijdig belicht. Ik ben zelf − lang geleden, dat wel − au pair geweest bij een Parijs’ gezin onder vergelijkbare condities als die Van de Keuken beschrijft. Wat mij bijzonder goed uitkwam, was de constructie ‘kost en inwoning’. Zo hoefde ik geen dure kamer te huren. Dertig uur werken is niet niets, maar wandelen met een baby of met een kleuter een film kijken is niet iets waar je erg moe van wordt.
Ik heb nu, bijna veertig jaar na dato, nog steeds prettig en frequent contact met de Franse familie. Er zijn ook in deze tijd nog echt wel bureaus die op deze wijze au pairs aanbieden. Dus om dit allemaal onder ‘uitbuiting’ te scharen, lijkt me te ver gaan.
Tot slot: niet alle ervaringen in het leven zijn tot een simpele uurprijs te reduceren.
Lidwien Daniels, Wageningen
En weer de vraag naar een ‘groot, overtuigend verhaal over kunst’. Ik denk dat niemand wil leven in een land zonder kunst. Kunst is overal om ons heen, alleen moet je het herkennen en dus moet je er iets van
weten. En hoe kom je daar iets over te weten? Door educatie. En wat doet dit kabinet, en de vele kabinetten daarvoor ook?
Bezuinigen op educatie.
Op de lange termijn is dat zowel economisch, sociaal als cultureel ongeveer het domste wat je kunt doen. Kunst geniet je in vrijheid: iedereen mag genieten van de kunst waar hij van kan of wil genieten, of dat nu is van het ‘tromboneclubje’ van het Residentie Orkest of van de blingbling van hiphop. Van Frans Hals of van Anne Imhof. Maar de keuze wordt groter als je ooit verteld is wat er qua kunst allemaal aangeboden wordt en wat de betekenis daarvan is. Dan kun je kiezen in vrijheid.
We moeten niet te veel theoretiseren over kunst, we moeten er voor zorgen dat kunst de normaalste zaak van de wereld wordt.
Leon Ramakers, oud-directeur Mojo, Amsterdam
17 duizend hotdogs zijn er volgens de burgemeester van Kalundborg (waar de producent van Ozempic flink aan het uitbreiden is) in de afgelopen maand verkocht aan de bouwvakkers. Hij zei het om aan te geven dat er veel bouwvakkers aan het werk zijn, maar onbedoeld geeft hij ook aan dat er een flink potentieel is aan nieuwe patiënten voor Ozempic. Voorlopig zijn ze nog niet uitgebouwd in Kalundborg.
Micha Hoogewoud, Hoofddorp
Wat was het leven ingewikkeld de afgelopen jaren: klimaatdrammers, corona, wappies, woke, Trump, Sleepy Joe, Ali B, Wout Weghorst, minder vluchtelingen, meer arbeidsmigranten, Omtzigt, toch Milders, minder stront, meer bouwen, geen gas, meer windmolens, minder subsidies, Oekraïne, Gaza. Zonder de duiding en nuances van de Volkskrant zou ik volkomen verdwaald zijn.
Zaterdag werd een laatste dilemma voor me opgelost: niet Bollo de Beer, maar Koos Konijn wordt de mascotte van het nieuwe Landal. ‘Bollo zal gefaseerd uit beeld verdwijnen’, tekende de verslaggever op.
Gefaseerd uit beeld laten verdwijnen kan ik op vrijwel alle bovengenoemde problemen toepassen. Dank.
Koen van Ferneij, Tilburg
Mensen die buiten de Randstad wonen, lijken soms te denken dat de Randstad een onbereikbaar, exotisch eiland is en alleen toegankelijk is voor Randstedelingen. Die mensen, onder wie Julius van Dam, raad ik aan zich eens te verdiepen in de geografie en de vervoersmogelijkheden van Nederland.
Er staat geen hek om de Randstad, u mag er gewoon in. Wist u dat het Concertgebouw of de Nationale Opera een stuk sneller bereikbaar zijn vanuit plaatsen buiten de Randstad zoals Geldermalsen of Zwolle dan vanuit plaatsen ín de Randstad, zoals Naaldwijk of Barendrecht? Probeer het eens zou ik zeggen, en geniet van de fantastische zalen van het Concertgebouw en de Nationale Opera die nu eenmaal in Amsterdam staan. Als dat toch wat te ver gaat, weet dan dat de Reisopera en Phion óók rijkssubsidie krijgen, ook het bezoek meer dan waard zijn en wél in Zwolle optreden.
Nynke Schulp, Wageningen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant