Femke Bol is door haar uitzonderlijke prestaties op de atletiekbaan uitgegroeid tot een mondiale superster. Al die aandacht is wennen voor de bescheiden Nederlandse. Maar het hindert haar niet richting haar grote doel: goud bij de Olympische Spelen van Parijs.
De fans in gele poncho's en oranje hoedjes in het uitverkochte Fanny Blankers-Koen Stadion juichen op een regenachtige zomeravond in Hengelo voor de afzwaaiende sprinter Churandy Martina. Ze klappen voor tweevoudig olympisch kampioene Sifan Hassan en voor de Nederlandse records van kogelstootster Jessica Schilder en hordeloopster Nadine Visser.
Maar het geluid bij de 43e editie van de FBK Games wordt pas oorverdovend tijdens de 400 meter voor vrouwen. In een gouden generatie voor de Nederlandse atletiek is er één duidelijke publieksfavoriet: de 24-jarige Femke Bol.
"Elk jaar denk ik hier: het gejuich kan niet nóg harder worden. En dan gebeurt het toch. De sfeer was echt ongekend vandaag", zegt Bol na haar afgetekende overwinning in Hengelo. Ze lacht even. "Iemand vroeg me net of ik een handtekening op haar onderbroek wilde zetten. Nou, dat heb ik nog nooit gehoord."
Het bijzondere verzoek, dat ze vriendelijk afsloeg, illustreert de nieuwe wereld waarin Bol leeft. Ze is niet meer het aanstormende talent, zoals in 2021 voor de Olympische Spelen van Tokio. Ze is nu viervoudig wereldkampioene. Negenvoudig Europees kampioene. Wereldrecordhoudster. En een van de belangrijkste uithangborden van het grote sportkledingmerk New Balance. Zoals Dafne Schippers rond de Spelen van 2016 een van de atletiekgezichten van Nike was.
"Natuurlijk is de afgelopen drie jaar heel veel veranderd in het leven van Femke", zegt coach Bram Peters, die Bol al sinds haar vijftiende begeleidt, tegen NU.nl. "Ze krijgt veel meer aandacht. Daar kan ze goed mee omgaan, al zie ik soms momentjes waarop het net iets te veel wordt."
"Verder is Femke nog steeds Femke; rustig, professioneel en met veel belangstelling voor de mensen om haar heen. Als atleet is ze weer veel beter geworden. Maar als persoon is Femke nog steeds volledig zichzelf."
Een paar weken voor haar olympische debuut in de zomer van 2021 zit Bol in een zaaltje op sportcentrum Papendal. Op 1,5 meter afstand van de aanwezige journalisten - de coronapandemie is immers nog in volle gang - vertelt de 21-jarige atlete over de ongekende progressie die ze in twee jaar gemaakt heeft op de 400 meter horden.
Een paar dagen eerder deed Bol in Stockholm 52,37 seconden over de lange sprint met hindernissen. Het was de zesde tijd ooit en het bewijs dat de in Amersfoort geboren atlete bij de wereldtop hoort. Niemand lijkt daar meer door verrast dan Bol zelf. "Na mijn race in Zweden heb ik tien minuten in de mixed zone gezeten en gedacht: wow, wat is hier net gebeurd?"
Bol vertelt trots dat de Amerikaanse Dalilah Muhammad, de regerend olympisch kampioen tegen wie ze al jaren opkijkt, haar een berichtje heeft gestuurd via Instagram. "Ze schreef 'amazing race'. Dat vind ik heel aardig."
Haar toptijd maakt Bol opeens een kanshebber voor olympisch goud in Tokio. De Spelen zijn voor haar altijd iets magisch geweest. Ze heeft mooie jeugdherinneringen aan de zomers waarin twee weken lang de tv aanstond. Tijdens de Spelen van 2016 in Rio de Janeiro droomde Bol er voor het eerst van dat dat ze zelf olympiër zou kunnen worden. "Ik weet nog dat ik dacht: wie weet kan ik ooit met de 4x400 meterestafetteploeg naar de Spelen."
Met terugwerkende kracht is dat doel haast komisch in zijn bescheidenheid. In Tokio loopt Bol naar olympisch brons op de 400 meter horden. "Ik besefte pas een half jaar later hoe bijzonder het was dat ik een medaille op de Spelen had gehaald", zegt Bol nu, drie jaar later.
"Rond Tokio overviel alles me, ik was opeens podiumkandidaat. Deze Spelen zullen compleet anders zijn. Ik heb inmiddels al heel veel meegemaakt, ben minder onbevangen. Maar ik probeer er nog steeds van te genieten dat ik naar de Spelen mag."
Bol kijkt twee weken voor de FBK Games even naar rechts. Op een groot televisiescherm ziet ze zichzelf op de poster van de grootste atletiekwedstrijd van Nederland. Het begint bijna te wennen, grapt ze bij een persmoment. Bij de EK's van 2022 en 2024 en bij de WK van 2023 was ze ook de postergirl van het toernooi.
Ze ziet de affiches zelf bijna nooit. "Maar mijn ouders maken er wel altijd foto's van", vertelt Bol lachend. "In Boedapest, bij de WK van vorig jaar, ben ik een keer de kleine poster tegengekomen. De grote niet. Maar het is ook niet normaal voor een mens om jezelf zo groot te zien."
