Ze is de eerste vrouwelijke, zwarte en Aziatisch-Amerikaanse vicepresident van de Verenigde Staten. Een scherp debater die niet altijd lekker uit de verf kwam in campagnes. Wie is de 59-jarige Kamala Harris, die de volgende Democratische presidentskandidaat wil worden?
Joe Biden heeft aangekondigd zich terug te trekken als presidentskandidaat en heeft zijn steun aan Harris uitgesproken. Daarmee lijkt Harris bijna de positie te hebben bereikt waar ze al lang naar verlangt: haar naam op het stembiljet en mogelijk het Amerikaanse presidentschap. Maar de weg daarnaartoe was niet altijd even vanzelfsprekend en makkelijk.
Kamala Devi Harris wordt op 20 oktober 1964 geboren in Oakland in de Amerikaanse staat Californië. Ze is de dochter van de Indiase Shyamala Gopalan en de Jamaicaan Donald J. Harris, twee succesvolle wetenschappers die elkaar ontmoetten nadat ze naar de Verenigde Staten waren geëmigreerd. Op vroege leeftijd nemen ze Harris al mee naar politieke demonstraties over burgerrechten, iets wat haar politieke ambities geïnspireerd heeft.
Haar ouders scheiden als ze zeven jaar oud is. Vervolgens worden Harris en haar zusje Maya voornamelijk opgevoed door haar moeder. Als Harris twaalf jaar oud is, verhuizen ze naar Canada. Harris keert na de middelbare school terug naar de VS om economie en politieke wetenschap te studeren aan Howard University in Washington.
Daar is ze actief in de debatclub, de studentenraad en een zwarte Amerikaanse studentenvereniging. Het zijn nevenactiviteiten die zeker van pas komen in haar latere carrière. In haar studententijd demonstreert Harris ook tegen apartheid in Zuid-Afrika, iets wat ze heeft meegekregen van haar ouders.
Na haar studie aan Howard gaat Harris terug naar Californië, waar ze in 1989 een rechtendiploma haalt aan Hastings College of the Law in San Francisco. Van 1990 tot 1998 werkt ze als aanklager in het district Alameda County. Harris heeft gezegd dat ze aanklager is geworden omdat ze het strafrechtsysteem van binnenuit wilde veranderen. Volgens haar treft het systeem buitensporig veel minderheden.
Ze maakt daarna de stap naar openbaar aanklager in San Francisco en wordt in 2000 stadsadvocaat in dezelfde stad. Drie jaar later neemt ze een grote stap: ze stelt zich kandidaat als openbaar aanklager van de staat Californië, de baan van haar voormalige baas. Harris wint met 56 procent van de stemmen en wordt daarmee de eerste zwarte en Aziatische-Amerikaanse vrouw die het ambt bekleedt. Het is niet de enige keer dat ze zulke barrières doorbreekt.
Zo wordt ze in 2011 ook de eerste vrouwelijke zwarte en eerste Aziatische-Amerikaanse procureur-generaal van Californië, als ze met 46,1 procent van de stemmen de verkiezingen wint. Tijdens haar ambtstermijnen valt op dat haar standpunten door elkaar heen lopen. Zo steunt ze het gebruik van bodycams door politieagenten, maar wil ze geen verplichting instellen om politieschietpartijen te onderzoeken. Ook gaat ze in beroep tegen een rechtbank in Californië die de doodstraf ongrondwettelijk verklaart, terwijl ze zich als aanklager vaak tegen de doodstraf uitsprak.
In 2014 trouwt Harris met advocaat Doug Emhoff. Haar zus Maya trouwt hen in een kleine ceremonie. Emhoff heeft twee kinderen uit een vorig huwelijk, Ella en Cole. Van hen krijgt Harris de bijnaam 'Momala'. Emhoff en Harris hebben samen geen kinderen.
Tijdens haar tweede termijn als procureur-generaal stelt Harris zich kandidaat voor de Amerikaanse Senaat. Ze krijgt steun van toenmalig president Barack Obama en vicepresident Joe Biden. Met haar winst wordt ze in 2017 de tweede zwarte vrouw in de Senaat.
Daar wordt Harris een van de belangrijkste critici van Obama's opvolger als president, Donald Trump. Met haar ervaring als aanklager valt in 2018 haar uiterst scherpe ondervraging van Brett Kavanaugh, Trumps keuze voor rechter in het hooggerechtshof, op. "Zelfverzekerd, eigenwijs en neerbuigend tegelijk", klinkt ze volgens The Washington Post. Trump neemt het haar niet in dank af.
Twee jaar nadat ze is ingezworen in de Senaat, maakt Harris bekend te willen meedoen aan de presidentsverkiezingen. Haar campagne is een kort leven beschoren, onder meer door managementproblemen binnen haar campagneteam. Volgens Harris' team zijn het voornamelijk financiële problemen die maken dat ze uit de race stapt.
In de zomer van 20202 maakt toenmalig presidentskandidaat Biden bekend dat Harris zijn running mate is. Daarmee komt hij zijn belofte na die functie aan een vrouw te geven. Biden wint de verkiezingen van Trump en daarmee wordt Harris de eerste zwarte, Aziatische-Amerikaanse en vrouwelijke vicepresident van de VS.
Aan het begin van Harris' vicepresidentschap is de doorloop binnen haar staf groot, wat leidt tot vragen over haar leiderschapsstijl. Op het gebied van de twee grote dossiers die Harris als vicepresident onder haar hoede krijgt, bescherming van het kiesrecht en het terugdringen van migratie uit Midden-Amerika, weet ze weinig vorderingen te maken en voldoet ze niet aan de verwachtingen.
Een keerpunt voor Harris komt in de zomer van 2022, wanneer het Amerikaanse hooggerechtshof de beroemde uitspraak Roe versus Wade uit 1973 vernietigt. Daarmee komt er een einde aan het landelijk abortusrecht. Harris profileert zich als een felle strijder voor het recht op abortus en andere vormen van geboortebeperking. Daarin komt ze beter uit de verf dan Biden, die vanwege zijn sterke katholieke geloof meer moeite heeft met het onderwerp.
De keuze voor Harris als Bidens opvolger staat nog niet vast. Biden heeft daar geen zeggenschap over, het is aan de Democratische Partij. Daarnaast kunnen anderen zich nog kandidaat stellen.
Een keuze voor Harris als presidentskandidaat zou in ieder geval een historische gok zijn voor de Democraten, schrijft NU.nl-buitenlandverslaggever Matthijs le Loux. Het land heeft in meer dan tweehonderd jaar tijd één zwarte president en nooit een vrouw verkozen. Harris heeft daarmee de taak door een dik glazen plafond te breken: racisme en vrouwenhaat kunnen een giftige combinatie vormen.
Source: Nu.nl algemeen