Home

Live Tour: Pogacar laat in sprint bergop Vingegaard achter zich en wint vijfde rit

Pogacar won vrijdag met grote overmacht zijn vierde etappe in de Tour de France, op Isola 2000.

Het klassement lijkt met nog twee ritten te gaan beslist: Evenepoel en Vingegaard staan op grote achterstand.

Liveblog

Tadej Pogacar heeft ook de twintigste en voorlaatste etappe van de Tour de France gewonnen. Het was zijn vijfde ritwinst. De Sloveen van UAE Team Emirates won door zijn Deense rivaal Jonas Vingegaard in een sprint bergop te verslaan. 

Vingegaard won wel 52 seconden op de Belg Remco Evenepoel. Hij is de nummer 3 van het klassement.

Met alleen nog een individuele tijdrit van Monaco naar Nice is Pogacar vrijwel zeker van de eindzege. Daarmee wordt hij de eerste renner sinds de Italiaan Marco Pantani in 1998 die in één jaar zowel de Giro d'Italia als de Tour wint. Vingegaard is tweede op 5.14, Evenepoel volgt op 8.04.

ANP/Redactie

De bergen van Alpes-Maritimes vormen vandaag het decor van de laatste etappe, voordat een dag later in een tijdrit van Monaco naar Nice de truien worden verdeeld. Het zal kort en heftig zijn: over een lengte van 133 kilometer krijgen de renners vier cols te verhapstukken, goed voor 4.700 hoogtemeters. De finish ligt op de Col de la Couillole, 1.678 meter hoog. Tadej Pogacar kwam hier vorig jaar in Parijs-Nice als eerste boven en stelde zo zijn eindzege veilig. Gaat hij hier op herhaling? Jonas Vingegaard eindigde toen als derde.

De Sloveense geletruidrager heeft ruim vijf minuten voorsprong op Vingegaard. Remco Evenepoel, die de witte trui van het jongerenklassement draagt, staat derde op 7 minuten. 

Ook in de race tegen de klok op zondag staan beklimmingen op het programma, naar La Turbie (8,1 kilometer) en de Col d’Èze (1,6 kilometer). Na een afdaling razen de deelnemers in Nice over de Boulevard des Anglais langs de Middellandse Zee, waarna ze eindigen in het centrum. Daar wordt de definitieve balans opgemaakt.

Rob Gollin

Jonas Vingegaard was na de vierde ritzege van Tadej Pogacar in deze Tour de France duidelijk over zijn kansen voor de eindzege. ‘Het gevecht voor de overwinning is nu klaar, maar het gevecht voor de tweede en derde plaats is nog niet voorbij’, zei de Deen, die in het spoor van de als derde gerangschikte Belg Remco Evenepoel over de finish kwam in de negentiende etappe en zijn tweede plek verdedigde.

‘Ik kwam hier om te proberen de Tour de France te winnen, ook al wist ik dat dat lastig zou worden door het gebrek aan voorbereiding’, zei de Deen van Visma - Lease a Bike, die de afgelopen twee jaar de Ronde van Frankrijk won. ‘Ik was er mentaal klaar voor dat het niet zou lukken. Ik zei voorafgaand aan de Tour al dat het gek zou zijn als ik voor de overwinning zou kunnen strijden. Ik heb dat tweeënhalve week gedaan, nu is dat gevecht voorbij.’

Vingegaard moest halverwege de bergrit naar Isola 2000 omschakelen. ‘Ik moest omschakelen van proberen voor de overwinning te gaan naar volgen in plaats van aanvallen.’ Daarom volgde hij ook Evenepoel op de slotklim en probeerde hij niet Pogacar te volgen, die te sterk was. ‘Ik weet niet of hij beter was dan op Plateau de Beille, maar ik was niet zo goed. Ik had een hoog niveau, maar nu is het wat minder. Ik ga mijn best doen om de tweede plaats te behouden.’

ANP

Wielrenner Tadej Pogacar heeft nog maar eens zijn almacht tentoongespreid in deze Tour de France. De Sloveense geletruidrager van UAE Team Emirates kwam na 144,6 kilometer als eerste boven in de negentiende etappe van Embrun naar Isola 2000. Hij achterhaalde de aanvankelijke koploper Matteo Jorgenson van Visma - Lease a Bike met nog 2 kilometer te gaan en kwam solo over de streep. Jorgenson werd tweede en de Brit Simon Yates derde.

Pogacar boekte zijn vierde ritzege in deze Tour. De Sloveen won de vierde, de veertiende en vijftiende etappe in de Pyreneeën. In het algemeen klassement liep hij nog verder uit op de Deense titelverdediger Jonas Vingegaard en de Belg Remco Evenepoel, die op ruime afstand tweede en derde staan.

Zaterdag wacht de renners de laatste bergetappe in deze Ronde van Frankrijk van Nice naar Col de la Couillole.

ANP

De organisatoren van de Tour de France hebben de tijdslimiet waarbinnen de renners in de negentiende rit moeten finishen verruimd. De etappe telt drie zware beklimmingen met een aankomst bergop in Isola 2000.

De tijdslimiet voor de rit over de Col de Vars en de Cime de la Bonette zou aanvankelijk tussen de 10 en 18 procent van de tijd van de ritwinnaar bedragen, afhankelijk van diens gemiddelde snelheid. Die limieten zijn met 3 procent verhoogd, waardoor de limiet dus tussen de 13 en 21 procent van de tijd van de ritwinnaar zal bedragen.

Het is goed nieuws voor de mindere klimmers in het peloton, die al vaak hebben moeten vechten om op tijd binnen te komen. Onder meer de Nederlander Bram Welten en de Deen Søren Kragh Andersen overschreden de limiet en moesten daarom de Tour verlaten.

ANP

Twee dagen voor het einde van de Tour de France wacht de renners een loodzware bergrit. Zo wordt met de Cime de la Bonette de hoogste met de auto berijdbare bergpas van Frankrijk aangedaan. De top ligt op 2802 meter. Het is een van de twee cols van de buitencategorie voordat de slotklim begint naar skioord Isola 2000.

Het peloton vertrekt om 12.20 uur vanuit het in de zuidelijke Alpen gelegen Embrun. Na een vlakke aanloop, waarin de tussensprint ligt, gaat het al snel omhoog. De Col de Vars (2109 meter) is de eerste van drie bergen van boven de 2000 meter. De doorkomst bovenop de Bonette ligt op 57 kilometer voor de finish. De slotklim gaat over 16 kilometer met een gemiddelde stijging van 7,1 procent. De eerste renner wordt rond 16.45 uur boven verwacht.

Geletruidrager Tadej Pogacar verdedigt een voorsprong van 3.11 op Jonas Vingegaard. De Deen gaat gehuld in de bolletjestrui als nummer 2 achter Pogacar in het bergklassement. De Belg Remco Evenepoel, die in de witte trui van het jongerenklassement rijdt, staat op ruim vijf minuten derde. Biniam Girmay uit Eritrea start opnieuw in de groene trui als leider van het puntenklassement.

ANP

Victor Campenaerts is een tijdrijder. Een man die vooral in zijn eentje heel hard kan rijden. Maar in de 18de etappe van de Tour de France bewees de Belg ook het sprintje van een klein groepje te kunnen winnen. Hij was de snelste van een groepje van drie, versloeg de Pool Michal Kwiatkowski en Fransman Matteo Vercher.

In theorie was Campenaerts niet de rapste van het trio, dat is Kwiatkowski, in het verleden wereldkampioen en ook de beste in Milaan-San Remo en Amstel Gold Race. Maar na de zware rit was de sprint van Kwiatkowski, de aanjager van de ontsnapping afgebot. Hij moest bovendien in de laatste kilometer nog een gaatje naar Vercher dichten. De Pool werd daarbij nog gedwongen om aan de kop aan de eindsprint te beginnen, terwijl Campenaerts vanuit de gunstigste positie, op derde plek, zijn slag kon slaan.

De rit tussen Gap en Barcelonette werd gekleurd door Bart Lemmen, in een dienende glansrol. Dat zoiets bestaat bewees Frank van den Broek al in de eerste etappe, toen hij zijn kopman aan de ritzege en gele trui hielp. Zoveel succes had Lemmen niet. Maar hij toonde wel heel duidelijk dat wielrennen in naam een individuele sport is, maar een ploegenspel in de praktijk.

