‘Ik ben anti-geweld, ik ben anti-misdaad, en ik zit helemaal niet in die wereld. Maar goed, je zegt weleens dingen.’
Hoe moeten we het gevoel van de Nijmeegse Vierdaagse vangen? Denk aan de Vierdaagse, en je denkt toch vooral aan een gezellige boel. De Vierdaagse, dat is zingen en afzien, blaren en bloemen.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie en is eens in de vijf weken tv-recensent.
Maar na deze week is niets meer hetzelfde, nu de organisatie deelnemer Jos Beers – een zestiger uit Nibbixwoud die voor de 35ste (!) keer deelnam – heeft gediskwalificeerd wegens wangedrag. Beers zou naar een official hebben geschreeuwd dat hij ‘volgend jaar een pistool meeneemt’. Wat nu, Amerikaanse toestanden in Gelderland?
Gelukkig was Omroep Gelderland er snel bij om verhaal te halen bij de poldersheriff himself. Oké, Jos had inderdaad tegen een vrijwilliger gezegd dat hij volgend jaar een pistool meeneemt, maar daar hadden ze het wel naar gemaakt. Sinds vorig jaar rijdt er een zogenaamde ‘safety car’ voor de wandelaars uit, om de veiligheid te garanderen en snellopers af te remmen. Maar ja, die auto reed Jos natuurlijk vreselijk voor de voeten, en dus ging hij er expres voor of naast lopen. Toen hij vervolgens moest stoppen van een official, ging het in ‘het heet van the moment’ mis.
Ja, daar bedoelde Jos natuurlijk niets mee, en het was hartstikke stom (‘In een gekke bui doe je gekke dingen’), maar het was ook ‘jammer hoe de organisatie gereageerd heb’. Jos begreep het, maar vond het ook flauw en kinderachtig, en wilde volgend jaar niet meer meedoen. Met enig gevoel voor drama zagen we vervolgens hoe Jos gelaten zijn tent leeghaalde. De eeuwige wandelaar, gesneuveld door zo’n verdomde safety car.
De Vierdaagse-rel sloot goed aan bij de start van de vierdelige Powned-serie De uitsmijters, de nieuwste aanvulling in de omroepcatalogus van ‘mensen met banen’, na eerder onder meer series over vrouwelijke bouwvakkers (Vrouwen die bouwen), vrouwelijke vrachtwagenchauffeurs (Meiden die rijden) en Vlaamse vrouwelijke vrachtwagenchauffeurs (Vlaamse meiden die rijden).
In De uitsmijters lopen we mee met uitsmijters in clubs en discotheken, waar ze te maken krijgen met valse identiteitskaarten, meegesmokkelde drank en drugs en vooral toegenomen agressie. Volgens een van de uitsmijters is het na de coronapandemie allemaal veel erger geworden: ‘We krijgen hier echt gedrag dat ik denk: als je ouders je even hadden toegesproken, hadden we gewoon een prettige avond gehad.’
Nu kwam die opvoedkundige taak vooral terecht op hún schouders. Via ‘bodycams’ konden we meekijken hoe dat ging, en waren we getuige van confrontaties, vechtpartijen en uitzettingen (‘Als ze niet luisteren, pakken we ze bij kop en kont, en vouwen we ze dubbel.’)
De Nederlander en autoriteit: het blijft een lastige combinatie. In de pas lopen blijkt zo makkelijk nog niet. Maar als we de methoden van de opvoedkundige uitsmijters zagen, kon Vierdaagse-driftkikker Jos nog best van geluk spreken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant