Home

Genieten van de omgeving? Nee hoor, Pogacar boekt weer ritzege in Tour

Hij zou voor de verandering genieten van de omgeving. Anderen mochten de 20ste etappe van de Tour de France winnen, beloofde Tadej Pogacar. Hij won zaterdag zijn vijfde rit deze Tour.

Tadej Pogacar bleek zaterdag niet op zijn woord te kunnen worden geloofd. De geletruidrager zei na zijn zegetocht van vrijdag dat hij en zijn ploeg de volgende dag een snipperdag zouden nemen en eindelijk eens gingen genieten – van het fietsen, van het weer, de omgeving.

De ritzege van de korte 20ste etappe (133 kilometer) van Nice naar Col de la Couillole mocht wat Pogacar, de patron van het peloton, naar een aanvaller gaan. Zo’n renner die in het begin van een rit samen met tien, vijftien anderen ontsnapt en op het eind wint.

Over de auteur
Robert Giebels is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over wielrennen en Formule 1.

Alle verhalen over de Tour de France 2024 vindt u hier
Volg ook ons liveblog over de Tour.

Die kant leek het op te gaan met een inderdaad ontstane kopgroep inclusief de Nederlander Wilco Kelderman, recordhouder als het gaat om top-10 noteringen op het hoogste niveau (149) zonder ooit te hebben gewonnen. Het gezelschap begon aan de 16 kilometer lange slotklim met 2,5 minuut voorsprong op het groepje gele trui, met Pogacar, nummer twee van het algemeen klassement Jonas Vingegaard en drie Remco Evenepoel.

Vingegaard ondernam geen initiatief met een ploeggenoot voor zich in een kansrijke positie om de rit te winnen. Evenepoel probeerde wat, maar blies zichzelf op, waarna de winnaars van de afgelopen vier Rondes van Frankrijk getweeën op jacht gingen naar de koplopers. Daar hoorde Kelderman inmiddels niet meer bij, dus zijn kopman Vingegaard had de handen vrij.

In het wiel van zijn rivaal

De Deen deed zelfs een poging Pogacar eraf te rijden, maar tevergeefs. De man in het geel bleef de laatste kilometers strak in het wiel van zijn rivaal. Totdat Vingegaard op 500 meter van de streep een enigszins hulpeloos gebaar maakte om Pogacar te manen ook eens een keer voorop te rijden.

Dat deed de Sloveen, daarna versnelde hij en liet zijn tegenstander achter. Zo boekte Pogacar zijn maar liefst vijfde ritzege deze Tour – achttien dagen rijdt hij al in het geel.

‘Ik had gehoopt dat Tadej de ritzege aan mij zou geven’, bekende Vingegaard schoorvoetend, ‘maar ik had het niet echt verwacht.’ Als ze met zijn tweeën op de finish af zouden sprinten, had de geletruidrager hem sowieso verslagen, zei hij. ‘Ik zal op mijn limiet, maar je kunt altijd hopen.’ Pogacar, weet iedereen in de wielerwereld, heeft echter nog nooit iets cadeau gedaan. ‘Ik beschuldig hem niet’, zei Vingegaard, ‘ik had waarschijnlijk hetzelfde gedaan.’

Genieten was het zeker

Meteen na aankomst kreeg Pogacar de logische vraag waarom hij niet had gedaan wat hij had beloofd? ‘Of versta je onder genieten, winnen?’ Genieten was het zeker, alweer een ritzege, zei Pogacar. ‘Eigenlijk wilde ik er met mijn ploeg een groepsrit van maken.’

Dat dat niet gebeurde kwam volgens Pogacar eigenlijk door Evenepoel. ‘Hij probeerde denk ik wat tijd te winnen op Jonas. Of hij wilde de rit winnen, dat weet ik niet, maar het speelde mij alleen maar in de kaart.’

‘Een echte vechter’

Want de poging van Evenepoel was vruchteloos, maar trok de zaak wel uit elkaar, waarbij Pogacar en Vingegaard alleen maar in het spoor van de Belgische wereldkampioen tijdrijden hoefden te blijven, totdat Evenepoel brak. Dat Vingegaard overbleef dwong bij Pogacar dan wel weer respect af, gezien de zware kwetsuren die de kopman van Visma-Lease a Bike kort voor de Tour had opgelopen. ‘Een echte vechter.’ Zo iemand geef je kennelijk geen cadeautjes in de beleving van Pogacar.

Met alleen de klimtijdrit nog op het programma, zondag van Monaco naar Nice, is het afwachten of de aanstaande Tourwinnaar met vijf ritzeges verzadigd is of het totaal naar zes wil tillen. ‘Vijf is meer dan genoeg, één was ook genoeg geweest, of nul en alleen de gele trui. En die tijdrit? Als ik goede benen heb ga ik hem proberen te winnen, maar de afdaling is best gevaarlijk. Als ik het niet vertrouw ga ik geen risico’s nemen en genieten van het publiek langs de kant.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next