Toen er na een fel begin een grote kopgroep van 37 man was ontstaan volgde een lange periode van kalmte. Noem het saai. De kopgroep draaide mooi, in het peloton konden zelfs de sprinters mee over de beklimmingen. Er ging zelfs op de Cote de Saint-Apollinaire een zak M&M’s rond in de staart van het peloton.

Op diezelfde beklimming, met dik 60 kilometer voor de boeg, ontbrandde de strijd in de kopgroep. Er waren mannen die demarreren. En telkens schoof Lemmen mee. Hetzelfde scenario voltrok zich een bergje later, op de laatste klim van de dag. Iedere renner die het in zijn hoofd haalde om te demarreren zag vroeg of laat een stoïcijnse Lemmen in zijn zog opduiken.

Overnemen deed de 28-jarige Lemmen, tot drie jaar geleden nog beroepsmilitair, niet. Zijn taak was niet om weg te komen en zelf voor de zege te gaan., maar om de gemoederen te bedaren voor zijn kopman Van Aert. En niemand wilde door met Lemmen in het wiel. Zo kwam uiteindelijk alles steeds weer bijeen en hoefde Van Aert zelf op geen enkele stoot te reageren.

Alleen oud-wereldkampioen Kwiatkowski, Campenaerts en Vercher ontkwamen aan de zuigkracht van stofzuiger Lemmen, die in een groepje erachter zat. Op dat moment had de Nederlander Van Aert niet meer bij zich in de buurt. In een afdaling, met een val van de Noor Tobias Johannessen, waren de twee in gescheiden groepjes beland.

De Belg probeerde nog naar de groep van Lemmen over te steken, maar kreeg het niet voor elkaar. Hij had Geraint Thomas, ploegmaat van koploper Kwiatkowski, in de buurt. En de Britse oud-Tourwinnaar deed hetzelfde als Lemmen: de boel traineren. Zo was alle moeite van Lemmen in het uur voorafgaand tevergeefs en kon hij de tactiek van mee springen en de snor drukken niet langer toepassen.

Aansluiten bij de kopgroep lukte Lemmen ook niet. De drie vooraan hadden geen teamagenda, geen kopmannen in het achterland, geen twee gedachten om op te hinken. Zij waren vooraan om te winnen en werkten goed samen. En al schoof het veld in elkaar in de laatste vier kilometer, er viel voor Lemmen en de nog verder achterop geraakte Van Aert niets tegen te beginnen. Lemmen eindigde als zesde, Van Aert als negende.

Op ruim 13 minuten volgde het peloton, waar geletruidrager Tadej Pogacar zich voor de verandering eens rustig hield. In de top van het klassement veranderde daardoor niets.

Erik van Lakerveld

De aanvallers moesten er minder lang voor vechten dan op woensdag, maar evengoed waren de openingskilometers van de 18de rit snel en gevuld met talloze vluchtpogingen. Daaruit ontstond uiteindelijk op de eerste beklimming van de dag een kopgroep van bijna 40 renners.

Onder de 36 koplopers zijn drie Nederlanders: Wout Poels, Frank van den Broek en Bart Lemmen. Ook mee in de vlucht zijn Richard Carapaz, de winnaar van de 17de rit, en Wout van Aert. 

Mathieu van der Poel probeerde in de openingsfase ook weg te komen, maar miste de slag.

Erik van Lakerveld

De sprinters zijn uitgespeeld in de Tour de France, de klimmers hebben nog twee bergritten op vrijdag en zaterdag en voor de liefhebbers van de eenzame inspanning is er zondag nog de tijdrit in Nice. Maar vandaag staat met de 18de etappe een rit voor de allrounders op het menu. Voor renners die redelijk kunnen klimmen, rap zijn en uithoudingsvermogen hebben. Kortom, coureurs die zich doorgaans in de klassiekers laten zien.

Het is geen meter vlak op de 179 kilometer tussen Gap en Barcelonette, ook niet tussen de vijf beklimmingen van de derde categorie die in het rondeboek staan vermeld. Het is een terrein dat mannen als Mathieu van der Poel en Wout van Aert zou moeten liggen.

Maar er zullen meer renners zijn die hopen op een kansje. Dat bleek gisteren ook al toen er bijna 50 coureurs uit het peloton ontsnapten. Er waren deze Ronde van Frankrijk maar weinig mogelijkheden voor de rittenkapers en dat verhoogt de druk op een rit als deze, de laatste waarin de avonturiers zich kunnen laten gelden.

Voor het klassement, waar Tadej Pogacar een geruststellende voorsprong van ruim drie minuten op Jonas Vingegaard heeft, hoeft de rit weinig impact te hebben. Maar zoals de Sloveen gisteren bewees: met hem weet je het nooit. Wie weet plaatst hij weer een onverwachte aanval.

Geletruidrager Tadej Pogacar had de ritzege al aan de avonturiers gegund, toen hij het toch niet laten kon om op de Col du Noyer nog even een aanval te plaatsen. 

Uiteindelijk leverde het weinig op, maar hij is nu eenmaal een aanvalslustig type. Al moest ook Pogacar nu toegeven dat dit beste een vreemde actie was. ‘Ik weet zelf niet waarom ik het probeerde, soms snap ik mezelf niet. Maar ik pak wel twee seconden op Jonas en daar ben ik blij mee.’ 

Lees hier meer over de 17de etappe in het stuk van Robert Giebels, verslaggever ter plaatse.

Richard Carapaz heeft de 17de etappe van de Tour de France gewonnen. Het is de eerste keer dat een renner uit Ecuador een ritzege in de belangrijkste grote ronde wint. En voor Carapaz was het een beloning voor zijn niet aflatende aanvalslust.

Voor iedereen in het Tourpeloton die geen Tadej Pogacar heet is het belangrijk geduld te hebben. Om kalm te blijven als een aanval voor de ritzege mislukt, als je na een demarrage weer wordt achterhaald. Om het een volgende dag dan maar weer te proberen. Wie weet lukt het dan een keer wel. Zo dacht Richard Carapaz in elk geval en ditmaal was het raak.

Carapaz mocht na de derde etappe een dag de gele trui dragen, maar dat gebeurde zonder dat hij de ritzege boekte. In elke bergachtige rit die volgde joeg hij die prijs wel na. Zou was hij degene die op weg naar Plateau de Beille de strijd open wrikte om vervolgens door een razende Pogacar en een handvol andere klassementsrenners voorbijgestoven te worden.

Nu gebeurde dat niet. En Pogacar had dat al een beetje aangekondigd van tevoren. Op dinsdag voorspelde hij al dat het wel eens een dag voor vluchters zou kunnen worden op weg naar Superdevoluy.

Toch duurde het na de start in Saint-Paul-Trois-Chateaux lang voordat een groep renners zich wist los te rukken van het peloton. Eerst een kwartet: Bob Jungels, Tiesj Benoot, Magnus Cort en Romain Grégoire. Later volgde een groep van 48 renners, met onder anderen Wout Poels en Wout van Aert en Carapaz, die probeerde de oversteek naar de kopgroep te maken. Het peloton liet de aanvalslustigen ondertussen inderdaad begaan.

Het was Simon Yates die de eerste serieuze poging deed om de rest af te schudden. Hij stak solo over vanuit de achtervolgende groep naar de kop. Carapaz deed hetzelfde, terwijl Yates het leidende kwarter inhaalde en achterliet, maar de Ecuadoriaan deed het in een wat gecontroleerder tempo.

Dat bleek een slimme zet. Hoewel Yates demarreerde toen Carapaz bij het groepje aansloot, zou hij hem even later weer in zijn wiel hebben. Toen Carapaz een tempoversnelling doorvoerde kon Yates nog even mee, maar vanaf 12 kilometer voor de finish, met nog een korte afdaling en de slotklim in het verschiet was Carapaz gevlogen. Yates eindigde op 37 seconden als tweede, Enric Mas op 57 seconden als derde.

