Met de terugtreding van Joe Biden als Democratische presidentskandidaat, is de grote vraag wie hem zal opvolgen. Zijn vicepresident en running mate Kamala Harris heeft veruit de beste papieren, maar het is nu aan de partijleiding wat er zal gebeuren.
Bijna elke politieke commentator vroeg het zich af: als Biden uit de race stapt, spreekt hij dan zijn steun uit voor Harris? Dat deed hij. In een bericht op X omschreef hij zijn keuze voor haar als vicepresident in 2020 "mijn beste besluit" en gaf hij zijn "volle steun en goedkeuring om Kamala dit jaar de kandidaat van onze partij te maken".
"Het is mijn intentie om deze nominatie te verdienen en te winnen", liet Harris vervolgens weten in een verklaring. "Ik zal alles doen wat in mijn macht ligt om de Democratische partij te verenigen, en onze natie te verenigen, om Donald Trump te verslaan."
De steun van haar baas weegt zwaar in het voordeel van Harris. Na zijn terugtreding als kandidaat, wordt de president door veel dankbare Democraten gelauwerd als een staatsman van formaat, die ten koste van zichzelf heeft gekozen voor het landsbelang. De gedelegeerden die door Biden werden gewonnen tijdens de voorverkiezingen, eerder dit jaar, vinden het waarschijnlijk makkelijker om hun steun te verschuiven naar zijn nummer twee.
Maar dat geldt niet voor alle Democratische partijprominenten. Nancy Pelosi, voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden en een van de invloedrijkste partijleiders, noemde de naam van Harris ook niet in haar reactie op Bidens terugtreding. In een gesprek met andere Democratische afgevaardigden uit haar thuisstaat Californië, afgelopen vrijdag, sprak ze haar steun uit voor een "open nominatieproces", waar Harris zichzelf zal moeten bewijzen. Pelosi zou de indruk willen vermijden dat de partijelite een nieuwe kandidaat kroont, zonder de Democratische achterban inspraak te gunnen.
In de komende dagen zal de Democratische partijleiding zich buigen over de vraag hoe de opvolger van Biden moet worden geselecteerd. Daarbij zal ook worden gekeken welke andere gegadigden uit de partij de strijd met Harris willen aanbinden.
Een keuze voor Harris zou een historische gok zijn voor de Democraten. Zij zou de eerste zwarte en Aziatisch-Amerikaanse vrouw zijn die een gooi naar het Witte Huis doet, in een land dat in meer dan tweehonderd jaar tijd één zwarte president en nooit een vrouw heeft verkozen. Harris heeft daarmee de taak om door een dik glazen plafond te breken: racisme en vrouwenhaat kunnen een giftige combinatie vormen.
Haar sekse en achtergrond kunnen ook voordelig uitpakken. Veel zwarte Amerikanen vinden dat Biden niet genoeg voor hen heeft gedaan. Mogelijk kunnen zij meer enthousiasme opbrengen voor Harris. Die maakte zich aan het begin van hun regeringstermijn bijvoorbeeld sterk voor gelijkwaardige toegang tot coronavaccins voor minderheidsgroepen. Vooral voor veel zwarte vrouwen, een van de belangrijkste steunpilaren van de Democratische Partij, zou de keuze voor een andere kandidaat kunnen worden gezien als een klap in het gezicht.
Bovendien heeft de vicepresident zich in de afgelopen jaren geprofileerd als een felle strijder voor het recht op abortus en andere vormen van geboortebeperking, een belangrijk verkiezingsthema voor veel vrouwen en jongeren. Daarin kwam de vicepresident in de afgelopen jaren beter uit de verf dan haar baas, die vanwege zijn sterke katholieke geloof meer moeite heeft met het onderwerp.
Harris is met haar 59 jaar bijna twee decennia jonger dan de Republikeinse kandidaat, Donald Trump. Dat kan tot haar voordeel strekken, gezien het grote aantal Amerikaanse kiezers dat ontevreden was over de keuze tussen twee bejaarde kandidaten.
De voormalige aanklager staat daarnaast bekend als een scherp debater. Trump liet kort na de bekendmaking van Biden weten dat hij denkt Harris nog makkelijker te kunnen verslaan dan haar baas, maar als zij de kandidaat wordt, zal het tweede presidentiële debat - met potlood gepland voor september - waarschijnlijk wel een grotere uitdaging voor hem worden.
Een ander belangrijk voordeel voor Harris is dat zij, als Bidens voormalige running mate, kan beschikken over de 91 miljoen dollar die zijn campagne in kas heeft - 240 miljoen dollar als het campagnegeld van aan de Democraten gelieerde organisaties wordt meegeteld. Andere potentiële kandidaten kunnen al dat geld waarschijnlijk niet zomaar overnemen.
Als vicepresident en oud-presidentskandidaat heeft Harris ook meer landelijke naamsbekendheid dan de andere Democraten die in de afgelopen weken zijn genoemd als mogelijke alternatieven. Dat geldt bijvoorbeeld voor Gavin Newsom, gouverneur van Californië, en Gretchen Whitmer, gouverneur van Michigan.
"Hoewel ze gebreken en tekortkomingen heeft, net als iedereen, kennen we die, waardoor je een duidelijke campagne kunt vormgeven", zei Jamal Simmons, een voormalige medewerker van Harris, daar recent over tegen Reuters. "Alle andere kandidaten zijn volledig onbekenden."
Een aantal van de zwakheden van Harris zijn inderdaad bekend. Haar campagne voor de Democratische nominatie in 2020 was een kort leven beschoren, onder meer door managementproblemen binnen haar campagneteam. Aan het begin van haar vicepresidentschap was de doorloop binnen haar staf ook groot. Op het gebied van de twee grote dossiers die ze onder haar hoede kreeg, bescherming van het kiesrecht en het terugdringen van migratie uit Midden-Amerika, wist ze weinig vorderingen te maken.
In recente peilingen waarin respondenten hun mening gaven over een mogelijke strijd tussen Harris en Trump, deed de vicepresident het gemiddeld niet veel beter of slechter dan Biden. Waarschijnlijk zegt dat weinig over het verdere verloop van de verkiezingsrace als Harris de Democratische kandidaat wordt. De vragen in kwestie gingen over een hypothetisch scenario en schetsten vooral een landelijk beeld, waarin de swingstaten - die beslissend zijn bij Amerikaanse presidentsverkiezingen - lang niet altijd werden meegenomen.
Wat betreft algemene populariteitscijfers staat Harris ook ongeveer gelijk met Biden: 38,6 procent van de kiezers heeft een positieve mening over haar functioneren, tegenover 38,5 procent voor de president. Harris lijkt overigens wel meer ruimte te hebben om mensen voor zich te winnen. In een recente peiling in opdracht van persbureau AP stelde ongeveer 12 procent van de ondervraagden dat ze haar niet goed genoeg kennen om een mening over haar te hebben. Vrijwel niemand zei hetzelfde over Biden.
Source: Nu.nl algemeen