Max Verstappen kende een frustrerende race in Hongarije. Hij moest na de start een positie teruggeven aan Lando Norris, waarna hij niet het tempo had om de McLarens bij te kunnen benen. De derde plek bleek het maximaal haalbare, maar daar moest door de strategische calls van Red Bull nog wel voor gevochten worden, waarna een botsing met Lewis Hamilton ervoor zorgde dat hij slechts vijfde werd.
“Ik vond het eigenlijk best wel interessant dat zij zelf besloten om die positie terug te geven. Het was begrijpelijk hoor, maar het was wel een dure beslissing”, zegt Jan Lammers over het moment aan het begin van de race tegen Motorsport.com. Nadat Verstappen Norris er eenmaal langs had gelaten, verloor de Nederlander al snel de aansluiting met de McLarens. “Je vraagt je af of het niet beter was geweest om de positie niet terug te geven en die tijdstraf van vijf seconden te nemen. Want achter iemand rijden is zo pijnlijk”, wijst Lammers op de negatieve impact van het rijden in de vuile lucht van een andere auto.
“Misschien dat Max hierdoor ook al vroeg in de race geïrriteerd raakte”, denkt Lammers. “En het vervelende van geïrriteerd zijn is dat je als coureur niet niet meer vergevingsgezind bent. Dus als er dan nog een fout gemaakt wordt, dan begint het zich op te stapelen en raak je alleen nog maar geïrriteerder en bozer. Het beste in Max kwam niet naar boven door deze race, om me voorzichtig uit te drukken.”
Lammers had het besluit over het al dan niet teruggeven van de positie aan Norris, bij Verstappen zelf neergelegd. Mogelijk had dat iets van irritatie gescheeld. “Als ze nou aan Max gevraagd hadden of hij de beslissing van de stewards wilde afwachten en hij had ‘ja, oké’ gezegd, dan was het zijn beslissing geweest. Als het dan verkeerd uitpakt, dan is hij misschien ook wel geïrriteerd, maar in zo’n geval is Max wel in staat om te erkennen dat het zijn eigen verkeerde keuze is geweest.”
De frustratie bij Verstappen nam vanaf dat moment alleen maar toe. Enerzijds doordat de auto niet deed wat hij wilde, anderzijds doordat de strategie te wensen over liet. “Als raceliefhebber en consument die ook maar gewoon naar de race zit te kijken, vind het ronduit niet leuk om Max zo te zien. En ik denk dat veel mensen dat jammer vinden”, zegt Lammers over het feit dat Verstappen zijn frustratie niet onder stoelen of banken stak. “Aan de andere kant is dat Max zijn gedrevenheid en is dat juist wat we zo aan hem waarderen. Gedrevenheid heeft een keerzijde. Goede winnaars zijn vaak niet de beste verliezers. En Max werd in deze race natuurlijk ook maximaal belast. Dus wat willen we nu eigenlijk? Willen we dat hij zo gedreven is en er alles aan doet om te winnen? Of willen we dat hij onverschillig staat tegenover het resultaat en denkt: ‘Nou ja, dan maar tweede of derde’. Dat laatste willen we natuurlijk ook niet. Dus ja, ik vind het zelf niet leuk om Max zo te zien, maar als je van Max als rijder houdt, dan heb je dit op de koop toe te nemen. Dit is ook Max. Iedereen heeft zo zijn positieve en negatieve kanten, als je dit een negatieve kant kan noemen, maar per saldo kun je nog steeds van iemand houden.”
Lammers is wel kritisch op Verstappens race-engineer Gianpiero Lambiase. De Italiaanse Brit nam op een zeker moment het woord ‘kinderachtig’ in de mond, nadat Verstappen Lewis Hamilton na een mislukte inhaalactie beschuldigd had van ‘moving in the braking zone’. “Dat was niet Lambiases ‘finest moment’”, meent Lammers. “Hij is meestal effectiever, laat ik het zo zeggen. Je kan dan misschien een andere mening hebben, het was niet in het belang van Max en Red Bull dat hij Max daar zo irriteerde. En even in zijn hemd zette, want daar kwam het uiteindelijk op neer. Of Max nou gelijk had of niet, dat doet niet ter zake. Lambiase had dat anders kunnen aanpakken. Hij had ook kunnen zeggen: ‘Oké, Max, laten we het hier na de race over hebben.’ Ik vond dat van Lambiase ook niet schitterend.”