Ondertussen kon op dik acht minuten achterstand Pogacar zich op de steilste van de drie beklimmingen, de Col du Noyer, zich niet bedwingen. Aanvallen zit in zijn karakter. Hij plaatste een aanval die niemand kon pareren. Jonas Vingegaard niet, Remco Evenepoel evenmin. Al leek de Belg iets langer aan te kunnen haken. Dankzij Christophe Laporte, helper van Vingegaard, sloten de mannen in de korte afdaling weer aan bij de geletruidrager.

Op de slotklim plaatste Evenepoel nog een aanval, maar dankzij een ferme eindsprint van Pogacar waar ook Vingegaard van profiteerde viel zijn voorsprong aan de finish tegen. De top-3 blijft hetzelfde, met een paar seconden verandering: 1. Pogacar, 2. Vingegaard (+3.11) en 3. Evenepoel (+5.09).

Erik van Lakerveld

Elmar Reinders gaat niet van start in de zeventiende etappe van de Tour de France. De Nederlandse wielrenner van het team Jayco-AlUla is voor het eerst vader geworden en is daarom naar huis gegaan.

Naast Reinders stapt ook Phil Bauhaus niet meer op de fiets. De Duitse sprinter van Bahrain Victorious eindigde dinsdag nog als tweede eindigde achter de Belg Jasper Philipsen. 

Het aantal uitvallers in de Tour staat nu op 29.

ANP

Als een stel kikkers in een kookpot, zo zullen de renners in het peloton zich wellicht voelen tijdens de 17de etappe. Wie een blik op het profiel van de 178 kilometer lange rit werpt, ziet meteen: die zogenaamd vlakke aanloop naar de bergachtige finale loopt stiekem ook al gluiperig omhoog. 

Vanuit de start in Saint-Paul-Trois-Chateaux duurt het meer dan 140 kilometer voordat de renners aan de eerste officiële beklimming van de dag, de Col Bayard, beginnen. Dat is een klim van de tweede categorie, gevolgd door de nog zwaardere Col du Noyer (eerste categorie). Ook de laatste kilometers naar finishplaats Superdévoluy lopen weer omhoog.

Het is een typische rit voor aanvallers: te zwaar voor de sprinters en waarschijnlijk niet zwaar genoeg voor de klassementsrenners. Geletruidrager Tadej Pogacar houdt in elk geval rekening met het scenario dat een kopgroep voor de zege gaat.

Voor de sprinters begint vandaag het grote overleven. Althans, voor Biniam Girmay, die gisteren in zijn groene trui hard tegen de grond ging. Hij moet de Tour uitrijden om het groen ook mee naar huis te mogen nemen, maar met uitsluitend nog bergachtige ritten en de slottijdrit in het verschiet wordt dat zwaar zat. Hetzelfde geldt voor Jasper Philipsen, die tweede staat in het puntenklassement en in theorie Girmay nog voorbij kan.

Erik van Lakerveld

De Belg Jasper Philipsen heeft zijn derde ritzege geboekt in de Tour de France. De sprinter van Alpecin-Deceuninck was in de zestiende etappe met aankomst in Nîmes de snelste in de massasprint. Philipsen hield, op gang gebracht door zijn ploeggenoot Mathieu van der Poel, de Duitser Phil Bauhaus en de Noor Alexander Kristoff achter zich.

Groenetruidrager Biniam Girmay, die ook al drie ritten won, kwam anderhalve kilometer voor de finish ten val. Hij bereikte op achterstand de finish. De Sloveen Tadej Pogacar heeft de gele leiderstrui stevig in handen. De kopman van UAE Team Emirates heeft meer dan drie minuten voorsprong op de Deen Jonas Vingegaard.

Morgen volgt een rit van Saint-Paul-Trois-Châteaux naar Superdévoluy met in de laatste 40 kilometer enkele lastige beklimmingen. De Tour eindigt zondag in Nice.

Redactie/ANP

Niet de Champs-Élysées in Parijs, maar de straten van Nîmes zijn bij de Tour van dit jaar het toneel van de hoogstwaarschijnlijk laatste krachtmeting tussen de sprinters. Normaliter slepen zij zich door de Franse gebergten in de wetenschap dat hen in Parijs nog een kans op een etappezege te wachten staat in de laatste etappe. Nu de hoofdstad druk bezig is met de voorbereidingen voor de Olympische Spelen, die over ruim een week van start gaan, eindigt de Tour echter in Nice, en met een tijdrit.

Op papier zal het laatste sprintwerk dan ook in de zestiende etappe van vandaag moeten plaatsvinden. De overwegend vlakke rit voert in ruim 188 kilometer van Gruissan naar Nîmes. Halverwege de rit wacht de coureurs ‘slechts’ een klimmetje van de vierde categorie. Alleen waaiers zouden roet in het eten van de sprinters kunnen strooien.

De Belg Jasper Philipsen zal na zijn twee ritzeges erop gebrand zijn op gelijke hoogte te komen met Eritreeër Biniam Girmay, die al drie sprintoverwinningen boekte. Maar ook Mark Cavendish en Dylan Groenewegen, beiden met een zege op zak, zullen deze etappe willen gebruiken om hun al indrukwekkende palmares van nog meer glans te voorzien.

Na de tweede rustdag van de Tour lijken de klassementsrenners vandaag dus ook nog rustig in hun zadel te kunnen blijven zitten. Morgen, wanneer een reeks van vier zware klimetappes begint, zijn zij weer aan de beurt. De Sloveen Tadej Pogacar verdedigt na de succesvolle Pyreneeënritten een ogenschijnlijk comfortabele voorsprong van ruim drie minuten op naaste belager Jonas Vingegaard. Remco Evenepoel volgt zo’n twee minuten later op de derde plaats. 

Thom Canters

Achter het Pogacar-Vingegaard-duel heeft Remco Evenepoel de derde plaats van het algemeen klassement vast in handen. Hij ligt op koers om als eerste Belg sinds 2010 de top-3 van de Tour te bereiken.

Het klopt wat werkelijk alle renners zeggen over de Tour de France, weet Remco Evenepoel nu: ‘Dit is de meest nerveuze koers van allemaal.’

Lees hier het profiel van Remco Evenepoel door Robert Giebels 

Jonas Vingegaard klonk op de tweede rustdag van de Tour de France nog strijdbaar. Met meer dan drie minuten achterstand op Tadej Pogacar, begint de Deen van Visma - Lease a Bike dinsdag aan de laatste Tourweek. 'Ik denk dat ik nog kan verbeteren', sprak de winnaar van de afgelopen twee edities tijdens een persconferentie in Narbonne.

Al heeft Pogacar, die op jacht is naar de dubbel Giro-Tour, inmiddels een marge van 3.09 minuten opgebouwd, Vingegaard raakt er niet ontmoedigd door. 'Sterker nog, ik klom gisteren op mijn beste niveau ooit. Maar als iemand beter is, moet je dat accepteren. En Tadej is beter, op dit moment. Maar ik heb de Tour twee keer gewonnen en ben hier niet voor de tweede plaats.'

Ploegleiding en Vingegaard zelf wezen direct na de etappe van zondag al naar de Tour van vorig jaar toen Pogacar ook slechte dagen had. 'De laatste jaren hebben we gezien dat hij af en toe een slechte dag heeft', zei hij.

Het is een wat dunne strohalm waaraan Visma-Lease a Bike zich vastklampt, zeker gezien het gemak waarmee Pogacar deze Tour bergen, groot en klein, oprijdt. 'Natuurlijk', erkende Vingegaard. 'Als hij dat vasthoudt, wordt het heel moeilijk voor mij.'

ANP/redactie

Tadej Pogacar heeft de tweede Pyreneeënrit in de Tour de France benut om verder afstand te nemen van Jonas Vingegaard. De Sloveen van UAE Team Emirates won na de veertiende ook de vijftiende etappe. Vingegaard, winnaar van de afgelopen twee edities van de Tour, kwam net als zaterdag als tweede over de finish.

Op Pla d'Adet verloor de Deen van Visma - Lease a Bike zaterdag 40 seconden. Op Plateau de Beille breidde Pogacar, die eerder dit jaar al de Giro d'Italia won, zijn voorsprong in het klassement met ruim 1 minuut verder uit. De marge wordt daardoor meer dan 3 minuten.