Die "Hollandse nuchterheid" ziet Peters ook al jaren als de wereld níét meekijkt. "Zoals Femke voor de camera staat, zo is ze echt. Het is geen act. Daar ben ik ontzettend trots op", zegt de 32-jarige coach. "Ze is heel down-to-earth, zal nooit naast haar schoenen lopen of mensen bewust te kakken zetten. Die oprechtheid, die ze in al haar interviews uitdraagt, maakt haar wie ze is: een boegbeeld voor de sport."
Volgens Peters heeft Bol dat meegekregen van moeder Annemarie en vader Joost. "Haar ouders hebben nog steeds een heel belangrijke rol voor Femke. Als ze er even doorheen zit, is thuis vaak de plek waar ze weer tot rust komt. Gelukkig is Femke heel goed in het managen van alle dingen die komen kijken bij topsport. Ze kan heel goed filteren wat haar energie kost en pakt een moment rust als het echt nodig is."
Met alle extra aandacht van pers, fans en sponsoren heeft die kwaliteit de afgelopen jaren een belangrijke rol gespeeld bij de progressie van Bol. "Ik krijg soms de vraag of ik op haar vijftiende al wist dat Femke een supertalent was", zegt Peters. "Dan antwoord ik met ja, maar niet zozeer vanwege het fysieke deel. Het is vooral dat Femke van jongs af aan al de juiste keuzes voor topsport maakt. Ze ging als tiener niet naar een feestje als ze twijfelde of het kwaad kon voor de training van de volgende dag. Dat zit echt van nature in haar."
Een half uurtje na wéér een teleurstelling op de gemengde estafette staan Lieke Klaver en Liemarvin Bonevacia begin juni met een lang gezicht in de kelder van het Stadio Olimpico van Rome. De twee 400 metertoppers liepen een voor hun doen matige race, waardoor de favoriete Nederlandse ploeg twee maanden voor de Spelen van Parijs 'slechts' derde werd bij de EK atletiek.
Bol wil niks weten van een kater. De slotloopster benadrukt dat de ploeg blij moet zijn met een medaille. Natuurlijk gingen ze voor goud, maar dat succes komt een andere keer wel. "We moeten trots zijn", zegt ze tegen een groepje journalisten.
De woorden hebben direct impact op Klaver, die naast Bol staat. "Ik ben nog steeds niet blij met mijn eigen race", zegt de Noord-Hollandse. "Maar ik vind het heel mooi hoe Femke hierover praat. Brons is gewoon goed."
De kans is klein dat Bol zichzelf ooit een leider zal noemen. Maar volgens Vincent Kortbeek is ze wel een "groot voorbeeld". "Femke laat door haar gedrag en houding zien dat je én een wereldtopper én een ontzettend sociaal persoon binnen een team kan zijn", zegt de technisch directeur van de Atletiekunie.
Bol grijpt op haar beurt elke mogelijkheid aan om de belangrijke rol van het team om haar heen te benadrukken. "Het is zo speciaal dat mijn ploeggenoten, vader en coach vandaag bij de finish stonden. Het is altijd een teameffort", schrijft ze half juli op Instagram, nadat ze bij een wedstrijdje in Zwitserland een Europees record en de derde tijd ooit op de 400 meter horden heeft genoteerd.
'Team-Bol' bestaat uit zeker tien mensen. Twee coaches, een fysiotherapeut, een diëtist, een sportpsycholoog, een embedded scientist, een manager en haar ouders helpen de atlete bijna dagelijks. Coach Peters noemt ook vriend Ben Broeders, die eveneens topsporter is. De 29-jarige Belg gaat als polsstokhoogspringer naar de Spelen.
"Ben is heel belangrijk voor het ontspanningsdeel bij Femke", zegt Peters. "Ze is zes dagen per week de topsporter die het uiterste uit zichzelf haalt. Maar als ze met Ben is, is ze even niet meer Femke de topatleet en heeft ze tijd om met andere dingen bezig te zijn. Ik denk dat dat heel belangrijk is voor een sporter van haar kaliber. Je moet niet mentaal overbelast raken."
Broeders beaamt dat het helpt dat hij een aardig idee heeft wat Bol meemaakt als topatleet. "Ik kan misschien iets beter relativeren dan iemand die geen topsporter is", zegt de Vlaming. "Het is allemaal heel belangrijk wat wij op de atletiekbaan doen, maar het is niet het belangrijkste in de wereld."
Dat relativeringsvermogen sijpelt al maanden door in de antwoorden van Bol over een mogelijke olympische titel in Parijs. En in de druk die ze zal voelen om eindelijk een keer wereldrecordhoudster en grote rivaal Sydney McLaughlin-Levrone te verslaan op de 400 meter horden.
"Natuurlijk merk ik dat veel mensen denken: je bent wereldkampioen, dus je gaat nu ook olympisch goud winnen", zegt Bol. "Maar ik zie dat vooral als een grote steun; veel Nederlanders willen dat ik het in Parijs zo goed mogelijk doe. En dat is ook mijn doel. Ik wil op de Spelen mijn beste vorm tonen. En dan zie ik wel met welke kleur medaille ik thuiskom."
NU.nl publiceert tot de openingsceremonie in Parijs dagelijks een groot verhaal over een Nederlandse olympiër. De komende dagen volgen roeibondscoach Eelco Meenhorst, baanwielrenner Harrie Lavreysen, waterpolobondscoach Evangelos Doudesis en wielrenner Mathieu van der Poel.
Source: Nu.nl algemeen