In de Tour de France zijn dit jaar al meerdere snelheidsrecords gebroken. In een sport met een flink dopingverleden zorgt dat al snel voor argwaan. Maar volgens betrokkenen komt het doordat het wielrennen veel professioneler wordt aangepakt dan vroeger.
Tadej Pogacar rijdt zondag ogenschijnlijk makkelijk naar Plateau de Beille. Hij haalt even de handen van het stuur om een bidonnetje over zijn hoofd leeg te gooien en springt even later behendig over een schoen die op de weg ligt. De overmacht van Pogacar vertaalt zich in een etappezege, maar ook in een verpulvering van het snelheidsrecord.
De geletruidrager heeft 39 minuten en 58 seconden nodig voor de 15,8 kilometer lange klim. Dat is 3,5 minuut sneller dan het oude record dat Marco Pantani in 1998 neerzette. Niet alleen Pogacar, maar ook Remco Evenepoel en Jonas Vingegaard zijn een stuk sneller dan het oude record. En het is niet het eerste record dat sneuvelt deze Tour.
"Er zijn steeds meer inzichten op het gebied van materiaal, voeding, training en tactieken", verklaart sportief directeur van Visma-Lease a Bike Merijn Zeeman tegen NU.nl. "Wielrennen is een dankbare sport voor de wetenschap. Alle innovaties zijn vrij gecontroleerd toe te passen en daarmee optimaliseer je dus de prestaties."
Tijd om iets dieper in die ontwikkelingen te duiken.
Allereerst zijn er de ontwikkelingen in het materiaal. "De fietsen zijn lichter en aerodynamischer geworden", zegt Koen de Kort. Hij is oud-renner en houdt zich tegenwoordig als Team Support Manager bij Lidl-Trek ook bezig met de laatste innovaties.
Vlak voor de Tour werd bij zijn ploeg nog een grote verandering doorgevoerd. Voorheen had iedere renner twee fietsen: een lichtere fiets voor de bergritten en een zwaardere aerodynamische fiets voor de vlakke etappes. Lidl-Trek heeft, net als een paar andere ploegen, één allround model ontwikkeld.
"De aerodynamische fiets is door de innovaties net zo licht geworden als de klimfiets. Dat betekent dat je een heel aerodynamische fiets hebt die nog harder bergop rijdt dan de klimfiets. Dat maakt een heel groot verschil."
"Daarnaast hebben de banden een steeds lagere rolweerstand en is ook de kleding steeds aerodynamischer. De juiste stoffen kunnen bij een tijdrit echt een enorm verschil maken. Dan hebben we het over een voordeel van 5 tot misschien wel 10 procent."
Ook voeding speelt volgens De Kort een grote rol in de hogere snelheden die worden gehaald. "Dat is enorm veranderd de afgelopen jaren", zegt De Kort. "Er is veel meer bekend over hoe je het beste je energie hoog kunt houden. In het verleden dacht men dat je maar 60 tot 80 gram koolhydraten per uur op kon opnemen."
"Nu zijn er renners die via gelletjes en dranken tijdens de koers 120 gram kunnen opnemen. Daardoor heb je natuurlijk meer energie die je kunt gebruiken tijdens de wedstrijd. En je lichaam laat je dieper gaan als je een grote voorraad koolhydraten hebt."
Wie het Instagram-account van Pogacar volgt, ziet af en toe een foto voorbij komen waar je het benauwd van krijgt. Zo trainde de Sloveen onlangs met een soort astronautenpak op zijn tijdritfiets. "Dat zou heel goed een hittetraining kunnen zijn", zegt De Kort.
"Als je boven een bepaalde lichaamstemperatuur komt, gaat je prestatie sterk achteruit. Dat kun je trainen door bijvoorbeeld toch een winterjack aan te doen, ook al is het buiten warm. Of juist binnen trainen met extra kleding."
"Dan train je dus om ook bij een hoge lichaamstemperatuur te presteren. Als het dan tijdens de Tour warm is, is je lichaam eraan gewend en kun je bij die hoge temperaturen beter presteren. Een ander voordeel is dat je prestatie ook omhoog gaat als het niet warm is."
Volgens Zeeman spelen ook de ontwikkelingen op het gebied van koerstactieken een grote rol in de snelheidstoename. "Er wordt nu veel beter begrepen wat de fysiologie van een renner is en hoe je daar een tactisch plan omheen kunt bouwen. Wat goed is voor Pogacar kan weer anders zijn voor Vingegaard. Iedere renner is anders en heeft andere kwaliteiten."
Zoals het voor Vingegaard het best werkt om de koers heel hard te maken en dus snel te koersen? "Ja, inderdaad. Toen Primoz (Roglic, red.) nog bij ons reed, hadden we een heel andere methodiek."
Door de imposante records die worden neergezet, is de vraag over doping onvermijdelijk. De wielersport kent een slecht verleden op het gebied van verboden middelen. Om nu direct aan doping te denken is te makkelijk, vindt Zeeman.
"Als je dat denkt heb je een gebrek aan kennis. Het is te makkelijk. Als je erin duikt is er echt wel een verklaring voor te vinden. Maar mensen die daar geen verstand van hebben, trekken meteen de dopingkaart. Dat is niet terecht."
De Kort is wat voorzichtiger. "Doping blijft waarschijnlijk voor sommigen een aantrekkelijk binnendoorweggetje. Maar ik ben er echt heilig van overtuigd dat we niet meer in de tijd leven waarin renners structureel doping gebruiken."
"Je kunt nooit uitsluiten dat er ergens één of twee renners zitten die het gebruiken. Maar ik ben het met Merijn (Zeeman, red.) eens. We hebben wetenschappelijk in een heel korte tijd zo veel vooruitgang geboekt. Dat verklaart heel veel. En we moeten niet vergeten dat we kijken naar een generatie met buitengewone talenten."
De 'buitengewone talenten' klikken donderdag vanaf 13.00 uur weer de pedalen in voor een heuveletappe van Gap naar Barcelonnette. Vrijdag en zaterdag zouden er weer records kunnen sneuvelen als het peloton de Alpen in trekt. De Tour finisht zondag met een tijdrit van Monaco naar Nice.
Source: Nu.nl algemeen