De Belg Remco Evenepoel, de nummer 3 van het klassement, werd ook derde in de rituitslag op een kleine 3 minuten. Morgen volgt een rustdag.

Vanuit de start moesten de renners de Col de Peyresourde oprijden. Dat was vooral interessant voor de kanshebbers voor het bergklassement. De Fransman David Gaudu kwam als eerste boven en pakte de 10 punten. In de vallei richting Col de Menté ontstond een omvangrijke kopgroep. 21 renners gingen op avontuur, onder hen de Fransman Guillaume Martin, de Australiër Jai Hindley en de Eritreeër Biniam Girmay, die de tussensprint won en daarna snel weer uit de kopgroep verdween. Girmay's moeite was deels voor niets, want hij werd wegens hinderen twee plaatsen teruggezet.

Op de Col de Menté passeerde de Spanjaard Javier Romo als eerste de top. Duidelijk was dat de groep favorieten de vluchters niet veel ruimte gaf. Onder leiding van de renners van Visma - Lease a Bike kwam de marge amper boven de minuut. De Noor Tobias Johannessen passeerde als eerste de op de top getrokken streep, waarna een vlak stuk van ongeveer 60 kilometer volgde richting Col d'Agnes.

Met zeven man bereikten ze de voet van de voorlaatste gecategoriseerde klim. Hindley, de Spanjaard Enric Mas en de Belg Laurens De Plus bleven richting top vooraan over, de Ecuadoraan Richard Carapaz sloot nog aan. In de groep favorieten hield Wilco Kelderman (Visma) het tempo hoog.

Aan de voet van de slotklim was de marge nog ruim 2 minuten. Nu bepaalde de Amerikaan Matteo Jorgenson namens Visma het tempo. Hij bracht het selecte groepje favorieten tot op 40 seconden van de vluchters, waarna Vingegaard met alleen nog Pogacar in zijn wiel naar de kop van de wedstrijd reed. Carapaz probeerde tevergeefs aan te klampen, maar het topduo uit de Tour ging te hard. Vijf kilometer voor de finish kwam de verwachte aanval van Pogacar.

ANP

De toeschouwer die in de veertiende etappe van de Tour de France met chips gooide naar Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard is kort na het incident opgepakt. Hij heeft de nacht in een cel moeten doorbrengen, zo melden Franse media.

De man was duidelijk in beeld, filmpjes gingen meteen rond op sociale media. Getuigen verklaarden dat hij binnen vijf minuten na zijn gefilmde misdraging door politieagenten werd meegenomen.

‘Ik begrijp mensen niet die naar een wielerwedstrijd gaan kijken en dan met chips gooien, zei de Deen Vingegaard na de finish op Pla d'Adet. De man was volgens Franse media zo dronken dat hij geen verklaring kon geven en moest daarom een nacht in een cel doorbrengen. Zijn acties hadden geen invloed op het koersverloop. De Sloveen Pogacar won de rit, voor Vingegaard.

Rennersvakbond CPA kondigde zaterdag al aan juridische stappen te willen ondernemen tegen de 'chipsgooier'. ‘Dit is respectloos en wordt niet getolereerd’, verklaarde voorzitter Adam Hansen op X.

Twitter bericht wordt geladen...

Redactie/ANP

Het Tourpeloton heeft zich in Loudenvielle in gang gezet voor de vijftiende etappe. Op de Franse nationale feestdag (Quatorze Juillet) ligt de aankomst opnieuw aan het einde van de klim. Zaterdag eindigde de eerste Pyreneeënrit op Pla d'Adet, ditmaal is Plateau de Beille de eindbestemming.

De rit van zondag oogt zwaarder. In plaats van een vlakke aanloop volgt meteen de Col de Peyresourde, een klim van de eerste categorie. Daarna staan nog drie cols op het programma die op hetzelfde niveau zijn ingeschaald, waarna met de slotklim een col volgt van de zogenoemde buitencategorie. De klim naar Plateau de Beille is bijna 16 kilometer lang met een gemiddelde stijging van 7,8 procent.

De Sloveen Tadej Pogacar heeft na zijn ritzege van zaterdag de gele trui nog steviger in handen. Zijn naaste belager Jonas Vingegaard moet inmiddels een kleine twee minuten goedmaken op de kopman van UAE Team Emirates. De Deen van Visma  Lease a Bike draagt de bergtrui als nummer 2 in dat klassement achter Pogacar.

De Belg Remco Evenepoel staat derde in het klassement en draagt de witte trui als beste jongere. De Eritreeër Biniam Girmay vertrekt in het groen als leider in het puntenklassement. (ANP)

Wielrenner Jonas Vingegaard zal in de tweede bergrit in de Pyreneeën proberen tijd terug te pakken op geletruidrager Tadej Pogacar, die zaterdag de veertiende etappe van de Tour de France won. De rit is wat betreft hoogtemeters nog zwaarder dan die van een dag eerder en de slotklim ligt hem beter, keek de Deen van Visma - Lease a Bike vooruit.

De etappe van Loudenvielle naar Plateau de Beille over 197,7 kilometer kent vijf beklimmingen waarvan de slotklim van de buitencategorie is. De renners moeten meteen vanuit de start om 12.05 uur de Col de Peyresourde op. Daarna volgen de Col de Mente en de Col de Portet-d'Aspet, waar in 1995 de Italiaan Fabio Casartelli in de afdaling verongelukte. Net als de drie voorgaande beklimmingen is na een lang tussenstuk ook de Col d'Agnes van de eerste categorie. Na de afdaling volgt de slotklim naar Plateau de Beille van 15,8 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,8 procent.

Pogacar zit na zijn tweede etappezege van zaterdag steviger in het geel. De Sloveen van UAE Team Emirates heeft 1.57 minuut voorsprong op Vingegaard en 2.22 op Remco Evenepoel, die opnieuw start in de witte trui van het jongerenklassement. Vingegaard rijdt als nummer twee in het bergklassement achter Pogacar in de bollentrui. Biniam Girmay draagt de groene puntentrui. (ANP)


De Sloveen Tadej Pogacar wint de veertiende etappe in de Tour de France. In skioord Pla d'Adet heeft hij een voorsprong van 39 seconden op zijn naaste belager, Jonas Vingegaard. De Deen klimt weliswaar naar de tweede plaats in het algemeen klassement, maar met een achterstand van al twee minuten.

Hij rijdt naar zijn ploeggenoot Adam Yates. Daarachter het bekende beeld: Vingegaard moet een gaatje laten en probeert op eigen tempo dichterbij te komen. Evenepoel zit in z'n wiel. 

Ben Healy rijdt alleen vooraan onderweg naar Pla 'd Adet, met een minuut voorsprong op de groep der favorieten. Daar demarreert Adam Yates. Moet de ploeggenoot van Pogacar gaan fungeren als vooruitgeschoven post?

Vooraan laten Ben Healy en David Gaudu hun medevluchters meteen achter zich nu het omhoog gaat. Maar het peloton draaft naderbij, onder aanvoering van de witte garde van UAE Emirates.

De slotklim is iets meer dan tien kilometer lang, met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,9 procent. Vooral de eerste zeven kilometers lopen flink steil op. De vijf koplopers hebben nog een voorsprong van iets meer dan een minuut. Het is onwaarschijnlijk dat één van hen de rit gaat winnen...

Op de top van de voorlaatste klim van de dag is Gaudu als eerste boven. Maar de voorsprong van de vijf koplopers bedraagt nog slechts anderhalve minuut. In de achtervolgende groep bepaalt Marc Soler het tempo in dienst van zijn kopman Pogacar. Die lijkt voor de winst te willen gaan op de slotklim naar Pla d'Adet (buitencategorie).

Op de Hourqette d’Andizan, de tweede beklimming van de dag, spat de kopgroep uiteen. De betere klimmers blijven vooraan over: onder andere Lazkano, Healy, Meintjes, Kwiatkowski en Gaudu. Voor Van der Poel gaat het te snel. Maar de mannen van UAE Emirates lijken hun zin gezet te hebben op de dagzege en brengen het peloton met hun leider Pogacar snel dichterbij.

Een kopgroep met daarin onder andere wereldkampioen Mathieu van der Poel begint aan de tweede beklimming van de dag, de Hourqette d’Andizan (tweede categorie). Met de Tourmalet achter de kiezen blijft de voorsprong beperkt, tot nu nog zo'n drie minuten. In wat er nog over is van het peloton voeren de ploegmakkers van geletruidrager Tadej Pogacer de achtervolging aan.

Wielrenner Tom Pidcock gaat niet meer van start in de veertiende etappe van de Tour de France. De 24-jarige Brit van Ineos Grenadiers heeft symptomen van Covid-19, meldt zijn ploeg.

Pidcock stapt op advies van de medische staf van zijn ploeg niet meer op. Hij gaat naar huis om te herstellen, laat het team via X weten. De Brit wil over enkele weken op de Spelen van Parijs zijn olympische titel in het mountainbiken verdedigen.

De besmetting staat niet op zichzelf. Vrijdag moest de Spanjaard Juan Ayuso, een belangrijke helper van geletruidrager Tadej Pogacar, afstappen. Ook hij had corona. 

De hele week zijn er al berichten van renners die niet in de teambus meereizen en een mondmasker dragen. Remco Evenepoel, de nummer twee in het klassement, riep journalisten op om uit voorzorg een mondmasker te dragen.

Jurre van den Berg

Vanuit Pau trekt het peloton de Pyreneeën in, waar dit weekend twee loodzware bergritten op het programma staan. De eerste helft van de veertiende etappe is nog betrekkelijk vlak, en voert onder meer langs pelgrimsoord Lourdes. Daarna beginnen de renners aan de beklimming van de Tourmalet. Geen berg stond vaker op het programma van de Tour de France: de Tourmalet was al meer dan zestig keer onderdeel van het parcours.

Na de Tourmalet volgen nog twee flinke beklimmingen. De Hourquette d’Ancizan is er ‘slechts’ een van de tweede categorie, maar de slotklim naar de Pla d’Adet is opnieuw van de buitencategorie. Precies tien jaar geleden finishte de Tour voor het laatst op deze top. Toen was de Pool Rafal Majka in de bolletjestrui als eerste boven.

Op papier biedt deze rit kansen voor een sterke kopgroep. De vraag is echter of UAE en Visma-Lease a Bike, de ploegen van gele trui Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard, de ontsnapping de ruimte zullen geven. Kan nummer twee Remco Evenepoel volgen als Pogacar en Vingegaard elkaar dit weekend bergop gaan testen?

Daan de Vries


Al zesmaal in de Tour-historie won een Nederlandse renner in Pau, maar een zevende kwam daar vrijdag niet bij. Dylan Groenewegen had een kans kunnen hebben als hij het peloton had kunnen volgen, maar de massasprint werd toch vooral een Belgisch onderonsje. 

Jasper Philipsen drukte zijn wiel net voor die van Wout van Aert over de streep. Het was al de tweede ritzege voor Philipsen in deze Tour. Dinsdag was hij in Saint-Amand-Montrond ook al de beste.

De spurt in Pau werd op 600 meter voor de finish ontsierd door een valpartij. De vallende renners blokkeerden de weg dusdanig dat er maar een klein groepje sprinters, ongeveer twintig in getal, om de zege kon strijden. Ook attent vooraan in dat groepje: geletruidrager Tadej Pogacar.

Net als op donderdag was het de vraag of de rit voor de sprinters of de avonturiers zou zijn. Vroeg in de wedstrijd ontstond een grote kopgroep van 21 renners, met Nederlanders Mathieu van der Poel, Frank van den Broek en Marijn van den Berg erbij. Omdat ook Adam Yates, achtste in het klassement, mee was geslopen wilde het peloton onder leiding van Visma-Lease a bike de groep niet te veel voorsprong geven.

Terwijl het gat slonk, versnelde de Deen Magnus Cort vanuit de grote kopgroep en kreeg hij met 95 kilometer te gaan drie gelijkgezinden mee. Zo ontstond een kopgroep van vier, met Cort, de Poolse oud-wereldkampioen Michal Kwiatkowski en Fransen Julien Bernard en Romain Grégoire. Zij hoopten zonder Yates in het wiel wel ruimte te krijgen.

Precies zo pakte het uit. Het tweede deel van de kopgroep, met de drie Nederlanders, werd door het peloton opgeslokt en de vier vooraan mochten nog een tijdje hopen op succes aan de eindstreep.

Het was evenzeer afzien in de kopgroep als in het peloton. Na twee uur wedstrijd lag het koersgemiddelde op ruim 52 kilometer per uur. Maar de snelheid zou niet luwen, zeker niet toen de wind toenam en het peloton op 60 kilometer van de finish in vier grote waaiers uiteenviel. De voorsprong van de kopgroep vervloog.

De meest vooraanstaande klassementsrenners hadden een plekje gevonden in de eerste waaier. De enige opvallende afwezige: Yates, die zijn list om in de kopgroep mee te gaan zo moest bekopen. In de groep met favorieten zat ook groenetruidrager Biniam Girmay. Zijn sprintconcurrenten, Jasper Philipsen en Nederlands kampioen Groenewegen, hadden eveneens de tegenwoordigheid van geest en de frisheid van benen om aan te haken.

Uiteindelijk, toen het landschap minder open werd, smolten de eerste groepen weer samen. Mark Cavendish en ook Mathieu van der Poel zaten daar niet bij. Zij reden in een groep die veel meer averij had opgelopen in het winderige deel van de koers.

Juist op het moment dat er weer een goedgevuld peloton was ontstaan, bereikten de renners de eerste van twee beklimmingen van de 4de categorie, die net te zwaar bleek voor Groenewegen. Het was het startsein voor Richard Carapaz om zich aan een ontsnapping te wagen. De man uit Ecuador kreeg de Noor Tobias Johannessen met zich mee. Maar met nog een klein half uur voor de boeg werden de twee alweer ingerekend.

Jasper Stuyven deed nog een poging een massasprint te voorkomen, maar met Visma-renner Christophe Laporte, die inzette op een zege voor Van Aert, in zijn wiel kwam daar weinig van terecht. De sprint was onontkoombaar. Het tempo zakte nooit genoeg voor een andere uitkomst. De complete etappe van 165 kilometer werd met 48,8 kilometer per uur afgewikkeld.

De enige verschuiving in het klassement kwam door het uitstappen van Primoz Roglic voor aanvang van de etappe. De Sloveen was op donderdag hard ten val gekomen en de medische staf van zijn ploeg achtte het onverstandig voor hem om verder door te koersen. Hij stond op het moment van uitstappen zesde in het algemeen klassement.

Erik van Lakerveld

Tegenslag voor geletruidrager Tadej Pogacar: de Sloveen verloor vandaag in de openingsfase van de dertiende etappe zijn teamgenoot Juan Ayuso. De Spanjaard is een belangrijke luitenant van Pogacar.

Ayuso (21) stond negende in het algemeen klassement, maar voelde zich te ziek om mee te komen met het tempo en besloot uit de koers te stappen. Spaanse media stellen dat de wielrenner ondanks een positieve coronatest toch van start is gegaan. Zijn team heeft dat tot dusver niet bevestigd.

Voor de start van de Tour droegen verschillende teams al mondkapjes om een besmetting te voorkomen. De afgelopen dagen zijn steeds meer renners in het peloton een mondkapje gaan dragen.

De afgelopen dagen was al te zien dat Ayuso niet helemaal fit was. Zo verloor hij in de elfde etappe meer dan vier minuten op Jonas Vingegaard en Pogacar.

Het totaal aantal opgaven deze Tour staat nu op zeventien. Eerder vandaag stapten ook de Sloveen Primoz Roglic en de Spanjaard Jesus Herrada af, vanwege een valpartij en ziekte.


Yassin Boutayeb


Dit moest de Tour de France worden die Primoz Roglic eindelijk winnen zou. Maar na twaalf etappes zit de ronde voor de Sloveen erop. Na een zware val op donderdag acht zijn ploeg het verstandig om hem uit de koers te halen.

'Primoz Roglic heeft een zorgvuldig onderzoek van ons medisch team ondergaan na de rit van gisteren en vanochtend opnieuw. De beslissing is genomen dat hij vandaag niet meer start om zich op volgende doelen te richten', schrijft zijn ploeg Bora-Hansgrohe op X.

Twitter bericht wordt geladen...

Deze editie van de Ronde van Frankrijk had een zegetocht moeten worden voor de Sloveen. Hij was er in dienst van (toen nog)Jumbo-Visma al ontstellend dichtbij in 2020. Hij leek zeker van de overwinning, tot zijn piepjonge landgenoot Tadej Pogacar hem overklaste in de klimtijdrit naar Planche des Belles Filles. 

In de jaren erna kreeg hij concurrentie uit eigen gelederen. Jonas Vingegaard bleek een begenadigd klassementsrenner, won de Tour in 2022 en 2023. Vorig jaar pakte Roglic nog wel de eindzege in de Giro d'Italia. Hij zou ook kopman zijn in de Vuelta, maar kreeg daar Vingegaard mee en uiteindelijk zou een andere ploeggenoot, Sepp Kuss, die ronde winnen. 

Te veel kapiteins, meende Roglic, en hij vertrok naar Bora-Hansgrohe omdat hij daar de onbetwiste kopman zou zijn voor de Tour. De hoop op de eindzege kreeg dit voorjaar al een stevige deuk toen Roglic in de Ronde van het Baskenland zwaar ten val kwam. Het was dezelfde massale valpartij waar ook Vingegaard onderuitging.

Maar daar waar zijn Deense oud-ploeggenoot opvallend goed terugkeerde, leek Roglic de eerste anderhalve week van de Tour in iets mindere doen. In de bergrit door het Centraal Massief van afgelopen woensdag moest hij Vingegaard in achtervolging op Pogacar laten gaan. In de slotkilometers ging hij in het wiel van Remco Evenepoel onderuit.

Die val bleek weinig voor te stellen in vergelijking met de klapper die hij donderdag maakte. Hij kon Alexej Loetsenko niet meer ontwijken toen de Kazachstaanse renner een betonnen middengeleider over het hoofd zag en onderuit ging. Omringd door ploeggenoten kwam hij bijna 2,5 minuut na het peloton over de finish en zakte van de vierde naar de zesde plek in het klassement.

Dat het peloton überhaupt met zo'n betonnen rand in het midden van de weg werd geconfronteerd kon Roglic' oud-ploegleider Merijn Zeeman niet begrijpen. 'Zo'n val zou niet mogen gebeuren. Er waren stoepjes op de weg en die waren onmogelijk om te zien. Bij de eerste obstakels was er nog een markering, maar bij de andere niet. Als je dan dicht op elkaar rijdt, kun je dat niet zien. Dat kun je de renners niet kwalijk nemen', zei de ploegleider van Visma-Lease a bike bij Nu.nl.

'Dit is 100 procent de fout van de organisatie. Je kunt niet met een Tour de France-peloton door zo'n passage gaan. Dat is heel onverantwoordelijk en zou niet mogen gebeuren.'

Erik van Lakerveld

Voordat het peloton de Pyreneeën in trekt, is de dertiende etappe van de Tour de France de laatste kansen voor de sprinters op succes - pas dinsdag volgt weer een vlakke rit. Het ruim 165 kilometer lange parcours van Agen naar Pau is, zeker in het begin, grotendeels vlak.

Kansen dus voor Biniam Girmay om zijn nu al succesvolle Tour van nog meer glans te voorzien. Maar ook sprinters die nu nog met lege handen staan, zoals Arnaud Démare en Wout van Aert, zullen gebrand zijn op een ritzege. Toch kunnen avonturiers hen nog dwarszitten: de laatste vijftig kilometer is heuvelachtig, met twee korte, maar venijnige klimmetjes. 

Démare zal overigens goede herinneringen hebben aan Pau, waar hij in een massasprint zijn tweede (en tevens laatste) ritzege in de Tour boekte. Nog memorabeler voor veel Fransen is de tijdrit van een jaar later, die begon en eindigde in het dorpje aan de voet van de Pyreneeën. Julian Alaphilippe, op dat moment gehuld in de gele trui, hield tegen de verwachtingen in de Brit Geraint Thomas achter zich. Uiteindelijk moest hij pas zes etappes later zijn gele trui afstaan.

In de rit van vandaag gaat Tadej Pogacar wederom van start in het geel. Het is de vraag hoe een van zijn naaste belagers, Primoz Roglic, eraan toe is na zijn lelijke val in de etappe van gisteren. Daarbij verloor de Sloveen bijna 2,5 minuut en zag hij zijn droom op winst van de Tour hoogstwaarschijnlijk in rook opgaan.

Thom Canters

Weer ging een massasprint in de Tour de France niet volgens het boekje. Daarvoor, in de kilometerslange stormloop op de finish, zag Primoz Roglic zijn Tourdroom vermoedelijk in rook opgaan.

Lees hier het hele verslag van de etappe van gisteren.

Vanuit Pau trekt het peloton de Pyreneeën in, waar dit weekend twee loodzware bergritten op het programma staan. De eerste helft van de veertiende etappe is nog betrekkelijk vlak, en voert onder meer langs pelgrimsoord Lourdes. Daarna beginnen de renners aan de beklimming van de Tourmalet. Geen berg stond vaker op het programma van de Tour de France: de Tourmalet was al meer dan zestig keer onderdeel van het parcours.

Na de Tourmalet volgen nog twee flinke beklimmingen. De Hourquette d’Ancizan is er ‘slechts’ een van de tweede categorie, maar de slotklim naar de Pla d’Adet is opnieuw van de buitencategorie. Precies tien jaar geleden finishte de Tour voor het laatst op deze top. Toen was de Pool Rafal Majka in de bolletjestrui als eerste boven.

Op papier biedt deze rit kansen voor een sterke kopgroep. De vraag is echter of UAE en Visma-Lease a Bike, de ploegen van gele trui Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard, de ontsnapping de ruimte zullen geven. Kan nummer twee Remco Evenepoel volgen als Pogacar en Vingegaard elkaar dit weekend bergop gaan testen?

Daan de Vries

Met overtuiging kon groenetruidrager Biniam Girmay bij het passeren van de finish van de 12de etappe in de Tour de France drie vingers in de lucht steken. Terwijl Arnaud Démare probeerde Wout van Aert de weg af te snijden, spurtte de Eritreër recht door het midden naar de zege, voor Van Aert en Démare. 

Fransman Démare werd na afloop door de jury teruggezet in de uitslag omdat hij in de sprint op onreglementaire wijze van zijn lijn afweek. De Duitser Pascal Ackermann eindigde zo officieel als derde. 

Het profiel van de etappe, met heuvels in het begin, leek mogelijkheden te bieden voor een kansrijke ontsnapping, maar de sprintersploegen wilden daar niets van weten. Zoveel kansen zijn er deze Tour de France niet, en ook de vlakke aankomst in Villeneuve-sur-Lot was niet te versmaden.

Er mocht een kwartet op pad, maar zij kregen nooit veel ruimte. Met nog 40 kilometer te gaan, werden Valentin Madouas, Quentin Pacher en Jonas Abrahamsen door het peloton opgeslokt.

Anthony Turgis, winnaar van de 9de etappe zat aanvankelijk ook in de vlucht, werd al eerder achterhaald. Van zijn ploeg, het Franse Total Energies, werden in de nacht elf fietsen gestolen, waaronder Turgis’ reserverijwiel.

Een probleem was het niet, volgens ploegleider Jean-René Bernaudeau. ‘Het hoort erbij. Het is een beetje vervelend, maar het heeft geen invloed op de renner. We hebben gelukkig genoeg voorraad’, zei hij bij RMC Sport.

Het laatste uur reed het peloton in gestrekte draf naar de eindsprint. Ongevaarlijk was het niet. Op 12 kilometer voor de finish raakte Aleksej Loetsenko een betonnen rijbaanscheiding die, voor wie in de buik van het peloton zat, nauwelijks te zien was. Zo’n obstakel is niets minder dan een boobytrap voor coureurs. Een heel aantal renners, waaronder Primoz Roglic, de nummer vier in de stand, klapte ook tegen de grond.

In de top-3 van klassement veranderde donderdag niets. Tadej Pogacar zit nog even stevig in het geel als de dag ervoor. Tweede staat Jonas Vingegaard (+1.06), derde Remco Evenepoel (+1.14). Roglic verloor door zijn valpartij bijna tweeënhalve minuut en zakte naar de zesde plaats. Hij staat nu op 4.42 van Pogacar.

Op het moment van de val was Fabio Jakobsen al lang uit de Tour gestapt. Hij gaf er vroeg in de rit al de brui aan. De renner van DSM-firmenich PostNL deed redelijk mee in de massasprints tijdens deze Ronde van Frankrijk, maar echt een gooi naar de zege kon Jakobsen niet doen.

Op woensdag had Jakobsen ook al lastig. Hij kwam ruim drie kwartier na ritwinnaar Jonas Vingegaard binnen, en bezette op het moment dat hij uitstapte laatste in het klassement. Jakobsen was donderdag niet de enige die uitviel. Ook Pello Bilbao stapte uit, Michael Mørkøv ging vanwege een coronabesmetting niet van start in Aurillac.

Erik van Lakerveld

Avontuurlijk ingestelde renners hoopten op een dag waarop een kopgroep een kans zou maken, maar de sprintploegen hebben de 12de etappe duidelijk aangekruist voor hun spurtende kopmannen. 

Op weg naar Villeneuve-sur-Lot kreeg de kopgroep die aanvankelijk uit vier man bestond niet echt veel ruimte. Met nog 40 kilometer te gaan werden Valentin Madouas, Quentin Pacher en Jonas Abrahamsen door het peloton opgeslokt. 

Anthony Turgis, winnaar van de 9de etappe zat aanvankelijk ook in de vlucht, werd al eerder achterhaald. 

Erik van Lakerveld

Sprinter Fabio Jakobsen heeft de Tour de France in de twaalfde etappe verlaten. De renner van DSM-firmenich PostNL raakte vroeg in de rit achterop en had ook geen ploeggenoten meer bij zich. Jakobsen sprintte deze Tour twee keer naar een top-10-notering, maar kwam nooit in de buurt van een ritzege.

In de eerste twee etappes kwam Jakobsen al ver achter de winnaar binnen, net als woensdag toen hij 48 minuten na ritwinnaar Jonas Vingegaard als laatste de streep passeerde. Hij stond laatste in het klassement.

Jakobsen (27) won bij zijn debuut in de Tour de France in 2022 een rit. Vorig jaar, toen nog in dienst van Soudal Quick-Step, ging hij na elf etappes niet meer van start nadat hij dagen last had gehad van een val in de vierde etappe.

ANP

Michael Mørkøv, gangmaker voor Mark Cavendish in de massasprints, is uit de Tour de France gehaald door zijn ploeg Astana Qazaqstan, omdat hij gisteravond en vanochtend positief testte op Covid-19. De 39-jarige Deen was bezig aan zijn laatste Tour.

Ook al heeft Mørkøv geen klachten, toch heeft de medische begeleiding van de ploeg besloten hem uit koers te halen. ‘Om zijn gezondheid te beschermen tegen de langetermijneffecten die het virus in de toekomst zou kunnen veroorzaken’, schrijft de ploeg in een verklaring op de teamwebsite. Van corona is bekend dat het hartklachten kan veroorzaken, ook bij milde symptomen.

Twitter bericht wordt geladen...

Mørkøv is de negende renner die tijdens deze editie van de Ronde van Frankrijk is uitgevallen. De eerste was zijn Astana-ploegmaat Michele Gazzoli in de openingsrit. De dag met de meeste uitvallers was gisteren. De Belg Tim Declerq ging vanwege ziekte niet van start, onderweg stapte het Cofidis-duo Alexis Renard en Ion Izagirre uit. Ook zij waren niet fit. Maar of ook zij besmet zijn met Covid-19, is niet bekend.

Fred Wright kwam buiten de tijdslimiet over de streep in Le Lioran. Bij zijn ploeg, Bahrain Victorious, zijn renners gespot met mondkapjes.

Negen uitvallers grofweg halverwege de Tour is geen slechte score. In recente jaren waren er vaak al veel meer mannen naar huis. In 2021 waren er bij de start van de 12de etappe al 29 uitvallers, in 2022 al 17. Dat waren edities waarin het coronavirus voor veel problemen zorgde, net als in 2020 toen er na 11 ritten 15 uitvallers waren. Dat jaar was zelfs Tour-directeur Christian Prudhomme na een positieve test een week niet welkom  in de koers.

Erik van Lakerveld

Nu Jonas Vingegaard de Tour gisteren heeft opgeschud door Tadej Pogacar op eigen terrein te verslaan en een mentale tik heeft uitgedeeld aan de geletruidrager, valt er in de 12de etappe van vandaag weinig te verwachten voor de strijd in het klassement. Het is een rit waarnaar vooral sprinters en mannen met aanvalslust uit zullen zien.

De rit voert vanuit het Centraal Massief, vanaf startplaats Aurillac, via nog een paar steile klimmetjes naar vlakker gebied in het zuidwesten. Na bijna 204 kilometer finishen de renners in Villeneuve-sur-Lot. ‘Ooit 1 keer geweest’, schrijft Erik Dekker op X. Was de moeite vond ik. 24 jaar geleden.’

De oud-renner bekroonde in 2000 een solo van 30 kilometer met de dagzege. Het zou de eerste van drie etappe-overwinningen zijn die Dekker in die editie van de Tour de France boekte.

Twitter bericht wordt geladen...

Het is niet gezegd dat de omgeving van Villeneuve-sur-Lot, hoewel die op papier vrij vlak is, het terrein voor de sprinters is. Want ook in 1996, de eerste keer dat de Tour het plaatsje aandeed, kwam er iemand in zijn eentje aan. Dat was de Italiaan Massimo Podenzana, die op 8 kilometer van de aankomst zijn medevluchters achterliet.

De statistieken bieden dus alle kansen voor vluchters met goede zin, maar daar zullen de sprinters zich niet zonder meer bij willen neerleggen.

Erik van Lakerveld

De klassementsrenners zouden zich schuilhouden in de elfde etappe, was de voorspelling. Het werd een spannend gevecht tussen met name Jonas Vingegaard en Tadej Pogacar, met een mentale tik voor de Sloveen in de gele trui. 

Hij verloor de sprint-à-deux. Zo’n explosieve inspanning is doorgaans meer het terrein van Pogacar dan van Vingegaard. Toch wilde Pogacar niet toegeven dat de verloren millimetersprint hem dwarszat. Het is een goede dag voor hem, maar ook voor mij. We zijn nu aan elkaar gewaagd, maar straks in de Pyreneeën zal het anders zijn.

Lees hier het wedstrijdverslag van Robert Giebels.

Etappewinnaar Jonas Vingegaard kon zijn tranen na afloop bij het televisie-interview niet bedwingen. ‘Dit is heel emotioneel’, snikte de Deen. ‘Zo terugkomen na mijn val, alles wat ik heb moeten doorstaan de afgelopen maanden. Dat komt nu allemaal in mijn gedachten.’

In april kwam hij zwaar ten val in de Ronde van het Baskenland en brak meerdere ribben, zijn sleutelbeen en liep een longkneuzing op. Hij dankte zijn familie, die hem in de moeilijke periode bijstonden. ‘Het betekent zoveel om deze rit te winnen, speciaal voor mijn familie. Zij hebben mij altijd gesteund.’

Ook onderweg schatte hij zijn winstkansen laag in. Wat zou hij tegen de veel explosievere Pogacar kunnen inbrengen? Toen de Sloveen demarreerde kon hij tenslotte ook niet mee. ‘Ik moest er echt voor vechten. Ik kwam terug, maar ben best een beetje verrast dat ik hem in de sprint kon verslaan. Dit had ik twee maanden geleden niet gedacht.’

Erik van Lakerveld

Een doordeweeks ritje was het, maar de 11de etappe was er wel eentje die felle strijd opleverde tussen de belangrijkste klassementsrenners. Jonas Vingegaard won met een paar centimeter voorsprong de spurt in wintersportoord Le Lioran voor geletruidrager Tadej Pogacar. 

Het profiel van de 11de etappe bood kansen voor mannen die wilden ontsnappen: een vrij vlakke maar evengoed pittige aanloop en een zwaar bergachtig slot. Alles hing af van de ruimte die een eventuele kopgroep zou krijgen. Het bleek heel weinig ruimte. Een groep van tien man, met oud-geletruidrager Richard Carapaz als opvallendste naam, kreeg nooit meer dan een minuut of twee voorsprong.

Toen alle vluchters eenmaal waren opgeveegd was het geletruidrager Pogacar zelf die de aanval opende. Met nog iets meer dan 500 meter te klimmen op de zwaarste klim van de dag, de Puy Mary Pas de Peyrol, zette hij aan en leek op 31 kilometer van de finish aan een solo-avontuur te beginnen.

Net onder de top leek Vingegaard nog aan te sluiten, maar hij kwam uiteindelijk een paar tellen na Pogacar over de col. In de afdaling verloor de Deen tijd, maar kreeg hulp van oud-ploeggenoot Primoz Roglic. Het gat bleef beperkt.

Op de volgende strook bergop, de beklimming van de Col de Pertus kieperde Vingegaard zijn oud-strijdmakker weer overboord en wist nu wel vlak voor de top Pogacar te achterhalen. Met alle kracht die hij leek te hebben pakte de Sloveen nog wel de 8 bonificatieseconden die er op de top te verdienen waren. Netto hield hij er 3 seconden aan over ten opzichte van Vingegaard, die 5 seconden verdiende.

Na het onderlinge sprintduel werkten de twee samen om het achtervolgende duo Roglic en Remco Evenepoel op afstand te houden. Roglic kwam in de slotkilometers nog ten val, maar Evenepoel voorkwam met een sterk slot dat Vingegaard hem in het klassement zou passeren. 

In de rangschikking blijft Pogacar stevig in het geel, met 1.06 minuten voorsprong op Evenepoel en 1.14 voor Vingegaard.

Erik van Lakerveld


In de 11de etappe van de Tour de France hoopten rittenkapers op een kansje. Met een vlakke aanloop en een bergachtige finale zou dat moeten kunnen. Er rijdt inmiddels, halverwege de wedstrijd een kopgroep van 10 renners vooruit. Opvallendste naam: Richard Carapaz, de man die na de derde etappe een dag lang het geel droeg. 

De Ier Ben Healy staat van de koplopers het hoogst in het klassement. Hij staat 19de op 7.15 minuten van geletruidrager Tadej Pogacar. Of hij zal stijgen in de rangschikking is maar zeer de vraag. 

Het peloton geeft de kopgroep vooralsnog niet meer dan zo'n twee minuten voorsprong. In de bergachtige laatste 45 kilometer is dat een gat dat door de klassementsrijders zo gedicht kan worden.

Erik van Lakerveld

Bij de sprintaankomst zoals gisteren ligt het gevaar altijd op de loer. Renners die van hun lijn afwijken, collega's een duwtje geven. Of nog erger, een kopstoot. Het mag niet en gebeurt toch. De enige straffen die nu bestaan zijn het terugzetten van een renner in de uitslag of nog strenger: diskwalificatie.

Dat laatste ziet de internationale wielerunie UCI als een 'rode kaart', maar na de Tour de France begint een experiment waarin ook een 'gele kaart' door de jury kan worden uitgedeeld. Een officiële waarschuwing.

De bijbehorende sancties, die vanaf 2025 moeten gaan gelden: twee gele kaarten in één wedstrijd, ook rittenkoersen, volgt diskwalificatie en een week schorsing. Op drie keer geel in één maand volgen twee weken schorsing en zes keer geel in een jaar betekent uitsluitsel voor een maand. 

Lees hier meer over straffen in de sprint in het stuk dat Robert Giebels vanuit de Tour de France schreef.

Na de weinig enerverende tiende etappe, waarin het peloton in harmonie richting de eindstreep trok, heeft de heuvelachtige etappe van vandaag potentie voor meer spektakel. In de elfde etappe, door het Centraal Massief, krijgen de renners in de laatste 40 kilometer maar liefst vier klimmen voor de kiezen. De laatste daarvan, een col van de derde categorie, ligt op zo’n 2,5 kilometer van de finishlijn in het skioord Le Lioran.

De laatste keer dat de Tourkaravaan in Le Lioran finishte, ging de Belg Greg Van Avermaet na een solo van twintig kilometer met de winst aan de haal. Zijn landgenoot Thomas De Gendt kwam na hem als tweede binnen. Daarmee traden zij in de voetsporen van Michel Polentier en de illustere Eddy Merckx. In de Tour van 1975, toen Le Lioran voor het eerst als eindstation fungeerde, kwamen de twee Belgen als respectievelijk eerste en tweede over de finish.

Rond 11.20 uur vertrekt het peloton vanuit Evaux-les-Bains en komt naar verwachting iets na 17.00 uur aan in Le Lioran. Tadej Pogacar gaat wederom van start in de gele trui. Biniam Girmay rijdt in de groene trui en Jonas Abrahamsen draagt de bollentrui van het bergklassement. Remco Evenepoel start in de witte jongerentrui.

Thom Canters

Mathieu van der Poel zag voor de start van de tiende etappe gezien dat zijn ploeggenoot Jasper Philipsen ‘een beetje gespannen stond’, vertelde de wereldkampioen van Alpecin-Deceuninck na de finish. De Belg was vorig jaar goed voor vier ritzeges, maar dit jaar was het hem nog niet goed afgegaan. Tot de rit van Orléans naar Saint-Amand-Montrond, waar het Philipsen dan toch lukte een eerste ritzege op zijn naam te schrijven.

‘Vorig jaar was bijna elke sprint perfect', aldus Van der Poel. ‘Dat was met vier ritzeges gewoon exceptioneel. Jasper legt zichzelf misschien soms te veel druk op. Ook vandaag stond hij een beetje gespannen, maar dat is niet per se negatief. Het wil ook zeggen dat hij echt gebrand is om te winnen. We hebben hem goed omringd zodat hij een beetje rustig bleef.’ Van der Poel leverde met een perfecte ‘lead-out’ het voorwerk in de massasprint. ‘Ik ben blij dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen aan deze overwinning.’

ANP/Redactie

De opluchting was groot bij Jasper Philipsen. De 26-jarige Belg, die algemeen wordt beschouwd als de snelste sprinter van het mondiale wielerpeloton, stond na een week nog op nul ritzeges in de Tour de France. ‘We hebben onze kracht hervonden’, doelde hij op zichzelf, maar zeker ook op de inspanningen van zijn ploeggenoten van Alpecin-Deceuninck.

De Belg Robbe Ghys en uiteindelijk wereldkampioen Mathieu van der Poel brachten hun sprinter met een perfecte ‘lead-out’ naar de laatste 150 meter. ‘We hebben gedaan waarvoor we hier zijn’, sprak Philipsen in het flashinterview kort na de finish. ‘Het is wel een opluchting. Die eerste week leek eindeloos te duren, zonder succes en ook met wat pech. Het was zwaar na een aantal sprints zonder zege. Gelukkig is het team in mij blijven geloven. Ik denk dat we de overwinning verdienden.’

Philipsen vertelde voor de start al dat de rustdag hem goed had gedaan. ‘En de ploeg ook. We waren in die eerste week gewoon nog niet in topvorm. Maar ik denk dat iedereen bij ons nu groeit in deze Tour. Het is mooi om de tweede week zo te beginnen en er komen nog genoeg kansen.’

Philipsen bleef Biniam Girmay voor. Maar de Eritreeër, die deze Tour al twee ritten won, blijft hem nog wel voor in het puntenklassement. ‘Hij rijdt tot nu toe een goede Tour en heeft een behoorlijke voorsprong. Wij blijven focussen op etappezeges.’

Volgens ploegleider Christoph Roodhooft was het ‘de makkelijkste sprint’ tot nu toe in deze Tour voor Philipsen. ‘De rustdag heeft de hele ploeg goed gedaan. We hebben ook de tijd gehad om eens rustig te praten’, vertelde hij voor de camera van tv-zender Sporza.

ANP/Redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next